
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، همین قدر که بگوییم در تعالیم دینی و آیات و روایات ماه رجب جزو ماههای حرام است کفایت میکند تا بدانیم این ماه حرمتی بیش از دیگر روزها و ماههای خدا دارد و جسم و جان انسان در این سی روز ارزشی مضاعف مییابد.
رجب یک دوره جدید سلوک و بندگی به سمت خدا است و از همین روزهای اول ماه رجب میتوان گامهای نخستین بندگی به سمت خدا را برداشت و نفس را برای دوری از حرص و حسد و غرور تربیت کرد که شیطان در سه ماه متوالی رجب و شعبان و رمضان ضعیفتر از دیگر ایام است.

هر مقاومت در برابر نفس سرکش و وسوسههای شیطان رانده شده از درگاه الهی سخت است اما با مدد جستن از نورانیت ماه رجب میتوان توبه را آغاز کرد و بندهای شد آنگونه که خداوند رحمان و رحیم میخواهد و انتظار دارد.
توکل به خدا برای گشایش هر کاری کافی است
باید توکل به خدا کرد و از همین اولین جمعه ماه رجب و در دومین روز از هفتمین ماه قمری از معبود خواست تا راه رهایی از خشم و غضب و هوس را یادمان دهد که توکل به او برای گشایش هر کاری کافی است.
رجب ماه میلاد مولایمان علی(ع) است و میتوان یک یا علی(ع) گفت و از همه سیاهیها و کجیها دوری جست و به دامن پاک و مهربان آن کریم شیعهنواز پناه آورد که آن 14 معصوم(ع) همواره ملجأ و مأوای محبانشان بودهاند.

عشق علی(ع) حسنهای است که هیچ سیئهای به آن آسیب نمیرساند
گفتهاند عشق علی(ع) حسنهای است که هیچ سیئهای به آن آسیب نمیرساند. پس مگر میتوان محب آن اسوه بیمانند تاریخ بود و در ماه میلادش از خدا سلامتی، رزق و روزی حلال، علم مفید، همسری همراه و فرزندی صالح و نشاط روح وآسایش در زندگی خواست و معبود دستهای نیاز زمینیان را بیپاسخ برگرداند.
رجب در نیمههایش باشکوهترین شکل بندگی را به نمایش میگذارد، آن زمان که بندگان خوب خدا به امید جلب رحمت الهی به اعتکاف در مساجد مینشینند و رمزمههای عاشقانه آنها با معبودشان مایه مباهات خداوند بر فرشتگان میشود.
آری رجب را باید قدر دانست و از تک تک لحظاتش سود جست وگرنه در سرای باقی و در زمانی که «أین رجبیون» فضای محشر را پر کند حسرت خواهیم خورد که چرا از روزهای این ماه پر برکت در سالیان عمرمان سود نجستیم و تلاش نکردیم که اندکی به خدا نزدیکتر شویم.

نزدیک شدن به خدا کار سختی نیست
نزدیکتر شدن به خدا کاری نیست که فقط اهل عرفان و معرفت بتوانند انجام دهند...آنها نهایت این مسیر هستند. کافی است اندکی بر اخلاقمان مسلط شویم و از تندی در رفتار بپرهیزیم یا زبانمان را کنترل کنیم و از غیبت و تهمت و دروغ فاصله بگیریم.
اگر کاهل در نمازیم، با احترام بیشتری در پیشگاه خدا و بر سجاده نماز حاضر شویم و با خالق هستی با گفتوگو بنشینیم، اگر نمیتوانیم حداقل تلاش کنیم حرص مادیات دنیا و حسد را در روحمان به حداقل برسانیم. باور کنیم که اگر در ماه رجب یک قدم بهسمت خدا گام برداریم او هزار قدم به ما نزدیکتر خواهد شد.
حکیمه بهمنزاده