مراسم بزرگداشت شهید رحیمی، از شهدای دولت در خرمآباد برگزار شد
گروه سیاسی: مراسم بزرگداشت شهید سیدفخرالدین رحیمی، از شهدای دولت، شامگاه جمعه، ششم تیر در مسجد علوی خرمآباد برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، حجتالاسلام سیداحمد میرعمادی، نماینده ولیفقیه در لرستان در مراسم گرامیداشت یاد و خاطره شهدای 7 تیر و شهیدان رحیمی و صادقی که شامگاه جمعه، ششم تیر در مسجد علوی و از سوی هیئت رزمندگان اسلام ناحیه سپاه خرمآباد برگزار شد، گفت: انتخاب شایستهای کردهاید که این برنامه را در این مسجد برگزار کردید؛ چرا که مسجد علوی پایگاه انقلاب اسلامی و تجمع نیروهای ولایی حزبالله برای اعزام به مناطق جنگی بوده است.
وی با بیان اینکه مسجد علوی محل درخشش نیروهای ولایی همچون شهید فخرالدین رحیمی بوده است، افزود: رهبر معظم انقلاب همواره از ایستادگی و بیدارگری شهید رحیمی یاد کردهاند و این شهید همواره نامش بر تارک تاریخ ایران میدرخشد.
نماینده ولیفقیه در لرستان خطاب به حزبالله با بیان اینکه برخی از مسئولان در راحتی با مردم هستند و برخی در سختیها اضافه کرد: شهید رحیمی قبل از انقلاب سینه خود را در مقابل گلولههای شاهنشاهی سپر میکرد، منبر میرفت و در برابر ظلم ایستادگی میکرد.
وی با بیان اینکه شهید رحیمی برای مردم الگو است، ادامه داد: سخنرانی حماسی شهید رحیمی در حضور حضرت امام(ره) فراموششدنی نیست.
حجتالاسلام میرعمادی با بیان اینکه نسل جوان ما باید با قهرمان تاریخساز لرستان آشنا شوند، افزود: از مجاهدتها و علم و دانش شهید رحیمی این بوده که در کادرسازی و نیروسازی موفقیت چشمگیری داشت بهطوریکه شاگردان او از چهرههای ولایی و مصمم انقلاب بودند.
در پایان این برنامه حجتالاسلام والمسلمین موحد، از همرزمان شهید رحیمی به بیان خاطراتی درباره آن شهید بزرگوار پرداخت.
یادآور میشود، شهید سیدفخرالدین رحیمی در سال 1323 در شهر خرمآباد در یک خانواده روحانی متولد شد. پدربزرگش مرحوم حجتالاسلام سیدعلیاکبر رحیمی، از علمای بزرگ شهر خرمآباد بود.
شهید سیدفخرالدین رحیمی پس از اتمام دوران دبستان چون تحت تکفل برادر بزرگ و روحانی خود حجتالاسلام حاج سیدنورالدین رحیمی بود و او هم برای ادامه دروس دینی به قم مشرف شده بود، با ایشان به قم آمد و دوران طلبگی خود را آغاز کرد و تا دوره سطح نزد اساتید حوزه علمیه تحصیلات خود را ادامه داد.
وی تا سال 1341 که ماجرای مدرسه فیضیه پیش آمد، به مبارزه میپرداخت و یک روز در حالیکه مشغول چسباندن اعلامیهای از امام خمینی(ره) بود، گرفتار مأموران دژخیم پهلوی شد و به شش ماه زندان محکوم شد.
این روحانی شهید پس از پایان زندان به شهر خرمآباد برگشت و پایگاه مبارزاتی خود را در مسجدی بنام علوی طرحریزی کرد که ضمن اقامه نماز در همان مسجد به ارشاد جوانان پرداخت و توانست جوانان پرشوری تربیت کند.
شهید رحیمی دومین بار پس از تبعید به علت کندن تابلوهای خیابان ششم بهمن و گذاشتن تابلوی خیابان علوی بهجای آن به شش ماه دیگر زندان محکوم شد.
وی پس از خلاصی از زندان خرمآباد ممنوعالمنبر شد؛ لذا وی که تمامی وجودش به اسلام و آگاهی دادن به مردم مسلمان بود، به دهات اطراف خرمآباد و بین عشایر غیور لرستان میرود و ضمن ارشاد آنها به تعالیم دین مبین اسلام، عشایر دلیر لرستان را به شورش علیه حکومت غاصب پهلوی تشویق و ترغیب میکند.
مأمورین ساواک با اطلاع از این قضیه بلافاصله وی را دستگیر و پس از مدتی زندان وی به ایرانشهر تبعید میکنند که در آنجا با آیتالله سیدعلی خامنهای روبرو میشود و پس از مدتها هممنزلی و همسنگری با ایشان و در اثر فعالیتهای بیحدشان و محبوبیت میان برادران اهل تسنن، ساواک در مییابد که وجود این دو روحانی باعث بر هم ریختن شهر ایرانشهر خواهد شد؛ لذا آن دو را از یکدیگر جدا و هر کدام را به شهری دیگر تبعید میکنند.
بعد از آن، شهید فخرالدین رحیمی به شهر اقلید فارس تبعید میشود و بلافاصله پس از اجتماعات ضد رژیم مردم مسلمان و به پا خاسته ایران، ایشان به تبعید اهمیت نداده و به خرمآباد سفر میکند و رهبری مردم را در اجتماعات به عهده می گیرند و در زمانی که ساواک شبانه به خانه علمای لرستان حمله میکند، همگی را دستگیر میکند از جمله برادر بزرگ این شهید، حجتالاسلام سیدنورالدین رحیمی و چند نفر از جوانان پر شور و مسلمان خرمآباد، وی را فراری میدهند و مدت چند هفتهای بهطور مخفیانه در یکی از دهات نزدیک خرمآباد زندگی میکند و پس از خلاصی روحانیان از زندان، وی بهطور آشکار مبارزات خویش را تا پیروزی انقلاب ادامه میدهد و مسجد علوی را پس از پیروزی انقلاب بهصورت کمیته در میآورد.
وی در سن 36 سالگی از طرف مردم ملاوی به نمایندگی مجلس شورای اسلامی برگزیده شد و به عضویت در کمیسیون طرحهای انقلاب درآمد. شهید رحیمی سرانجام در شامگاه خونین هفتم تیر 60 به همراه 71 تن از یاران امام خمینی(ره) در دفتر حزب جمهوری اسلامی به فیض شهادت نایل آمد.
