امام حسین(ع)؛ تجلی آیات قرآن و احیاگر کلام وحی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، امام حسین(ع) انسان کامل و تجلی آیات قرآن است. آیات متعددی همچون آیه مباهله، تطهیر، مودت،  سوره هل‌اتی، آیه اولی‌الا‌مر و ... بدون شک در شأن ایشان و دیگر اهل بیت(ع) است.

سوره مبارکه فجر نیز به‌دلیل وجود آیه «یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعی‏ إِلى‏ رَبِّکِ راضِیَةً مَرْضِیَّةً فَادْخُلی‏ فی‏ عِبادی وَ ادْخُلی‏ جَنَّتی‏» به سوره امام حسین‌(ع) شهرت یافته است. از طرف دیگر حرکت و نهضت او کاملاً منطبق بر آیات قرآن است.

همچنین عظمت شخصیت و نهضت امام حسین(ع) در احادیث و روایات پیامبر اکرم(ص) و ائمه طاهرین از زوایای متعددی منعکس شده است. حضرت فاطمه زهرا(ع) فرمود؛ به هنگام تولد حسین(ع)، پدرم رسول خدا(ص) بر من وارد شد. من فرزندم را در پارچه‌‏ای زرد رنگ پیچیده، به‌دست حضرت دادم. پیامبر(ص) پارچه را به دور انداخته، پارچه‏‌ای سفید طلبیده او را در آن پیچیده، سپس فرمود؛ ای فاطمه، او را بگیر! او امام و پسر امام و پدر 9 امام است، از صلب او امامان پاک به دنیا می‌‏آیند که نهمین آنان قائم آنهاست.

امامان شیعه برای زنده و جاوید نگه داشتن نهضت‏ خونین امام حسین‌(ع)، سعی و تلاش فراوانی کردند که این کوشش در سخنان و روایات آنان به خوبی مشهود است.

امام حسین(ع) نگهبان وحی

بی‌تردید مهم‌ترین دستاورد قیام امام حسین(ع) حفظ و تحکیم احکام اسلام است؛ چراکه اگر حماسه عاشورا نبود به سبب تحریفاتی که سردمداران حکومت‌های جائر در مبانی اسلامی ایجاد کرده بودند امروز از حقیقت اسلام اثری نمی‌ماند. به حق باید گفت «الاسلام محمدی الحدوث و حسینی البقاء» است؛ یعنی دینی که حضرت محمد(ص) از طرف خداوند آورد، به یاری فداکاری‌های امام حسین(ع) زمینه بقا و استمرارش فراهم شد.

خداوند متعال در حدیث قدسی خطاب به پیامبر اکرم(ص) می‌فرمایند؛ «ای محمد من حسین را نگهبان وحی قرار دادم و او را با شهادت عزیز و گرامی داشتم»، و این مؤید صادقی بر این مدعا است.

امام حسین(ع) و آیه تطهیر

به اتفاق علمای شیعه و سنی مفهوم اهل بیت در آیه «إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِب عَنکمُ الرِّجْس أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطهِّرَکمْ تَطهِیراً» شامل امام حسین(ع) نیز می‌شود. علامه بهجت افندی، از علمای اهل سنت در این باره می‌نویسد؛ امت اسلامی بر این مطلب متفقند که این آیه در شأن پیامبر اکرم(ص) و علی(ع) و فاطمه(س) و حسن(ع) و حسین(ع) نازل شده است» از ام‌سلمه نقل می‌کنند که گفته است؛ «این آیه در منزل من بر پیامبر اکرم(ص) نازل شد و رسول خدا(ص) مصداق آن را علی و فاطمه و حسن و حسین(ع) ذکر کردند. من عرض کردم آیا من نیز مصداق این آیه هستم؟ حضرت فرمودند؛ تو در طریق خیر و منزلت خاص خودت قرار داری؛ اما مصداق اهل بیت نیستی».

امام حسین(ع) و آیه ذوی‌القربی

خداوند متعال در قرآن کریم به پیامبر اکرم(ص) چنین دستور می‌دهد؛ «به مردم بگو در امر رسالت مزد و اجری از شما نمی‌خواهم، جز این‌که به ذوی‌القربی مودت و محبت داشته باشید». مفسران در تفسیر ذوی‌القربی‌ می‌نویسند؛ منظور از ذوی‌القربی علی و فاطمه فرزندان آن دو هستند. حتی از بسیاری از علمای اهل سنت نقل شده که منظور پیامبر(ص) از قُربی، علی(ع) و فاطمه(س) و دو پسر آن دو است و پیامبر(ص) این عبارت را برای آن که کاملاً در اذهان بماند سه مرتبه تکرار کردند.

امام حسین(ع) معلم عزت و عمل صالح

خداوند در قرآن مجید می‌فرماید؛ هر کس خواهان عزت است، عزت در پرتو ایمان و عمل صالح است؛ «مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ»؛ امام حسین(ع) در قیام خود در کربلا، طالب عزت بود و گریزان از ذلت؛‌ «هیهات من‌ الذله»

قرائت سوره مبارکه فجر در نمازهای واجب و مستحب

امام صادق(ع) فرمودند؛ «سوره مبارکه فجر را در نمازهای واجب و مستحب بخوانید. زیرا این سوره مبارکه در شأن امام حسین(ع) است». شخصی علت آن‌را جویا شد، حضرت در پاسخ فرمودند: به دلیل آن‌که امام حسین(ع) صاحب نفس مطمئنه بود که خداوند از او راضی و او از خداوند راضی بود.

امام حسین(ع) دوست‌دار واقعی قرآن

امام حسین(ع) می‌فرماید؛ «خدا می‌داند که من نماز و تلاوت قرآن را دوست می‌دارم». در شب عاشورا که امام حسین(ع) به تلاوت قرآن مشغول بود، گروهی از لشکریان پسر سعد برای اطلاع از احوال امام حسین(ع) و یاران او نزدیک خیمه‌ها آمدند و ملاحظه کردند که امام با یک صورت ملکوتی و جذاب؛ آیاتی از سوره آل‌عمران را تلاوت می‌کند. امام حسین(ع) در ظهر عاشورا نیز در بحبوحه جنگ، نماز را به همراه یارانشان در کربلا اقامه می‌کنند.

امام حسین(ع) احیاگر قرآن

از آن‌جا که قرآن کریم این کتاب نجات‌بخش الهی بعد از پیامبر(ص) به‌دست امویان و عوامل آن‌ها مطابق میل و منافعشان تفسیر می‌شد؛ امام حسین(ع) رسالت احیای قرآن را با پیام بلند عاشورا آغاز کرد این‌ بار قرآن از حنجره امام حسین(ع) تلاوت شد و رسوم جاهلیت را درهم شکست و خفقان جامعه آن روز مسلمانان را از بین برد و ایشان را از خواب غفلت بیدار کرد. خود ایشان درباره احیاگری قرآن می‌فرماید؛ «شما را به زنده ساختن آیات قرآن و از میان بردن بدعت‌ها فرامی‌خوانم، اگر دعوت مرا بپذیرید، به راه راست و هدایت خواهید رسید.»

جایگاه امام حسین(ع) در قلب پیامبر(ص)

عمران‌بن حصین می‌گوید: روزی پیامبر اکرم(ص) به من فرمودند؛ «ای عمران هر چیزی در دل جایگاهی دارد، اما هیچ چیز همانند این دو جوان (امام حسن(ع) و امام حسین(ع)) در قلب من از منزلت برتر و بیشتری برخوردار نیست». عمران می‌گوید؛ عرض کردم یا رسول الله چه چیزی موجب شده است که این همه آن دو بزرگوار را دوست می‌دارید؟ حضرت فرمودند: «ای عمران آنچه بر تو پوشیده است بسیار بیشتر از آنی است که به آن اطلاع پیدا کرده‌ای، خداوند متعال به من دستور داده است که این دو را دوست داشته باشم».

حسین(ع)، عروة‌الوثقی الهی

امام باقر(ع) از رسول خدا(ص) نقل می‌کنند که آن حضرت فرمودند: «هر کس بخواهد به عروة‌الوثقی ـ که خداوند متعال در قرآن فرموده است که هرگز گسسته نمی‌شود ـ چنگ بزند باید علی(ع) و فاطمه(س) و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را دوست بدارد؛ زیرا خداوند متعال در عرش عظمت و جلال خود آنها را دوست می‌دارد».

حسین(ع)؛ مشعل هدایت و کشتی نجات

نقل شده است که روزی پیامبر اکرم(ص) به امام حسین(ع) که از در وارد شدند فرمودند؛ «خوش آمدی ای زینت آسمان‌ها و زمین!» یکی از حاضران به نام اُبیّ‌بن کعب [با تعجب] عرض کرد. یا رسول الله آیا جز شما کسی دیگر هم زینت آسمان‌ها و زمین محسوب می‌شود؟ رسول خدا(ص) فرمودند: «ای ابی‌بن کعب، سوگند به آن که مرا به حق به پیامبری مبعوث کرد، همانا حسین‌بن علی(ع) در آسمان‌ها از روی زمین بیشتر شناخته شده است. نام او در عرش الهی این گونه نوشته شده است؛ اِنّ الحُسینَ مِصباحُ الهُدی و سفینةُ النّجاة؛ همانا حسین مشعل هدایت و کشتی نجات است».

حسین(ع)، امانت پیامبر اکرم(ص)

وقتی مردم به‌منظور بیعت با علی‌بن ابیطالب(ع) به آن حضرت مراجعه کردند، آن حضرت از جمله کارهایی که انجام دادند این بود که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را در‌بر‌گرفته رو به طرف مردم کردند و فرمودند؛ «ای مردم شاهد باشید و گواهی بدهید که این دو، فرزندان پیامبرند و ودیعه‌هایی هستند که آن حضرت آنها را ‌بین شما به جای نهادند و از شما خواسته‌اند که آنها را حفظ کنید. اینک من نیز این دو را به‌عنوان امانت به شما می‌سپارم. از آنها به‌طور کامل مراقبت کنید و بدانید که پیامبر اکرم(ص) در روز قیامت از شما درباره حفظ این دو ودیعه‌اش پرسش و بازخواست خواهد کرد».

امام حسین(ع)، سرور و سیّد جوانان بهشت

علمای شیعه و سنی در چندین مورد از جابر‌بن عبد الله انصاری روایت کرده‌اند که می‌گوید: من بارها از پیامبر اکرم(ص) درباره حسین‌بن علی(ع) شنیدم که می‌فرمودند؛ «کسی که دوست دارد به سرور جوانان اهل بهشت نگاه کند و او را بشناسد به حسین‌بن علی(ع) نگاه کند» و در روایت دیگر از پیامبر خدا(ص) روایت شده است که «حسن و حسین(ع) سروران جوانان اهل بهشتند».