آستانه اشرفیه؛ چهارمین شهر مذهبی ایران

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، آقا سید حسین‌(یا سید ابراهیم)‌ معروف‌ به‌ سیدجلال‌‌الدین اشرف، پسر امام موسی کاظم‌(ع‌) و برادر امام‌ رضا(ع‌) است‌ که  پس از شهادت هشتمین امام همام به ایران و سپس به گیلان آمد تا اینکه به دست کفار به شهادت رسید؛ پیکر این بزرگوار را در صندوقی نهاده و به آب سپردند تا در هر جایی که از حرکت باز ایستاد در همان مکان به خاک سپرده شود.

این صندوق در منطقه کوچان از حرکت بازماند و شیعیان منطقه این پیکر مطهر را از صندوق درآورده و در کوچان به خاک سپردند؛ به یمن خاکسپاری این پیکر شریف در کوچان این منطقه به صورت حاصلخیزی درآمد، به طوری که هم‌اکنون بخش عمده‌ای از محصولات کشاورزی و باغات استان گیلان از این شهرستان که به آستانه اشرفیه تغییر نام داده است، حاصل می‌شود.

بر مزار آقا سید جلال‌الدین اشرف(ع) بقعه‌ای زیبا بنا نهادند؛ شهرستان آستانه اشرفیه بخاطر وجود این بقعه، چهارمین شهر مذهبی ایران به  شمار می‌آید.

بنای‌ اولیه‌ بقعه‌ در سال‌ ۳۱۱ هجری قمری‌ به‌ دستور گوهرشاد خانم‌، یکی از فرمانروایان‌ گیلان‌ ساخته‌ شد؛ در سال‌ ۱۳۵۶ هجری شمسی‌، به‌ جای‌ گنبد قدیمی،‌ بنایی‌ وسیع‌ و مجلل‌ ساختند؛ بقعه‌ سید جلال‌الدین اینک رواق‌های زیبا، سقف آینه‌کاری شده‌ و گنبدی با کاشی‌کاری‌های ظریف‌ دارد.

سید جلال‌الدین برادر اعیانی علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) می‌باشد(برادر اعیانی یعنی برادر پدری و مادری)؛ وی در سه سالگی پدر بزرگوارش را از دست داد و گرد یتیمی بر چهره پاک و معصومش نشست، اما به مدد و همت برادرش حضرت رضا(ع) در زادگاهش پرورش یافت و در سایه تربیت آن امام همام، مراتب فضل و کمال را طی کرد. 

وی به قدری متقی، پرهیزگار، عالم، فاضل و دارای اخلاق حسنه بود که امام رضا(ع) ایشان را بی‌نهایت دوست می‌داشت؛ سید جلال‌الدین در 21 سالگی(سال 201 هجری قمری) همانند بسیاری از سادات و علویان از مدینه به بغداد آمد و تا سال 204 هجری قمری در این شهر اقامت داشت. 

علت توقف آن حضرت در بغداد معلوم نیست، اما برخی از مورخان معتقدند که در بغداد به امر برادرش امام رضا(ع) مشغول به تبلیغ بود، تا اینکه در سال 203 هجری قمری خبر شهادت امام رضا(ع) به او رسید و در این زمان سادات، بزرگان و شیعیان برای عرض تسلیت خدمتش ایشان رسیدند و برای اولین‌بار در آن مجلس مسئله نهضت و مقابله با حاکم ستمگر زمان، مأمون عباسی مطرح شد؛ لذا سید جلال‌الدین اشرف(ع) در سال 204 هجری قمری یعنی وقتی که مأمون از مرو عازم بغداد شد، آن شهر را ترک کرد و به ایران مهاجرت نمود و همانند دیگر سادات و علویان به نقاط امن ایران پناهنده شد و به صورت مخفیانه مشغول ترویج و تبلیغ شریعت محمدی(ص) و علوی(ع) گردید و مقدمات کار نهضت و قیام را فراهم می‌ساخت. 

خلفای عباسی که با استفاده از شهرت و محبوبیت آل ابی‌طالب(ع) و با طرح شعارهای فریبنده به قدرت رسیده بودند، از همان ابتدا علویان بالاخص امامان معصوم شیعه را سدی برای پیشبرد اهداف و مقاصد خود می‌دانستند؛ بنابراین با تمام وجود سعی می‌کردند که آنها را از میان بردارند و سرانجام وی را به شهادت رساندند.

سیدجلال‌الدین اشرف(ع) دومین چهره علوی مشهور است که بعد از یحیی‌بن‌عبدالله وارد سرزمین گیلان شد، البته در مسیر راه به گیلان با موانع و جنگ‌هایی رو به رو بود؛ سال ورود سیدجلال‌الدین به گیلان را  206 یا 210 هجری قمری دانسته‌اند؛ وی حدود 20 سال در این سامان حکومت داشت.

به گزارش ایکنا، از ابتدای سال جاری تاکنون بیشترین میزان استقبال زائرین و مسافرین از بقاع متبرکه مربوط به حرم مطهر آقا سید جلال‌الدین اشرف(ع) شهرستان آستانه اشرفیه می‌باشد.