شهادت؛ کاملترین جلوه ایثار/ مردان بیادعایی که بر ضرورت حرکتی انقلابی قیام کردند
گروه اندیشه: شهادت را میتوان کاملترین جلوه ایثار دانست. همین وجوه ایثارگرانه و آگاهانه در رفتار شهید است که مقام وجودی او را برتری و تعالی میبخشد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، شهادت در تفکر اسلامی بهمعنای گذشتن از سرمایه جان و هستی خود در راه یک هدف و آرمان الهی است.
در تعریف شهادت در اندیشه اسلامی، آنچه که اصلالت و اهمیت دارد و در واقع محققکننده حقیقت مقام شهادت است، همانا انگیزه و نیت و غایت آن و وجه آگاهانه و اختیاریاش است.
متفکر شهید، استاد مطهری در تعریف مفهوم شهادت و شهید چنین میگوید؛ مرگی شهادت است که انسان با توجه به خطرات احتمالی یا ظنی یا تعیین، فقط بهخاطر هدفی مقدس و انسانی و به تعبیر قرآن، فی سبیلالله از آن استقبال کند.
شهادت دو رکن دارد؛ یکی اینکه در راه خدا و فی سبیلالله باشد؛ هدف، مقدس باشد و انسان بخواهد جان خود را فدای هدف کند. دیگر اینکه آگاهانه صورت گرفته باشد.
شهادت به حکم اینکه عملی آگاهانه و اختیاری است و در راه هدفی مقدس است و از هرگونه انگیزه خودگرایانه، منزه و مبراست، تحسین برانگیز و افتخارآمیز است و عملی قهرمانانه تلقی میشود.
میان انواع مرگ میرها تنها این نوع از مرگ است که از حیات و زندگی، برتر و مقدستر و عظیمتر و فخیمتر است... پس شهادت، قداست خود را اینجا کسب میکند که فدا کردن آگاهانه تمام هستی خود است در راه هدف مقدس.
از نظر اسلام هرکس به مقام و درجه شهادت نایل آید که اسلام با معیارهای خاص خودش او را شهید بشناسد، یعنی واقعاً در راه هدفها عالی اسلامی با انگیزه برقراری ارزشهای واقعی بشری کشته بشود، به یکی از عالیترین درجات و مراتبی که یک انسان ممکن است در سیر صعودی خود نایل شود، نایل میشود.
شهادت را میتوان کاملترین جلوه ایثار دانست. همین وجوه ایثارگرانه و آگاهانه در رفتار شهید است که مقام وجودی او را برتری و تعالی میبخشد. حضور و سلوک و ایثار شهیدان و ایثارگران و مجاهدان، نه تنها موجب کمال فردی و ارتقا و سعه وجودی ایشان میشود؛ بلکه نقشی سازنده و شورآفرین و تعالیبخش و الهامدهنده و هدایتگری برای امت و دیگر مردمان دارد و موجب تغییر و تحول و رشد در سرشت و سرنوشت جوامع و امتها نیز میشود.
بیست و ششم خرداد سالروز شهادت محمد بخارایی، صادق امانی، صفارهرندی و مرتضی نیکنژاد است که از اعضای هیئت مؤتلفه اسلامی در سال 1344 هجری شمسی به شهادت رسیدند. این چهارتن از فرزندان شجاع و برومند اسلام در راه پاسداری از ارزشهای متعالی اسلام جان خویش را فدا کردند.
پس از قیام خونین 15 خرداد و کشتار بیرحمانه مردم مسلمان از سوی عوامل مزدور آمریکا و رژیم سفاک پهلوی، مجاهدان و مبارزان جبهه توحید، بیش از پیش بر ضرورت یک حرکت انقلابی علیه جباران رژیم آمریکایی شاه تأکید کردند و بر این اساس هستههای اولیه یک گروه مبارز به نام هیئتهای مؤتلفه اسلامی را بنیان نهادند.
پس از قیام خونین 15 خرداد و کشتار بیرحمانه مردم مسلمان از سوی عوامل مزدورآمریکا و رژیم سفاک پهلوی، مجاهدان و مبارزان جبهه توحید، بیش از پیش بر ضرورت یک حرکت انقلابی علیه جباران رژیم آمریکایی شاه تأکید کردند و بر این اساس هستههای اولیه یک گروه مبارز به نام هیئتهای مؤتلفه اسلامی را بنیان نهادند.
از اقدامات مهم این گروه اسلامی اعدام انقلابی حسینعلی منصور عامل اجرای کاپیتولاسیون بود و جرم این جانباختگان مکتب امام حسین(ع) و نهضت امام خمینی(ره) آن بود که به عمر ننگین منصور مهره سرسپرده شاه و شیطان بزرگ خاتمه دادند.
منصور از اسفند سال 1342 شمسی تا بهمن سال 1343 نخست وزیر ایران بود. او حزب ایران نوین را دایر کرد و قانون ننگین کاپیتولاسیون را به مجلس برد. همچنین مجری طرح تبعید حضرت امام(ره) در سال 1343 شمسی، بود. به همین دلیل در روز اول بهمن سال 1343 در مقابل مجلس شورای ملی مورد هدف گلوله انقلابی مسلمان محمد بخارایی قرار گرفت و به هلاکت رسید. انجام این طرح را شاخه اجرایی هیئت مؤتلفه اسلامی بهعهده گرفت.
