
حجتالاسلام والمسلمین رضاپور، مدرس حوزه علمیه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، با بیان اینکه قرآن نه به عنوان یکی از امور مورد نیاز انسان و جامعه بلکه به عنوان اصل حاکم بر همه امور مربوط با انسان و انسانیت و برپا دارنده مصالح اجتماع بشری مورد توجه است، گفت: مقصود نهایی از همه فعالیتهای قرآنی، انس با قرآن و نهادینهسازی فرهنگ قرآنی در همه عرصههای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و... است.
وی تشخیص درست راه و روش گسترش فرهنگ قرآنی را در گرو شناختی صحیح از فرهنگ قرآنی دانست و افزود: انسان و جامعه انسانی باید به موازات توجه به امور عادی و مادی زندگی همچون اقتصاد، سیاست، موسیقی، ورزش، تفریح و سایر موارد قرآن را هم از یاد نبرد و با قرائت، ترجمه و تفسیر این کتاب آسمانی محشور باشد.
این کارشناس دینی با تأکید بر اینکه فرهنگ قرآنی به عنوان یک ضرورت باید زیربنای همه شئون زندگی فردی و اجتماعی جامعه قرار گیرد، عنوان کرد: تدبر که فهم روشمند و هماهنگ ظاهر قرآن است به عنوان راه فهم منسجم کتاب آسمانی، ضرورتی گریزناپذیر برای ترویج و گسترش فرهنگ قرآنی است.
انس با قرآن زمینهساز عمل به آن
حجتالاسلام رضاپور با اعلام اینکه ترویج فرهنگ قرآنی یکی از نیازهای مهم جامعه امروز خواهد بود و گسترش ارزشهای اسلامی در گرو نهادینهشدن فرهنگ قرآنی است، ادامه داد: آنچه مهم است فهم و عمل به قرآن و قرآنی بودن و قرآنی زندگی کردن است.
مدرس حوزه علمیه با بیان اینکه هدف از حفظ قرآن، تدبر و هدف از تدبر، تفسیر و هدف از تفسیر فراهم کردن زمینه انس با قرآن و عمل به قرآن در زندگی است، اظهار کرد: حفظ قرآن آثار فراوانی را به همراه دارد که نخست ارتباط تنگاتنگ با قرآن کریم فراهم کرده و موجب پیدایش یک انس اولیه در انسان میشود و دیگر اینکه فرد وارد مباحث ترجمه و مفاهیم و تدبر میشود.
وی تکیه بر فرهنگ اسلامی را در موجب جلوگیری از انحرافات و مقابله با توطئههای دشمنان که برای نسل جوان طراحی کردهاند دانست و یادآور شد: بهترین فرصت براى آشنایی با قرآن و معارف قرآنی، دوره نوجوانى و جوانى است؛ چراکه آنچه در این دوره فرا گرفته شود، ماندگار و جاودان خواهد بود.