بلوغ اجتماعی، بنمایه اصلی تشکیل حکومت مهدوی است
گروه اندیشه: پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم با بیان اینکه بزرگترین بنمایه تشکیل حکومت مهدوی، بلوغ اجتماعی است، گفت: در این دیدگاه، یک جا نشستن و دست روی دست گذاشتن پسندیده نیست و انتظار به معنای واقعی، تکاپو و حرکت است برای رسیدن به یک جامعه آرمانی.
حجتالاسلام امیرمحسن عرفان، پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از زنجان، اظهار کرد: منش و بینش منتظرانه معنای دقیق انتظار است که باعث گرایش منتظرانه در زندگی فردی و اجتماعی میشود که نتیجه آن رسیدن به بلوغ اجتماعی است.
وی افزود: بلوغ اجتماعی سه شاخصه اصلی دارد که شامل طلب اجتماعی موعود، رغبت و شکایت از وضع موجود و احساس نیاز برای ظهور منجی است.
این پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم با بیان اینکه بزرگترین بنمایه تشکیل حکومت مهدوی، بلوغ اجتماعی است، عنوان کرد: در این دیدگاه، یک جا نشستن و دست روی دست گذاشتن پسندیده نیست؛ درحالی که انتظار به معنای واقعی، تکاپو و حرکت است برای رسیدن به یک جامعه آرمانی.
حجتالاسلام عرفان با بیان اینکه عدم رضایت از وضعیت موجود، مهمترین بنمایه انتظار است، تصریح کرد: بزرگترین آرمان جامعه منتظر در عرصه اجتماعی، رسیدن به بلوغ اجتماعی است که در قالب سه شاخصه اصلی طلب، رغبت و شکایت نمود پیدا میکند.
پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم تأکید کرد: انتظار به معنای حقیقی آن، فقط در اسلام و با قرائن شیعی معنا پیدا میکند، زیرا در این دیدگاه، موعود و منجی زنده و میان مردم زندگی میکند و به همین دلیل یک موعود عینی و متحقق است، نه مانند منجی در باورهای دینی دیگر که یک هدف انتزاعی و یا در آسمانهاست.
در نگاه شیعی، انتظار، با تولد مهدی موعود(عج) معنی پیدا میکند
وی افزود: در نگاه شیعی، انتظار، با تولد مهدی موعود(عج) معنی پیدا میکند و شیعیان با تکاپو و اصلاح زندگی فردی و اجتماعی خود، ظهور موعود را تسریع میکنند.
این کارشناس مهدویت با مقایسه برخی دیدگاهها در مورد منجی آخرالزمان، گفت: در دیدگاه اهل سنت باور بر این است که مهدی(عج) هنوز متولد نشده است، مسیحیان عقیده دارند موعود به آسمان رفته و رجعت خواهد کرد و در دین زرتشت عقیده بر این است که «سوشیانت» در آخرالزمان متولد خواهد شد؛ درحالی که در دیدگاه منجیباوری شیعی، خداوند متعال به جای وعده و وعید در خصوص او، ما را متوجه یک موجود عینی فرموده است.
حجتالاسلام عرفان با بیان اینکه اگر 11 امام پیش از حضرت مهدی(عج)، هیچیک متکفل تشکیل حکومت جهانی نشدند، به خاطر عدم معرفت و عدم شناخت مردم روزگارشان بوده است، تأکید کرد: در دوران این ائمه معصوم(ع) مردم بهطور شناسنامهای امامان را میشناختند ولی باور قلبی به تنها راه نجات بودن آنها نداشتند و یکی از دلایل طولانی شدن دوران غیبت امام عصر(عج) نیز عدم باور همین امر است.
وی گفت: یک منتظر واقعی بهدنبال کسب رضایت امام عصر(عج) است و میتوان گفت بزرگترین آرمان در زندگی منتظر، رضایت امام زمان اوست؛ لذا کسی میتواند ادعای انتظار داشته باشد که بتواند بگوید امام عصر(عج) از «من» راضی است.
این پژوهشگر مرکز تخصصی مهدویت قم در پایان یادآور شد: یکی از آسیبها در حوزه انتظار «نمادگرایی افراطی» است و باید بدانیم حضور در محفلها یا برنامههای دینی بهمنظور درک هرچه بیشتر حضور امام عصر(عج) است، درحالی که در بیشتر موارد غرق موارد ظاهری میشویم و در راستای کسب معرفت حقیقی حضور، اقدام اساسی صورت نمیگیرد.
