تلاوت قرآن، مقدمه درک معانی و عمل به آموزه‌های وحی است

سیما گودرزی، مدرس حوزه علمیه زینبیه(س) شهرستان سراوان، در گفت وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سیستان وبلوچستان، گفت: قرآن کریم کتاب آسمانی و معجزه جاوید پیامبر اسلام است که به تعبیر خود قرآن، محدود به یک موضوع خاص نیست، بلکه بیانگر همه چیز و مایه رحمت و هدایت است: نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى‏ لِلْمُسْلِمینَ ( نحل، 89).
وی در ادامه افزود: قرآن هدایت است از گمراهی، بینائی است از کور، نگهداری است از لغزش‌ها، نور است در تاریکی، نگهدار از هلاکت، راهنمای از گمراهی  و بیان‌کننده هدفمند و نسخه سعادت انسان است.
مدرس حوزه علمیه زینبیه(س) سراوان بیان کرد: همه علوم قرآنی از جمله قرائت و حفظ باید مقدمه‌ای باشند برای درک معانی آیات و عمل به آموزه‌های این کتاب آسمانی و تنها در این صورت است که موجبات سعادت انسان فراهم می‌شود.
وی افزود: تلاوت قرآن و اصرار بر آن، موجب می‌شود تا انسان از کلام وحی دور نماند و به‌تدریج زمینه عمل به آن ایجاد شود، به همین دلیل در قرآن کریم بر خواندن قرآن بسیار تأکید می‌شود، از جمله در آیه 4 سوره مزمّل: « وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلا».
گودرزی اظهار کرد: امام رضا(ع) قرآن را هر سه روز، یک مرتبه ختم مى کردند و مى‌فرمودند: اگر بخواهم، مى‌توانم قرآن را کمتر از این مدّت هم ختم کنم، ولیکن هر آیه‌اى از آیات شریفه قرآن را که مرور مى‌کنم درباره آن تامّل و اندیشه می‌کنم.
مدرس حوزه علمیه سراوان در پایان افزود: بعضی به خیال این‌که قرآن از فهم بشر بالاتر است و فهم آن مخصوص اهل بیت است، از تدبّر در آن می‌ترسند، حال آن‌که خداوند دستور به تدبر داده است و هر انسانی باید به نسبت درک و فهم خود، در آیات اندیشه کند.