
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، تلاشی هرچند کوتاه، به اندازه توانایی خویش داشته باشیم، تا شاید تحصیل کنیم در خود برخی از صفات پسندیده رسول اکرم(ص) را. آن الگوی انسانیت که خدای سبحان الگوی بشریتش خواند:« لَّقَدْ کاَنَ لَکُمْ فىِ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَة؛ قطعا براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نیکوست»؛ سوره احزاب، آیه 21. و برای ما بندگان نیازمند هدایت توسط وجود مبارکش این گونه پیام نازل کرد: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ، جنّ و انس را نیافریدم جز براى اینکه عبادتم کنند»؛ سوره ذاریات، آیه 65. و آگاه کرد بندگان را که هدف «عبادت» است تا از این راه تکامل یابند و به حضرت حق نزدیک شوند.
و الگوی نیکوی بشریت، عبادت را در بهترین مصادیقش تحقق بخشید. عبادتی که گاه در قالب تفکر در آفرینش آسمان و زمین در غار حرا رخ نمود، و زمانی در قالب رزمندهای در سنگر مبارزه، و زمانی دیگر در قالب مأوایی برای دردمندان. گاه در لباس «طبیبی آگاه برای بیماران و گرفتاران به امراض مهلکه جهل و نادانى نمود یافت؛ طبیب حاذقى که وسایل طبابت خویش را از مرهمهاى سودمند، برداشته و میان مردم براى شفا دادن گردش میکرد. هر جا که دلهاى کور، گوشهاى کر و زبانهاى گنگ که نیازى به دواهاى او داشت برخورد میکرد، بر بالین آن بیماران و مجرمان مبتلا مىنشست و مرهمهاى نصایح نافع خویش را بر زخم آنان مینهاد؛ نهج البلاغه، خطبه 107»
عبادتی که رسول الله(ص) را در تحقق مصادیقش هرگز مانع نبود، بلکه دنیایش بستر و ابزاری شد برای تحقق مصادیق آن؛ لذت دنیا در زندگانی پیامبر(ص) بود، اما بهترین الگوی کمال بشریت را آموخت که دنیا ابزار و وسیلهای برای «عبادت» است.
پیرو خالص رسول الله(ص)! که تشنه رهروی آن رحمت خداوند برای جهانیانی تا به وصال مطلوب برسی؛ دنیایت، انسانهای پیرامونت، ثروت و دارایت، مانع وصال تو نیست. بلکه تو را ابزاری هستند تا هر چه زودتر بگذری از آنها و طی کنی مسیر مقصود را.
یا رسول الله(ص)! ما را دعایی به درگاه خداوند منان کن تا که دنیایمان ابزار تقربمان به مقصود گردد، که دعای تو مایه آرامش ماست: «إِنَّ صَلَاتَکَ سَکَنٌ لَهُمْ، به آنها دعا کن که دعاى تو، مایه آرامش آنهاست؛ سوره توبه، آیه 103».
هدیه مسعودی