حضرت زهرا(س)؛ نماد تلاقی اقیانوس نبوت با دریاى ولایت

به گزارش خبرگزاری بین الملی قرآن(ایکنا) از خوزستان، سخن گفتن از شخصیتى که داراى عظمتى ویژه و پرورشى نمونه و حضورى همه جانبه در تمام جهات انسانیت است، عشق و عجز را به همراه خود‌ می‌آورد. زنان مطرح در قرآن، هریک شاخص‌هاى ویژه‌اى داشته‌اند و فاطمه(س)، خود به تنهایى همه آن شاخص‌ها را با خود به همراه دارد.

کلمات در برابر صدیقه طاهره سر تعظیم فرود می‌آورند

فاطمه، بانویى است چون مریم، پاک و مطهر، داراى ارتقاى روحى و معنوی، چون بلقیس، با علم و درایت؛ چون زنان معاصر با حضرت موسی، حاضر در تمام لحظات حساس و سرنوشت‌ساز؛ چون هاجر، صبور و با استقامت که کلمات در برابر این بانوی گرانقدر سرتعظیم فرود می‌آورد.

فاطمه، نه تنها، تمامى صفات حسنه یک انسان کامل را در خود، جمع داشت، بلکه خود، حقیقت حُسن و تجسم عینى آن بود و از این بالاتر، او بهترین زنان اهل زمین بود و از این نیز فراتر، او محور هستى و انگیزه خلقت عالم، اعم از آسمان و زمین و جن بود.(یا أحمد! لولاک لما خلقت الافلاک، لولا على لما خلقتک، لولا فاطمه لما خلقتکما).

سخن گفتن از فاطمه، فراتر از اندیشه بشرى است، لذا باید شناخت او را در کلمات خدا و رسولش یافت. اگر معانى در قالب آن الفاظ بیان می‌شود، به منزله تنزیل حقیقت بلند پایه اونیست بلکه این موضوع برای درک هرچه بهتر این شخصت صورت می گیرد.

 آیه 19تا 22 سوره الرحمن ازجمله آیاتى است که علاوه بر معنا و تفسیر ظاهری، به حکم تفسیر باطنى بر آن حضرت منطبق است؛ «مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیَانِ ﴿۱۹﴾بَیْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا یَبْغِیَانِ ﴿۲۰﴾فَبِأَیِّ آلَاء رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ ﴿۲۱)؛ دو دریا را [به گونه‏اى] روان کرد [که] با هم برخورد کنند (۱۹)، میان آن دو حد فاصلى است که به هم تجاوز نمى‏کنند (۲۰)، پس کدام یک از نعمتهاى پروردگارتان را منکرید (۲۱)».

غالب مفسران و محدثان و مورخان فریقین(شیعه و سنی)، معتقدند که شأن نزول این آیات درباره تلاقى بحر نبوت و ولایت و درباره حضرت فاطمه‌(س) و علی‌(ع) بوده است. علامه بحرانی، دوازده روایت که بعضى از آنها از طریق اهل سنت نقل شده، ذکر می‌کند که مراد از «بحرین» على و فاطمه هستند که هیچ گاه بر یگدیگر، بغى و سرکشى نمی‌کنند.

 تلاقی اقیانوس محیط نبوت با دریاى عمیق ولایت در قرآن

در تفسیرى از ابن عباس نقل شده که برزخ میان آن دو، مهر و محبتى است که از بین رفتنى نیست و همین مهر و محبت، مانع سرکشى هر کدام، نسبت به دیگرى است. دربار الهی، بر اساس نبوت و ولایت مطلقه، با بندگانش، تماس حاصل کرده و مشعل هدایت برافروخته است و این سلسله که فرد اتم و اکمل آنها، حضرت رسول و خاندان عترتند، دربار روحانیت ربوبى را تشکیل داده و واسطه فیوضات غیبى هستند.

همان طور که عالم طبع از ترکیب و تجزیه و تحلیل عناصر و موالید، دائماً در ایجاد وجود است، در عالم انسانیت و معنویت نیز این ارتباط در بین ارواح مجرده که در ابدان مختلفه بروز و ظهور می‌کنند، تجلى کرده است، از آن تلاقی‌ها، عناصرى ممتاز به دست می‌آورد، از آن جمله، تلاقى اقیانوس محیط نبوت با دریاى عمیق ولایت است که به وسیله مهد عصمت و طهارت در قرآن، تلاقى کرده و از آن گوهرهایى گرانبها که براى همیشه مورد استفاده بشر می‌باشد به وجود آمده است.

چنان‌چه همه می دانند که در قرآن کریم آیاتی  پیرامون وجود پنج تن و فاطمه زهرا‌(س) بسیار است و این اشاره به این مسئله می کند که وجود نازنین مادرشهید کربلا مایه برکت به جهان پر عظمت هستی بوده است.

با توجه به آیه مباهله تعبیر «نسائنا» از حضرت فاطمه و «انفسنا» از علی علیه السلام در حالی که یک زن و یک مرد بیشتر نبودند و تعبیر «ابنائنا» از حسن و حسین علیهماالسلام در حالی که دو فرزند بیشتر نبودند فقط ناشی از رعایت اصول و مبانی زیبایی لفظی نیست. چنان که از جنبه های عاطفی و خانوادگی سرچشمه نمی گیرد، چرا که پیامبر صلی الله علیه و آله در امر رسالت هرگز گرفتار عواطف خانوادگی نبود، لذا بعد از بعثت نزد پیامبر صلی الله علیه و آله غریبه هایی چون سلمان خویشاوند و نزدیکانی چون ابولهب غریبه شدند.

هم انتخاب آنان به عنوان طرفِ پیامبر در مباهله به امر پروردگار بود و هم تعابیر یاد شده درباره آنان از سوی خداوند متعال بود، زیرا این تعابیر در وحی الهی قرآن قرار دارد و پیامبر صلی الله علیه و آله نیز اعلام داشت: (اگر خداوند در روی زمین بندگانی گرامی تر از علی، فاطمه، حسن و حسین سراغ داشت که من با آنان مباهله کنم، هر آینه با آنان به صحنه مباهله می آمدم، اما خداوند مرا امر کرده که همراه اینان مباهله نمایم).

اما حال که شخصیت حضرت زهرا(س) را اندکی در قرآن و احادیث قدسی بیا نمودیم اندکی نیز به برخی از احادث این بانوی گرانقدر نیز اشاره کنیم که بهترین سرلوحه زندگی برای هر بانو مسلمان برای حضور در این جامعه آلوده الگو قرار دادن این شخصیت با عظمت خواهد بود.

به زحمت نیانداختن همسر در دشواری؛ ویژگی بارز حضرت زهرا(س)

از مهمترین نکاتی که حضرت زهرا(س) در زندگی مشترک با امیرالمومنین به آن توجه خاصی داشت، به زحمت نیانداختن همسر خود بود. در حدیثی از ایشان نقل شده است که به حضرت امیر می‌گویند: (یا أباالحَسَنِ! إنّی لأَستَحیی مِن إلهی أن اُکَلِّفَ نَفسَکَ مالاتَقدِرُ عَلَیهِ) یعنی ای علی من از پروردگارم شرم دارم که چیزى از تو درخواست کنم که توان برآوردن آن را نداشته باشى.

این موضوع را می توان با توجه زندگی امروزی بررسی کرد و توجه داشت در مواقع بسیار سخت است که همسر به کمک همسر خود می‌آید.در اینجا حضرت زهرا(س) این جمله را برای آیندگان فرمودند که ای بانویی که من را بعنوان الگوی خود قرار داده ایی فراموش ننما که من همانا بهترین همسر برای شوی خود هستم که هیچ گاه از وی درخواست آنچه را که توان آنرا ندارد برایم فراهم کند نکردم.

الگو قرار دادن کوثر اطهر نه تنها برای بانوان باعث رستگاری آنها خواهد شد بلکه مردان می‌توانند با نگاهی به زندگی حضرت زهرا(س) مراتب رستگاری را بپیمانند.

علی سهری