اطاعت از مقام ولایت و دلدادگی به حقیقت؛ از ویژگی‌های حضرت علی‌اکبر(ع) ‌

مجتبی محمدیان، مدیر عامل بنیاد نشر قرآن و عترت استان سمنان در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از سمنان، با بیان اینکه حضرت علی‌اکبر(ع) فرزند بزرگ امام حسین در سال 33 هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشود، اظهار کرد: ایشان در کربلا حدود 25 سال داشت و اولین شهید عاشورا از بنی‌هاشم بود که شجاعت و دلاوری  و رزم‌آوری و بصیرت دینی ـ سیاسی ایشان، در سفر کربلا به‌ویژه در روز عاشورا تجلی کرد.
به گفته محمدیان روز عاشورا پس از شهادت یاران امام، اولین کسی‌که اجازه میدان طلبید تا جان را فدای دین کند، او بود. اگر‌چه به میدان رفتن او بر اهل بیت(ع) و بر امام بسیار سخت بود، ولی از ایثار و روحیه جانبازی او جز این انتظار نبود که در این راستا حضرت علی اکبر(ع) چندین بار به میدان رفت و رزم‌های شجاعانه‌ای با انبوه سپاه دشمن داشت و پس از شهادت‌، امام حسین(ع) صورت بر چهره خونین حضرت علی اکبر(ع) نهاد و دشمن را باز هم نفرین کرد‌.

محمدیان ادامه داد: حضرت علی‌اکبر(ع) در جوانی با ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری خود نگاه انبوه جوانان را به‌سوی خود جلب می‌کرد زیرا علی صفات جد خود را می‌دانست، از این‌رو، همواره در آینه اخلاق و رفتار او نظر می‌کرد و خود را بدان صفات می‌آراست و به هنگام جوانی ‌میان جمع و با دوستان خود، گشاده رو و شادمان بود‌.
این پژوهشگر علوم دینی با بیان اینکه کلام شیرین، بیان روان، ادب بسیار در برابر پدر و مادر، اطاعت بی‌چون و چرا از مقام ولایت و دلدادگی به حقیقت، برگی دیگر اززندگانی زرین علی‌اکبر بود، متذکر شد: این ویژگیها چون با فروتنی اوهمراه می‌شد، نگاه تحسین آمیز همگان را به دنبال داشت به گونه‌ای که  درحماسه کربلا، درخششی چشمگیر داشت و با هربار حمله خود،دهها نفر را به خاک هلاکت می انداخت و عمویش ابوالفضل(ع) که خود در دلاوری و بی‌باکی و شجاعت و شهامت، زبانزد همگان بود، به خاطر چنین صفات تابناک، علی را بسیاراحترام می‌کرد.

حضرت علی‌اکبر(ع)، جوانی چند بعدی که چشمه‌های دانش از اعماق وجودش می‌جوشید
مدیر عامل بنیاد نشر قرآن و عترت استان سمنان افزود: قهرمانان تاریخ و دلیرمردان عرصه‌های نبرد، کمتر از دانش وبینش بهره دارند; زیرا در مسیر رزم و جنگ قرار داشته و فرصت نداشته و یا علاقه کمتری به درس‌آموزی و دانش‌آفرینی از خود نشان می‌دهند؛ اما حضرت علی اکبر(ع)، جوانی چند بعدی بود وچشمه‌های دانش و دانایی از اعماق وجودش می‌جوشید. در مجالس گوناگون عالمانه و اندیشمندانه لب به سخن می‌گشود و به دور از غرور و تکبر مردانه سخن می‌گفت و از آنجا که از جد خود رسول خدا(ص) سخنان بسیاری روایت می‌کرد، به‌عنوان «محدث‌» شناخته شد.
به گفته وی حضرت علی اکبر(ع) در صحنه‌های سخت و طاقت‌فرسا، تنها به رضا و تسلیم الهی فکر می‌کرد و چنان در برابر بلاهای الهی آرام و مطمئن بود که گاه حیرت و شگفتی دیگران را برمی‌انگیخت. از این‌رو، در هنگامه دردآلود کربلا به پدر گفت : «‌اولسنا علی الحق‌» (پدرجان!) آیا ما بر حق نیستیم؟ و چون امام فرمود: آری، گفت: در این هنگام، باکی از مرگ نداریم که این روحیه قوی و صفات شایسته، چنان ابهت و عظمت به علی اکبرداده بود که افزون بر دوستان، دشمنان آگاه نیز به برتری‌هایش اعتقاد و اعتماد داشتند و اعتراف می‌کردند.
محمدیان یادآور شد: حضرت علی‌اکبر(ع)، نزدیکترین شهیدی است که با امام حسین(ع) دفن شده و مدفن او پایین پای اباعبد الله الحسین قرار دارد و به این خاطر ضریح امام شش گوشه است.