
احمد اسدزاده، عضو هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه تبریز در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، هدف امام خمینی(ره) از انقلاب اسلامی را برپا داشتن و احیای آیه «وَ لَن یَجعَلَ اللهَ لِلکافِرینَ عَلی المؤمِنینَ سَبیلاً؛ هرگز خداوند برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلط را باز نگذاشته و باز نخواهد نمود»، (سوره نساء، آیه ۱۴۱) که به قاعده «نفی سبیل» مشهور است، مطرح کرد و گفت: سبیل درلغت بهمعنی راه است، اما درمعنای اصطلاحی به معنی قانون و شریعت میباشد که مفهوم قاعده نفی سبیل این است که خداوند در قوانین و شریعت اسلام هیچگونه راه نفوذ و تسلط کفار بر مسلمین را باز نگذارده است و هر گونه راه تسلط کافران بر مسلمانان بسته است.
قطع وابستگی فکری؛ زمینهساز استقلال از دیدگاه امام(ره)
اسدزاده تأکید کرد: حضرت امام(ره) بهطور گسترده به توانایی ایران و ایرانی در راه استقلال در تمام عرصهها اعتقاد داشتند و رشد پایدار و بلندمدت در سایه اتکا به نیروها و استعدادهای داخلی میدانستند و قطع وابستگی فکری را بهعنوان زمینهساز استقلال در تمام زمینهها گوشزد میکردند، امام میفرمایند: «اول چیزی که بر ملت لازم است و بر دانشگاهها لازم است و بر دانشکدهها لازم است و بر همه ملت لازم است این است که این مغزی که حالا شده است یک مغز اروپایی یا یک مغز شرقی این مغز را بردارند یک مغز انسان خودمانی، انسان ایرانی ـ اسلامی همانطور که آنها شستوشو کردهاند مغزهای ما را، مغزهای بچههای ما را و به جای مغزهای خودشان مغز دیگری نشاندند، ماهم حالا عکسالعمل نشان بدهیم و شستوشو کنیم مغز خودمان و بچههای خودمان را و یک مغز اسلامی ـ انسانی جایش بنشانیم تا از این وابستگی فرهنگی و وابستگی فکری بیرون بیاییم. اگر ما از وابستگی فکری بیرون بیاییم همه وابستگیها تمام میشود.»
امام(ره) از محاصره اقتصادی با عنوان هدیهای برای کشور یاد میکند
وی ادامه داد: امام خمینی(ره) رسیدن به استقلال اقتصادی رامتضمن حضور قدرتمند در عرصههای تجاری و دوری اجتناب از انزوای تجاری میدانست؛ به بیان دیگر استقلال اقتصادی مسیری مناسب برای شکوفایی استعدادها، احساس غرور ملی و حفظ و حراست از ارزشهای اسلامی و فرهنگ و سنتهای ملی در عرصه روابط بینالملل در بینش ایشان بود.
عضو هیئت علمی دانشگاه تبریز تصریح کرد: در چارچوب اندیشههای اقتصادی حضرت امام(ره)، بر استقلال اقتصادی بهعنوان یک ضرورت تأکید شده، تا آنجا که معظم له دستیابی به استقلال اقتصادی، حتی با تحمل هزینههای اجتماعی محاصره اقتصادی را سودمند میداند و میفرماید: «این محاصره اقتصادی را که خیلی از آن میترسند، من یک هدیهای میدانم برای کشور خودمان؛ برای اینکه محاصره اقتصادی معنایش این است که مایحتاج ما را به ما نمیدهند؛ وقتی که مایحتاج را به ما ندادند خودمان میرویم دنبالش، مهم این است که ما بفهمیم که دیگران به ما چیزی نمیدهند، ما خودمان باید تهیه کنیم.»