واقعیتمحوری در اشعار آئینی، زمینه تحریف دین را از بین میبرد
گروه هنر: یک شاعر آئینی با اشاره به اینکه شعر آئینی ذاتاً یک هنر مقدس است، گفت: در سرودن اشعار آئینی باید دقت داشت که شاعر حریم مطالب را رعایت کرده و پا را از بیان مطالب واقعی فراتر نگذارد تا زمینه تحریف تاریخ دین مبین اسلام را بهوجود نیاورد.
حسین طاهری، شاعر برجسته زنجانی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از زنجان، اظهار کرد: نظر و یاری ائمه اطهار(ع) مهمترین مؤلفه برای ورود به عرصه سرودن شعر آئینی است و پس از آن فن و تکنیک بهعنوان چاشنی این هنر به حساب میآید و میتوان با استفاده از ادبیات منظوم، یک اثر آئینی ارزشمند را خلق کرد.
وی افزود: شعر آئینی را در 2 حوزه تخصصی و اعتقاد شخصی میتوان دستهبندی کرد که در حوزه تخصصی، قالب ترکیببند و ترجیعبند بسیار مورد استفاده قرار میگیرد و از شاعران این حوزه میتوان به محتشم کاشانی اشاره کرد و ضروری است در حوزه تخصصی، مطالعات دینی و تاریخی دقیق توسط شاعر صورت بگیرد.
طاهری افزود: در حوزه اعتقاد شخصی که ابزار شاخص آن، ارادت شخص شاعر است، پیوند و رابطهای ویژه با شعر عاشقانه وجود داشته و شاعر در این نوع شعر آئینی، حس درونی خود نسبت به هر یک از ائمه اطهار(ع) و یا پیامبر اکرم(ص) را بیان میکند.
شعر آئینی؛ ابزاری مناسب برای ورود به عرصه جنگ نرم
این شاعر جوان زنجانی با بیان اینکه جایگاه شعر آئینی بین جوانان بسیار والا است، گفت: جوانان امروزی با انگیزه بسیار بالایی از هنر خود برای عرض ارادت به اهل بیت(ع) استفاده میکنند و با توجه به اینکه در عرصه جنگ نرم قرار داریم و شعر همیشه یک زبان گویا است، میتوان با موضوعات مختلف شعری در این عرصه وارد شد.
وی تأکید کرد: با نگاهی به حادثه عاشورا، بهخوبی میتوان شاهد بود که عاشورا با فرهنگ شفاهی و سینه به سینه و توسط اشعار سوزناک و آئینی بهخوبی در طول ادوار متمادی منتقل شده و امروزه نیز شاهد جلوه این فرهنگ در اشعار شاعران معاصر کشور نیز هستیم.
این شاعر آئینی با اشاره به اینکه شعر آئینی ذاتاً یک هنر مقدس است، اظهارکرد: در سرودن اشعار آئینی باید دقت داشت که شاعر حریم مطالب را رعایت کرده و پا را از بیان مطالب واقعی فراتر نگذارد تا زمینه تحریف تاریخ دین مبین اسلام را بهوجود نیاورد.
طاهری در پایان با بیان اینکه اسطورهسازی در اشعار آئینی چندان پسندیده نیست، ابراز کرد: بزرگنمایی بیش از حد و خارج از عقل شخصیتها در سرودن اشعار آئینی پسندیده نیست و حتی در مواقعی نیز از قداست این اشعار کم میکند، زیرا ائمه اطهار(ع) بهقدری عظمت دارند که دیگر نیازی به بزرگنمایی دور از عقل و اسطورهسازی غیرعقلانی برای آنها وجود ندارد.
