کوه و دشت بهترین مجال برای حفظ آیات قرآن را مهیا کرد

مولوی محمدعمر عاشوری، حافظ کل قرآن اهل سنت در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با بیان اینکه حفظ قرآن را از 35 سالگی شروع کرده است، گفت: برای حفظ قرآن به خلوتی نیاز داشتم که دست بشر از من کوتاه باشد به همین خاطر به ماخونیک(روستایی در خراسان جنوبی) سفر کردم.

عاشوری که حفظ قرآن را از سوره اسراء آغاز کرده بود، گفت: 20 تیر 76 حفظ قرآن را به‌صورت هر روز نیم جزء شروع کردم و به‌مدت دو ماه در 20 شهریور همان سال(60 روز) به پایان رساندم.

برنامه حفظ قرآن مولوی عاشوری

وی برنامه حفظ قرآن خود را این‌گونه بیان کرد: از ساعت 8:15 تا 11 هر روز، نیم جزء از قرآن را حفظ می‌کردم و در ساعات باقی‌مانده از روز قسمت‌های حفظ شده را تکرار می‌کردم.

این حافظ قرآن می‌گوید: یک آیه از قرآن را نشسته حفظ نکردم و تمام مراحل حفظش در محیط باز چون کوه، دشت و صحرا بوده است.

عاشوری توصیه‌ای به علاقه‌مندان حفظ قرآن داشت و افزود: اگر کسانی‌که می‌خواهند در مسیر حفظ گام بردارند و پشتکار ضعیفی دارند نباید اصلاً در این راه قدم بردارند.

او که برای حفظ زحمات زیادی کشیده بود، گفت: برای نگهداری محفوظات خود در طول روز قرآن را بدون توقف ختم کامل می‌کرد و پس از آن به‌طور متداول روزی 5 جزء از قرآن را می‌خواند.

این حافظ قرآن حفظ برخی از سوره‌ها به‌ویژه سوره‌های مکی(یونس، طور و قمر...) سخت دانست و گفت: حفظ باید در حدی باشد که ‌هر آیه‌ای پس از آیه دیگر خود به خود بیاید. حفظ که با تکلف و فشار بر مغز باشد فایده‌ای ندارد.

عاشوری اظهار کرد: برای حفظ سوره‌های سخت از ضبط صوت استفاده می‌کردم، به‌گونه‌ای که در زمان نهار، شام و سایر فعالیت‌های روزانه قرآن را گوش می‌دادم.

شیوه حفظ مولوی عاشوری به‌صورت موضوعی بود چراکه به گفته خودش اشراف کاملی به ادبیات عرب داشت و آیاتی که مربوط به یک موضوع بود را تا پایان آن حفظ می‌کرد که گاهی ممکن است این کار به یک صفحه یا بیشتر منجر شود.

توصیه او برای حافظان قرآن این‌ بود که اگر فرد آشنایی زیادی به حفظ ندارند باید از محتوای کم «آیه آیه» شروع کنند سپس آیه‌ها را به هم متصل کنند و کسانی‌که آشنایی کامل به ادبیات عرب دارند قرآن را به‌صورت موضوعی حفظ کنند، اما اکنون بین حفاظ، حفظ صفحه‌ای قرآن نیز مدنظر است.

حفظ قرآن، مستحب و نگهداری آن واجب

عاشوری با اشاره به اینکه حفظ قرآن امر مستحب است، عنوان کرد: نگهداری قرآن واجب است و کسی‌که حفظ قرآن را شروع کرده باید در نگهداری آن بسیار کوشا باشد.

این حافظ قرآن با اشاره به اینکه دنیا جای ماندن نیست، گفت: همیشه از خداوند می‌خواستم زمانی‌که از دنیا رفتم احساس تنهایی نکنم، بنابراین حفظ قرآن را هدیه‌ای از جانب خدا برای تمام لحظات تنهایی و مرگم می‌دانم.

عاشوری درباره تأثیرگذاری قرآن گفت: تمام آیات قران سرشار از شگفتی و پیام است و از میان آیات این کتاب آسمانی، آیه 29 سوره مؤمنون «وَقُل رَّبِّ أَنزِلْنِی مُنزَلًا مُّبَارَکًا وَأَنتَ خَیْرُ الْمُنزِلِینَ» پروردگارا، مرا به منزلی مبارک فرود آور که تو بهترین کسی هستی که به منزل خیر و سعادت توانی فرود آورد»، بیشترین تأثیر را در من به‌وجود آورد.

وی تأکید کرد: هر کس که قرآن می‌خواند باید بداند که چه می‌خواند چراکه هر یک از آیات قرآن دارای چندین پیام است که باید مورد توجه قرار گیرد، ولی آنچه که باید به آن بسیار اهمیت داد این است که حافظان قبل از حفظ با ترجمه و تفسیر آیات آشنایی داشته باشند، چراکه این‌گونه حفظ بر جذابیت قرآن می‌افزاید.

این حافظ قرآن اهل سنت از برکات قرآن در زندگی‌اش گفت: وضعیت مالی مناسبی نداشتم و تنها دارایی‌ام یک موتور بود که با آن به حوزه می‌رفتم ولی الان به برکت قرآن زندگی ساده و خوبی در کنار خانواده‌ام دارم.

دعای همیشگی این حافظ قرآن؛ خدایا هیچ‌گاه مرا به دیگری واگذار نکن

وی تأکید کرد: همیشه یک نکته را مدنظر داشتم و به دیگران هم توصیه می‌کنم و آن، این است که «خدایا هیچ‌گاه مرا به دیگری واگذار نکن واز خلق خود بی‌نیاز نما»، چراکه بی‌نیاز از خلق اوج خوشبختی است.

او خواندن قرآن را مناجات دانست و عنوان کرد: در کنار حفظ قرآن به اشعار اقبال لاهوری توجه زیادی داشتم، چراکه اشعار ایشان بیانگر عظمت و زیبایی قرآن بود.

-

این حافظ قرآن نظم و انضباط، وظیفه‌شناسی و به‌موقع کار خود را انجام دادن را از ثمرات حفظ قرآن در زندگی بیان کرد و ادامه داد: حفظ این کتاب آسمانی انسان را از برخی کارها که نباید انجام داد، بازمی‌دارد، چراکه خواندن قرآن تذکری به انسان است تا بتواند در مسیر الهی گام بردارد.

بها دادن به حافظان، ارزش قائل‌شدن برای قرآن است

عاشوری درباره لزوم حمایت برخی سازمان‌ها از حافظان گفت: کاش به حافظان بیشتر بها داده شود، چراکه بها دادن به حافظان، ارزش قائل‌ شدن برای قرآن است.

او پیشرفت امور قرآنی در کشور را بسیار خوب دانست و اظهار کرد: ایران در جهان به قاریان و حافظان خوب آن مشهور است که باید به این عنوان خود ببالد، چراکه هرچه ایران پیشرفت کند، این پیشرفت و موفقیت به سود شیعه و سنی است و اگر بنا باشد حفظ قرآن و فرهنگ قرآنی در کشور رشد داشته باشد باید سازمان‌هایی چون تبلیغات اسلامی و اوقاف حمایت بهتری از حافظان داشته باشند.

حرف پایانی مولوی عاشوری

تنها حفظ قرآن مشکلی را دوا نمی‌کند و تا زمانی‌که دستورات این کتاب مقدس در زندگی انسان‌ها پیاده نشود نمی‌توانیم به سعادت برسیم.