خباثت حکومت وقت و راحتطلبی مردم، عامل صلح امام حسن(ع) بود
گروه اندیشه: یکی از دسیسههای دشمن، رسوخ نفاق و دودلی بین یاران امام(ع) بود که امام حسن(ع) بارها درباره آن هشدار داد ولی توطئههای ناجوانمردانه دشمن و راحتطلبی مردم در آن زمان امام حسن(ع) را وادار به صلح با معاویه کرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، امام حسن مجتبی(ع) در نیمه رمضان سال دوم هجری به دنیا آمد و پیامبر(ص) نام ایشان را برگزید. (شُبر) کلمهای عبری است که به عربی حسن ترجمه میشود؛ نام حسن برازنده ایشان بود؛ چهره زیبا و خصائل اخلاقی ایشان دقیقاً مانند پدربزرگ بزرگوارش رسول خدا(ص) بود. در هفتیمن روز تولد امام حسن(ع) پیامبر(ص) گوسفندی خرید و برای سلامتی فرزند عزیزش قربانی کرد، که بعدها این عمل بنام عقیقه سنت شده است.
امام حسن(ع) در روزگاری سخت متولد شدند، تقریباً تمام جنگهای صدر اسلام در این هفت سال آغازین عمر شریف ایشان اتفاق افتاد، امام حسن(ع) از همان کودکی به یادگیری قرآن و سخنان حکیمانه و طریقه نبرد و وشجاعت و دینداری پرادختند؛ آنهم در محضر عالیترین اسطورههای دین و انسانیت.
هفت سال بعد از ولایت ایشان پیامبر(ص) وفات یافت و مشکلات خلافت و خیانت عناصر منافق آغاز شد. بدون شک سختترین ایام عمر مبارک ایشان بین وفات حضرت رسول(ص) و شهادت مادرشان فاطمه زهرا(س) بوده است.
درروزگار عثمان، امام حسن(ع) به 20 سالگی رسیده بود، سال 28 هجری بین مسلمانان و مردم شمال آخرین جنگی رخ داد که امام حسن(ع) در آن جنگ شرکت داشت و رشادت و شجاعتشان زبانزد شد.
اگرچه خلافت عثمان را هرگز قبول نداشت ولی برای دین اسلام به میدان جنگ رفت، عثمان فردی ناتوان و بیلیاقت بود و دست افراد حقیر و ذلیلی که در زمان رسول خدا(ص) مطرود بودند را بازگذاشت. عثمان حتی ابوذر را که در اسلام به یار صدیق پیامبر(ص) معروف بود به منطقه بیآب و هوایی تبعید کرد، تا در غربت و تنهایی جان سپرد. پس از عثمان بنابه درخواست مردم، علی(ع) خلافت را پذیرفت.
شناخت فلسفه عمکرد امام حسن(ع) مستلزم آگاهی از روزگار خلافت امام علی(ع) است
بدون توضیح روزگار خلافت علی(ع)، نمیتوان به ذهنیت درستی از فضای زندگی امام حسن مجتبی(ع) دست یافت.
اولین جنگ بعد از خلافت علی(ع) بود با گروهی که معروف به «ناکثین» بود. دوران جنگ همه دیدند که جنگآوری و قدرت علی(ع) چگونه در وجود امام حسن مجتبی (ع) جوشان است .
جنگ بعدی به فتنهگری معاویه در صفین بهراه افتاد و یاغیان این جنگ(قاسطین) حدود سه سال با خلافت علی(ع) درگیر بودند و بالاخره با پول و رشوههای معاویه و حیله عمروعاص ملعون، به نفع معاویه تمام شد و نتایج این جنگ بسیار تلخ بود. آنقدر که علی(ع) آرزوی مرگ نمود و بعدها امام حسن(ع) مجبور به صلح با معاویه گردید .
جنگ دیگری توسط گروهی نادان و متعصب در نهروان اتفاق افتاد خوارج که ابن ملجم ملعون از ایشان است به مارقین معروفند .
امام حسن(ع)، در کنار پدر بزرگوارش تمام روزگار پر از ظلمی را پس از وفات پیامبر (ص) سپری کرد. بعد از شهادت امام علی(ع)، بالاخره مردم امام حسن(ع) را برای خلافت بر معاویه ترجیح دادند
امام که مردم منافق زمانهاش را خوب میشناخت ابتدا خلافت را قبول نمیکرد ولی بالاخره با اصرار مردم پذیرفت، البته مشروط به اینکه هر چه امام بگوید چه جنگ چه صلح همه بپذیرند.
اولین اقدام امام حسن(ع) بعد از خلافت، یکطرفه کردن حضور معاویه بود. باید تعیین میشد در سرزمین خلافت امام معصوم، معاویه چه جایگاهی دارد؟ برای همین قبل از اعلام جنگ، امام حسن(ع) نامه ای برای معاویه نوشت و او را به تبعیت از خود فرا خواند ولی معاویه نپذیرفت و گفت مسئله من و تو درست شبیه مسئله پدر تو و ابوبکر است پس تو باید خانهنشین باشی و من حکومت کنم.
امام حسن(ع) آماده جنگ شد و به تمام کسانی که از ایشان تبعیت کرده بودند ندا داد، اما اطرافیانش به بهانههای واهی حاضر به همکاری درنبرد نشدند .
امام «عبیدالهبنعباس» را با 12 هزار نفر بسوی معاویه فرستاد تا آماده نبرد شوند و به او دستور داد که چگونه رفتار کند تا از پشت سر امام به آنها برسد، ولی چندی نگذشت که در میان سپاه «عبیدالهبنعباس» خبر پیچید که امام حسن(ع) صلح با معاویه را پذیرفته است.
معاویه نامهای به ابنعباس نوشت با پانصد هزار درهم نقد و پانصد هزار درهم هنگام پیوستن به لشکریان او، «عبیدالهبنعباس»هم که فرمانده لشکر بود شبانه با نیمی از سپاه به اردوی معاویه پیوستند.
آخرین ضربه را نیز اشراف و سرشناسان دنیادوست به امام و اسلام زدند که با نوشتن نامهای قول هر گونه همکاری را به معاویه دادند.
در این ایام امام حسن مجتبی(ع) آنقدر تنها بود که در میان اصحابش نیز با زره بر تن به نماز میایستاد . سرانجام امام بعد از هفت ماه خلافت بر مردمی منافق و نادان و بیایمان مجبور به پذیرش صلح شد و معاویه به حکومت رسید .
امام حسن مجتبی(ع) در28 صفر سال 50 هجری قمری توسط همسر فریب خوردهاش مسموم شد و به شهادت رسید اما دشمنان از جنازه آن حضرت هم دستبردار نبودند و گروهی به سرکردگی عایشه و مروان حکم مانع از دفن آن حضرت در جوار پیامبر(ص) شدند و جنازه را تیرباران کردند.
امام حسین(ع) که بنا به وصیت برادر اجازه درگیری نداش، جنازه ایشان را در قبرستان بقیع کنار مادر بزرگ گرامیشان فاطمه بنت اسد به خاک سپردند.
پیامبر(ص) فرمود: «هر کس بخواهد آقای جوانان بهشت را بنگرد به حسن نگاه کند».
حجتالاسلام قاسمی، از اساتید دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرمآباد در گفتوگو با خبرگزاری قرآن(ایکنا) از لرستان، گفت: امام حسن مجتبی(ع) بهعنوان ریحانه رسول اکرم(ص) به بخشندگی و گذشت بین اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، اشتهار داشت و با رعایت تمام مسائل انسانی به کمک و یاری از ایتام و نیازمندان مشغول بود.
وی افزود: شخصیت امام حسن(ع) آن چنان بخشنده و کریم است که باید بیش از پیش مورد کنکاش و تبیین برای نسل جوان قرار گیرد.
حجتالاسلام قاسمی درباره صلح امام حسن(ع) با معاویه گفت: رسوخ نفاق و دودلی بین یاران امام یکی از دسیسههای دشمن بود که امام حسن(ع) بارها درباره آن هشدار داد ولی توطئههای ناجوانمردانه دشمن و راحتطلبی مردم در آن زمان امام حسن(ع) را وادار به صلح با معاویه کرد.
حمایت از نیازمندان موجب شکوفایی استعدادهای اقشار محروم میشود
این استاد دانشگاه در ادامه افزود: اکرام ایتام یکی از سنتهای اهل بیت(ع) است که بارها در کلام معصومین به آن اشاره شده و در ماه رمضان بسیار توصیه میشود وعملکرد نهادهای حمایتی بهویژه کمیته امداد حضرت امام خمینی(ره) در شکلدهی به این سنت حسنه قابل تحسین است.
حجتالاسلام قاسمی در پایان با یادآوری اینکه مردم لرستان از قدیمالایام در کمک به همنوع پیشقدم بودند، افزود: یکی از مهمترین راهکارهای مقابله با قفر ادستگیری از نیازمندان است که باعث تعمیق حس کمک به همنوع در انسان و شناخت استعدادهای خانوادههای محروم در جامعه میشود.
