بیمهری برخی فرزندان؛ پاسخ عشق مادری
گروه اجتماعی: دوران پیری مادران پر از مهر و محبت ایران زمین، گاه با نامهربانیها و ناملایمتهای برخی فرزندان میگذرد و تلخترین آن زمانی است که مهربانترین خلقت هستی را از خانه و زندگیش دور میکنند و ...
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، مادر، سالهای سال بهترین لحظات زندگیش را با پر و بال گرفتن کودکش میگذراند و خندهها و اشکهایش با موفقیتها و خوشحالی فرزندش شکل میگیرد، تا چشم باز میکند زمان گذشته و فرزندان قد کشیدهاند و او پا به دوران سالمندی و پیری گذاشته است.
نفس گریه نوزاد که بلند میشود، پا گذاشتن او را به این دنیا خبر میدهد، مادرشدن برترین حس یک زن! مادر، سالهای سال بهترین لحظات زندگیش را با پر و بال گرفتن کودکش میگذراند و خندهها و اشکهایش با موفقیتها و خوشحالی فرزندش شکل میگیرد.
تو ای مادر! کودکت را با تمام ناتوانیاش غمخوار بودهای و حالا در این دوران ناتوانی و نیاز، با کولهباری از تجربه، تلخ و شیرین روزگار مانند روزهای کودکی فرزندت نیاز به مهر و محبت و رسیدگی داری.
روزگار، گرفتاریها و مشغلههایی را برای فرزندت به بار آورده است که گاهی تو را فراموش میکند اما تو هنوز هم چشمانت با دیدن او با همه بیوفاییهایش روشن میشود.
سایه بیمهری فرزندان بر آفتاب درخشان زندگی
دوران پیری مادران پر از مهر و محبت ایران زمین، گاه با نامهربانیها و ناملایمتهای برخی فرزندان میگذرد و تلخترین آن زمانی است که چون فرصت رسیدگی به او را ندارند، مهربانترین خلقت هستی را از خانه و زندگیش دور میکنند و او را به سرای سالمندان میسپارند و چشمانش به راه تا کی تو به سراغش بروی و با دیدن روی تو دوباره زندگی برای او پر از معنا شود.
در سالهای نهچندان دور این روزگار، شمار مادرانی که با بیمهری فرزندان روبرو میشوند و تلختر آنکه به خانهای به نام خانه سالمندان سپرده میشوند، افزایش یافته است.
در حالی که با بررسی روایات به روشنی میتوان به جایگاه ویژه سالمندان در دین اسلام پی برد. اسلام به واقع برای سالمندان حقوق خاصی قائل شده و از جامعه و افراد میخواهد نسبت به ادای این حقوق کوشا باشند. پیش از هر چیز توجه به این نکته بسیار ضروری است که حقوق سالمندان و متعاقب آن وظایف ما در قبال آنان، به هیچ روی بر اساس عقایدی چون ضعف، از کار افتادگی، نیازمندی و فرتوتی نیست، بلکه بیشتر مبتنی بر مفاهیمی چون بزرگی، شکوه، تجربه و دانایی است. به دیگر سخن، توصیه اسلام برای احترام سالمندان به انسانیت و بزرگی آنان است.
مادربزرگها؛ باورهای وجودی خانواده
از این منظر پیر و سالمند انسانی است که پیش از اینکه نیازمند ما باشد، ما به او نیاز داریم. سالمند در واقع باورهای وجودی خانواده و جامعه هستند که سرد و گرم روزگار را چشیدهاند و افراد جامعه، برای بنای یک زندگانی انسانی میتوانند از این پشتوانه حکمت، خردمندی و فرزانگی استفاده کنند. اینجاست که پیامبر گرامی(ص) میفرماید: «الشَّیْخُ فِی أَهْلِهِ کَالنَّبِیِّ فِی أُمَّتِهِ؛ هر پیری در میان طایفهاش همچون پیامبری در میان امتش است».
به راستی این یکی از ارزندهترین و زیباترین تعابیری است که میتوان درباره سالمندان بیان کرد. سالخوردگان پیامبرانی هستند رهنما و راشد، پیامبرانی با پیامهایی از مهر و محبت و رسولانی که کولهباری از تجربیات گرانسنگ خود را به رایگان در اختیار دیگران مینهند و تنها مزدی که میخواهند اندکی توجه و دل دادن به سخنان و پیامهایشان است. همانگونه که امتها در برابر پیامبران نیز باید زانوی شاگردی زده و متواضعانه از اندوختههایشان بهرهمند گردیم. زیرا پیران پیامبرانند.
سالهای دور از خانه
خراسان جنوبی یکی از استانهای سالمند کشور است که هنوز مادربزرگهای آن در کنار فرزندان و نوهها روزگار پیری را میگذرانند ولی در گوشه و کنار این شهر نیز مادربزرگهای پر از عاطفه و عشق، طعم بیمهری و بیمحبتی را میچشند و عدهای از آنان هر چند تعدادشان قلیل است ولی باز هم «خانه سالمندان» بر چین و چروکهای مهربانانه آنان سایه افکنده است.
اولین بار که به خانه سالمندان پا گذاشتم نه تنها ترس از دوران پیری و تنهایی ذهنم را درگیر کرده بود، بیمحبتی و بیعاطفگی فرزندان در قبال ستارههای زمینی بیشتر از هر چیز آزارم میداد.
داخل سالن بر روی صندلیهای سفید، مادران پیر یا همان مادربزرگها با روسریهای سفید در انتظار نشسته بودند، انگار با جمعی از فرزندان خود روبرو میشوند، خنده بر لبانشان نقش بست و دستهای نوازشگرشان را از ما دریغ نکردند.
آنان بهجای شنیدن خندهها و شادیها و سر و صدای فرزندان و نوههایشان همنشین تختهای فلزی بودند، نگاههایشان برایت از تنهایی و دلتنگی برای خانه میگفت.
چند ساعتی را آنجا گذراندیم، اشکها بر این بیمهریها جاری شد. هنگام رفتن برخی از آنها خواستهشان تنها برگشتن به خانه بود، سالمندان گنجینههایی ارزشمند و بینظیر در جامعه هستند که با کولهباری از تجربیات که طی سالهای متمادی کسب کردهاند با انتقال این تجربیات زمینه سعادت و خوشبختی ما را رقم خواهند زد.
پس شایسته است فرزندان و خانوادهها با افتخار سالمندان را در میان خود جای داده و در برنامهریزیهای روزمره خانواده از تجربیات ارزشمند آنها استفاده کنند.
معصومه شهابی
