آگاهی پس از پایه‌ریزی استدلال‌های عقلانی منتهی به ایمان می‌شود/ تأکید خدواند به علم ‌و آگاهی در قرآن

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، حجت‌الاسلام والمسلمین پورحسین‌فر، معاون فرهنگی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی، پنج‌شنبه، 19تیرماه در دومین کارگاه «تدبر در قرآن» که ویژه اعضای جهاددانشگاهی واحد استان اردبیل برپا شد، گفت: یکی از معروف‌ترین داستان‌های قرآنی در سوره مبارکه بقره؛ داستان خلقت آدم و امتناع شیطان از سجده در برابر آدم و دلیل‌آوری خداوند برای خلقت انسان در مقابل ملائکه است.

وی افزود: قرآن داستان‌های معنوی زیادی دارد که از شاهکارهای قرآن است و در آن مفاهیم معنوی در قالب داستان مطرح شده است.

پورحسین‌فر با اشاره به داستان خلقت انسان در قرآن با بیان اینکه داستان خلقت انسان در قرآن از آیه 30 سوره بقره شروع می‌شود، عنوان کرد: خلیفه یعنی خلف خداوند و آثار خدا در روی زمین است و این درحالی است که در خلقت انسان، ملائک با خدواند مخالف بودند و خداوند در مقابل مخالفت فرشتگان می‌فرماید «آن چیزی که من می‌دانم شما نمی‌دانید » و بعد خداوند به انسان همه اسماء را آموخت و او را خلیفه خود قرار داد.

وی بیان کرد: خداوند به آدم، علم اسرار آفرینش را آموخت تا از اسرار معنوی و مادی آنها آگاه شود تمام موجودات را بشناسد و نام همه را بداند و حتی از خواص آن مطلع باشد، استعداد نام‌گذاری اشیا را به او ارزانی داشت تا بتواند اشیا را نام گذاری کند.

خداوند در جای جای قرآن دعوت انسان به علم را اساس هدایت وی قرار داده است
وی با اشاره به تأکید خدواند به علم ‌و آگاهی در قرآن گفت: در جای‌جای قرآن به اهمیت علم و آگاهی تأکید شده است و در هیچ آئینی به اندازه اسلام سخن از علم به میان نیامده است.

معاون نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی ادامه داد: خداوند در جای جای قرآن دعوت انسان به علم را اساس هدایت وی قرار داده است.

وی افزود: زمانی آدم شایسته خلافت الهی می‌شود که متعلم معلمی مثل خداوند بشود و آگاهی‌اش را بی‌افزاید و در فقدان آگاهی شایستگی برای خلیفه الهی نیست.

پورحسین‌فر اضافه کرد: زمانی ملائکه متقاعد می‌شوند می‌گویند «قَالُواْ سُبْحَانَکَ لاَ عِلْمَ لَنَا ...» ما علم نداریم مگر آن که تو به ما بیاموزی و چون علم نداریم شایسته خلیفه الهی نیستیم و خلیفه الهی شایسته آدم است چون دارای علم است و بعد از این که خداوند متعال به انسان علم می‌دهد نوبت انسان می‌رسد که در بدو خلقتش ایمان خود را بی‌آزماید.

معاون فرهنگی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه محقق اردبیلی با بیان این که آگاهی انسان وقتی موجد و آبستن ایمان باشد مورد عنایت حضرت خداوند است، اظهار کرد: خداوند وقتی به انسان می‌فرماید «بروید پایین» که دلیل این فرود آمدن در قبال صعود اولیه عدم تولید ایمان از بستر آگاهی اولیه است و خداوند آدم را شایسته هبوط می‌داند و خلافه الهی را از او می‌گیرد و بعد از این است که خداوند از انسان گلایه می‌کند.

علم مطلوب اسلام، علمی است که از منشأ استدلال بجوشد
پورحسین‌فر عنوان کرد: در جای‌جای قرآن اهمیت آگاهی و علم مورد تأکید قرار گرفته است از این رو میزان اهمیت تفکر به اندازه تکرار این تأکید است حتی وقتی از خشیت سخن به میان آمده است آن هم در میان عباد علما پیدا می‌شود.

کارشناس‌ارشد فلسفه ادامه داد: هیچ آئینی به اندازه اسلام سخن از علم نگفته است به نحوی که شرکت در جهاد با آن عظمتش استثنایی دارد و بر زنان واجب نیست اما وقتی پای علم در میان است  طلب علم هم بر زن و هم بر مرد واجب است و اگر روزه در پیری واجب نیست اما علم از گهواره تا گور واجب است و علم دورترین تمدن نیز مورد نیاز انسان است.

وی با اشاره به این که عالم در میان نادانان مانند مبارزی است در میان نشستگان، گفت: خداوند کسانی را که ایمان آورده‌اند بالا می‌برد اما کسانی را که دارای علم باشند دارای مراتبی بیشتر می‌داند و این مراتب در علم است که آگاهی افرادی مثل شهید مطهری موجب شد عده‌ای از جوانان در بحبوحه بحران‌های اعتقادی راه خود را پیدا کنند.

حجت‌الاسلام پورحسین‌فر با اظهار امیدواری بر این‌که مردم همچنان که به عالم احترام می‌گذارند به علم هم احترام بگذارند، بیان کرد: علم مطلوب اسلام، علمی است که از منشأ استدلال بجوشد و میوه ایمان بدهد و ما باید از سرمنشأ آگاهی شروع کرده و استدلال کنیم.

وی با اشاره به این‌که پس از پایه‌ریزی استدلال‌های عقلانی، آگاهی می‌تواند منتهی به ایمان شود، یادآور شد: حضرت امام صادق(ع) می‌فرماید «علم، آگاهی است که خدا در قلب هر کدام از بندگانش که بخواهد آن‌ را می‌افکند و در واقع علم بدون ایمان علم نیست و آگاهی است» و از این رو در اسلام در جای‌جای قرآن دعوت به علم را اساس هدایت انسان قرار داده است.