رکن یمانی؛ کلید اسرار بهشت

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، هر ساله با نزدیک شدن سیزدهم رجب‌المرجب، فضیلت رکن یمانی به عنوان یکی از چهار رکن خانه کعبه دهان به دهان می‌گردد و البته در این میان شیطنت‌های وهابیت و آل‌سعود نیز چاره‌ساز نیست و در حالی که می‌خواهند نور خدا را با دهان فوت کنند و خاموش، رسوا می‌گردند.
پیامبر (ص) با رکن یمانی چهار عمل انجام می داد ؛ یکی که آن را استلام می فرمود، دیگر آنکه آن را می بوسید، سوم اینکه دست خود را بعد از استلام می بوسید و چهارم اینکه صورت مبارک خویش را بر این محل قرار می داد. پر واضح است که اینگونه اعمال نشان از اسرار ژرف رکن یمانی دارد که عبارتند از:
محل نزول ملائکه خدا بخصوص جبرئیل است. عطاءبن ابی رباح از پیامبر گرامی(ص) نقل می‌کند که ایشان فرمود «خداوند هفتاد فرشته را در اینجا گمارده است تا اینکه هرکس در این محل دعا کند، آنها آمین گویند».
پیامبر اکرم در میان ملائک به جبرئیل عنایت ویژه‌ای دارد. در رابطه با رکن یمانی هم به این نکته اشاره می‌فرماید، عطاء به رسول خدا گفت که دیده‌ایم زیاد بر رکن یمانی دست می‌کشید، ایشان فرمودند «هرگز نزد رکن یمانی نیامدم مگر آنکه جبرئیل را کنار آن ایستاده دیدم و برای هرکه آن را لمس می‌نمود طلب آمرزش می‌کرد».
رکن یمانی دری از درهای بهشت است. این باب از روزی که کعبه ساخته شد گشوده شد و هنوز بسته نشده است. در حدیثی از امام صادق باب رکن یمانی باب اهل بیت(ع) معرفی شده است
«الرکن الیمانی بابنا الذی ندخل منه الجنـﺔ؛ رکن یمانی درِ ماست که از این در وارد بهشت می‌شویم».
رکن یمانی باب بهشت است از آنجا می‌توان بهشت را نظاره کرد، از آنجا بوی بهشت می‌آید. رکن یمانی اتصالی به اهل بیت(ع) دارد؛ لذا فضیلت آن دو چندان می‌شود. ذکر گفتن، تواضع کردن، صلوات فرستادن، توبه کردن و با خدا سخن گفتن بی‌پاسخ نمی‌ماند. درهای عروج از همین جا به روی اولیا گشوده می‌شود؛ چنانکه باب ورود مولود کعبه نیز همان جاست. رکن یمانی پایان راه نیست بلکه آغاز سلوک است؛ سلوکی به سمت کعبه آمال، رفتنی به سوی رب جلیل، گامی به سوی مسلخ عشق و آستانه ای برای ورود به دریای اسرار.

نقل است که وقتی فاطمه بنت اسد را درد زایمان فرا گرفت به کنار خانه کعبه رفت و اینگونه مناجات کرد «پروردگارا! من به تو و به همه پیمبران و کتاب‏هایى که ‏از سوى تو آمده است ایمان دارم و گفتار جدم ابراهیم خلیل که این خانه را بنا کرد را تصدیق می‏‌کنم. پروردگارا! به حق همان کسى که ‏این خانه را بنا نمود، و به حق این نوزادى که در شکم من است، ‏ولادت او را بر من آسان گردان».
به دنبال این دعا بود که ناگهان خانه کعبه ‏شکافته شد و فاطمه به داخل خانه رفت و از دیدگاه حاضران و زوار پنهان گردید و دیوار خانه نیز مانند اول به هم پیوست. مردم که هراسان شده بودند خواستند قفل در را باز کنند ولى در باز نشد و دانستند که سرى‏ در این کار هست و این ماجرا از جانب خداى تعالى است.
دیوار کنار رکن یمانی را «مستجار» می‌نامند. جار به معنای همسایه و مستجار به معنای پناه بردن به همجوار و به صورت کلی‌تر پناه بردن است.  زمانی که خانه کعبه دو در داشت، در دیگر آن در کنار مستجار بود که مسدود شد. اینجا نیز از مکان‌های استجابت دعا است و محلی است که مردم به آنجا پناهنده می‌شوند به همین دلیل بدانجا مستجار گفته می‌شود. محل ورود فاطمه بنت اسد در کعبه، برای تولد امام علی(ع) همین بخش بوده است.
سلام بر مولودی که خانه حق به احترام او نه از در بلکه از جانب دیگر (رکن یمانی) شکافت تا این قسمت تا ابد الدهر مورد زیارت زائران بیت‌الله قرار گیرد  و چه سعادتی بالاتر از این که کعبه محل ولادت و مسجد محل شهادت او قرار گرفت.