وقت تنگ است، خدایا رحمتی کن
گروه اندیشه: آری دلت حرفهای زیادی برای گفتن دارد، اما زمان زیادی باقی نمانده، باید کولهبار بربندی به سمت مصلایِ عشق برای اقامه نمازی با شکوه؛ اما به یاد داشته باشیم که خداحافظی با ماه خوب خدا سلامی دیگر است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، انگار زمزمه «اللهم انی اسئلک» در سحرگاه ماه رمضان را تازه آغاز کردهایم و دعای «اللهم لک صمنا» هنوز بر زبانمان جاریست و وجودمان از عطر ماه رمضان به ملکوت نزدیکتر شده است اما انگار شهر حال و هوای دیگری دارد، سخن از مصلی و نماز عید و «اللهم اهل کبریاء و العظمه» است.
یک سوی دلت چراغانی میشود و شادمان به عیدی که خداوند به پاس سی روز نه گفتن به هوای نفس برای تو و همه کسانی که برای رضای معبود رمضان را حرمت نگهداشتهاند، در نظر گرفته است، اما با این همه شادی دلت دلتگ نیز هست... دلتنگ سحرهایی که در آن مناجات با خالق آرامشی وصفناپذیر وجودت را فرا میگیرد.
چارهای نیست باید از ماه خدا سفر کرد
دلت برای لذت لحظه افطار و خداییشدن در هنگامی که مؤذن ندای اللهاکبر را از فراز منارههای مسجد سر میداد تنگ میشود...و کمکم خودت را برای خداحافظی با آسمانیترین سفره، یعنی سفره افطار آماده میکنی...چارهای نیست باید از ماه خدا سفر کرد.
دلت زبان میگشاید و میگوید ای ماه خوب خدا از برکت تو بود که سی روز نماز صبحمان را در هنگام فضیلتش خواندیم و با نه گفتن به وسوسههای شیطان درون، خودمان را به آنچه معبود خواسته است نزدیکتر کردیم.
ای خداییترین ایام سال از حسن همجواری با تو بود که کلام وحی را مونس لحظههایمان ساختیم و توانستیم قرآن کریم را ختم کنیم به امید اینکه این زمزمه آیات نور در مسیر خوب زیستن راهنمای ما باشد تا به غلط راه زندگیمان را انتخاب نکنیم.
چه زود این مسیرهای کوتاه آسمانی گذشت
رمضان کریم وقتی حتی خواب در حال روزه عبادت محسوب میشود پس اغراق نیست اگر بگوییم روزهداری و تمام سختیهای شیرینت میانبر وصل به خدا و رسیدن به جایگاه کریمان و بندگان خالص بود و چه زود این مسیرهای کوتاه آسمانی گذشت.
دلت زمزمه میکند ای کاش بتوانیم هر آنچه را که در این روزهای زیبای رمضان از معنویت کسب کردهایم برای یازده ماه دیگرمان نگه داریم... همچنان که در این ماه خوب خدا نماز را حرمت نگه داشتیم و به وقتش خواندیم یادمان باشد شوال، ذیالقعده، ذیالحجه و...نیز همین راه را برویم.
اگر در این سی روز هر روز یک جزء قرآن خواندیم روزهای دیگر سال حداقل رابطهمان را با کلام نور قطع نکنیم و به اندازه توان آنچه را که خدا بر رسول خویش برای هدایت ما نازل کرده است را زمزمه کنیم.
سفرههایی از جنس صله رحم و دوستی را منحصر به این ماه ندانیم و در روزهای دیگر خوب خدا نیز به بهانههای مختلف آشنایان را در کنار یکدیگر بر سر یک سفره بنشانیم.
آری دلت حرفهای زیادی برای گفتن دارد ...اما زمان زیادی باقی نمانده باید کولهبار بربندی به سمت مصلای عشق برای اقامه نمازی باشکوه، اما به یاد داشته باشیم که خداحافظی با ماه خوب خدا سلامی دیگر است و تجدید عهد مجدد با معبود که هر روز راهمان را از مسیر شیطان به سمت او برگردانیم، انشاءالله که آمین مولایمان مهدی(عج) در پس این خواسته باشد.
حکیمه بهمنزاده
