
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، آن روز همه چیز در عالم خلقت متفاوت بود. فرشته مأموریت مهمی از جانب پروردگار عالم داشت و آن مأموریت مهم رساندن پیام «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ» به محمد(ص) بود، طولی نکشید تا خبر آن به زمینیان رسید، بعضی چون امام علی(ع) و حضرت خدیجه(س) با شوق تمام این پیام را پذیرفتند و عده بیشتری در برابر خواست رحمان و رحیم شمشیر کشیدند، چون پیام خدا خواندن و دانستن و سود آنان در ندانستن مردمان بود.
توحید؛ اولین پیام رسولالله(ص) به مردم
آن روز، پیامی که محمد(ص) آورد «قُولُوا لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ تُفْلِحُوا...؛ بگویید خدا یکی است و هیچ شریکی ندارد تا رستگار شوید» بود، که اگر مردم این پیام را میخواندند و میفهمیدند، بتکدهها از رونق میافتاد و صاحبان بتکدهها این دانستن را برنمیتابیدند.

در غار حرا آیه 2 سوره علق «خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ؛ خدایی که انسان را از خون بسته خلق کرد» نازل شد تا آدمیان به یاد آورند حقارت خود را در برابر خالق هزاران هزار جاندار و مستکبران نمیخواستند انسانها تسلیم این گفته خدای محمد(ص) شوند؛ چرا که در آن صورت کسی خریدار غرور و منیت ابولهبها و ابوسفیانها نبود.
بیست و هفتمین روز از رجب، محمد(ص)، برگزیده خدای عالمیان شد تا آیه یک سوره نساء «یا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا؛ اى مردم از پروردگارتان که شما را از نفس واحدى آفرید و جفتش را [نیز ] از او آفرید پروا دارید» را به خلق برساند تا هیچ کس به بهانه مرد یا زن بودنش فخر نفروشد ولی ابوجهلها نمیخواستند این ندا به مردم برسد، زیرا در این صورت دیگر نمیتوانستند از زن یعنی ظریفترین مخلوق الهی کنیزی برای انجام امر و نهیهایشان بسازند.
ستایش برادریِ مؤمنان در کلام وحی
آن زمان، آغاز نزول کتاب آسمانی بود، که پیام سوره حجراتش زشتیِ غیبت، تهمت، تمسخر و آزار دیگران و ستایش محبت برادرانه مؤمنان است. سوره نورش از حیاء و حجاب میگوید، سوره انبیای آن سرشار از امید دادن به انسانها است که اگر چون رسولان خالصانه دست نیاز بهسوی پروردگار دراز کنند، دعاهایشان به اجابت نزدیک میشود.

اما باز هم ابوجهلها و ابوسفیانها نمیخواستند آیه 10 سوره حجرات «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْکُمْ؛ در حقیقت مؤمنان با هم برادرند پس میان برادرانتان را سازش دهید» به گوش زمینیان برسد؛ چرا که سودشان در اختلاف و جنگ و درگیری بود، نمیخواستند نورانیت و زیبایی کلام سوره نور درباره حجاب و حیا را زنان و مردان بشنوند؛ چرا که در آن صورت نمیتوانستند بهدنبال هوسهای زشت شیطانی خود باشند. آنها از دیگران میخواستند پنبه در گوش بگذارند تا مبادا کلمات محمد(ص) جادویشان کند؛ چرا که اگر آیات تحریم ربا، نزول و منع از خوردن مال یتیم گوشها را پر میکرد، دیگر جیبهای آنان انباشه از پولهای باد آورده نمیشد.
و باید گفت در آن روز همه زیباییهای فطری، به انسان دور افتاده از خویش یادآوری شد و در یک کلام اخلاق مبعوث گشت که پیامبرِ این خصلتهای نیک خود فرمود: من برای تکمیل مکارم اخلاق مبعوث شدم.
اما خواست خدا و تلاش حضرت محمد امین(ص)، رسول مهربانیها و مصطفیِ خوبیها و یارانش ثمر داد و آن پیامها که اولینش خواندنِ به نام پروردگار بود به نتیجه نشست و اهل مدینه، مکه، طائف، کل شبه جزیره عربستان و آسیا، آفریقا و اروپا ..این پیام را خواندند و شنیدند.
از همان روزی که بعثت شد و کلامهای آسمانی به زمین رسید، روز به روز بر شیفتگان کسی که خدا او را رحمت عالمیان نامید افزوده میشود و این حقیقتی است که هیچ کس نمیتواند آن را پنهان کند.

ابوسفیانهای امروز؛ مانع رسیدن نورانیت قرآن به مردم جهان
امروز هم هستند مغرورانِ مستکبری که نمیخواهند نداهایی که امین خدا سر داد، به گوش دیگران برسد؛ چرا که آیه برادری مؤمنان سبب ورشکستگی کارخانههای اسلحههای جنگی آنان میشود، آیههای سوره نور، بسیاری از شبکههای ماهوارهای و غولهای رسانهای آنان را که چیزی جز تبلغ شهوت و حیوانیت ندارند، به تعطیلی میکشاند، آیات سوره انبیاء موجب میشود که مردم بهجای اینکه از آنان پیشرفت کشورشان را بخواهند، با تلاش و تعظیم در برابر معبود به خواستههای خود برسند.
آری این کلام امروز هم ابوجهلها و ابوسفیانهایی را سر راه خود میبیند که زیرکانهتر برای نرسیدن این زیباییها دام گستردهاند... اما در آیه 54 سوره آل عمران «وَمَکَرُواْ وَمَکَرَ اللّهُ وَاللّهُ خَیْرُ الْمَاکِرِینَ ...؛ آنان مکر کردند، و خدا هم مکر کرد، و خدا بهترین مکرکنندگان است» خدا مکر همه حیلهگران را برملا میکند.