قرائت قرآن، نقطه اوج فردی در رسیدن به کمالات روحی و روانی است

سیدکریم موسوی‌، قاری و فعال قرآنی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، با بیان اینکه برقراری ارتباط با قرآن همواره ثمرات و نتایجی را برای انسان به همراه داشته و دارد،‌ گفت: ارتباط با قرآن،‌ باعث سکون و آرامش در وجود انسان و جوامع انسانی می‌شود.

وی با ذکر حدیثی از امام سجاد(ع) مبنی بر اینکه «اگر همه‌ مردم از شرق تا غرب عالم بمیرند، با وجود قرآن در کنارم هرگز احساس وحشت و تنهایی نکنم»، گفت: بحثی که امروزه در جامعه جهانی وجود دارد، فشار روانی است که این مشکل در جوامع اروپایی و غربی نسبت به جوامع غیرمسلمان بیشتر است، این امر ناشی از خلأ معنوی در جوامع انسانی و دوری از مفاهیم قرآنی و معنوی است، در جوامع بشری اتفاقات و تنش‌هایی هست که به نفع جوامع انسانی نیست.

موسوی ادامه داد:‌ خداوند برای هدایت انسان به‌سوی نیکی و سعادت، او را به قرآن دعوت می‌فرماید، همچنین پیامبر(ص)‌ و ائمه معصوم(ع) نیز در این راستا انسان‌ را به تمسک به ریسمان محکم قرآن سفارش کرده‌اند.

این قاری قرآنی در توضیح این مطلب گفت:‌‌ ارتباطی که خداوند،‌ پیامبر(ص)‌ و ائمه معصوم(ع) در‌خصوص قرآن بر آن تأکید و سفارش فرموده‌اند،‌ به نحوی است که اگرچه این ارتباط تنها در قرائت آیاتی از قرآن هر چند با تدبر، تفسیر و ... همراه نباشد،‌ اما نتایج و ثمراتی برای انسان به ارمغان خواهد داشت، این ارتباط حتی اگر به قرائت قرآن محدود شود،‌ باعث سکون و آرامش در وجود انسان و جوامع انسانی می‌شود.

قرائت قرآن، محدود به زمان و مکان خاصی نمی‌شود

موسوی با اشاره به آیاتی از سوره مزمل «وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا؛‌ و قرآن را شمرده شمرده بخوان»، (‌مزمل/ 4)، «َاقْرَؤُوا مَا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ؛ هر چه از قرآن میسّر مى‏‌شود بخوانید»، (مزمل/20) گفت: تنها چیزی که در مکان و زمان محدود نمی‌شود و به مقداری هم محدود نشده است، قرائت قرآن است.

این مبتهل بین‌المللی افزود: آنچه از پریشانی در جهان،‌ چه در جامعه اسلامی و چه غیراسلامی منتج می‌شود، ناآرامی بشر است که تا روز قیامت ادامه دارد، این مسئله حتی در کشورهایی که داعیه قرآن را دارند، مشهود است، این امر به‌دلیل حذف قرآن از زندگی و جوامع انسانی و محدود کردن آن در مکان و زمان است، در حالی‌که مفاهیم قرآنی نبود محدودیت آن را به زمان و مکان تصریح می‌کنند.

وی با توضیح اینکه کشور ما نسبت به کشورهای دیگر به‌ویژه با تأکیدات مقام معظم رهبری،‌ از اقبال بیشتری نسبت به قرآن کریم برخوردار است، گفت: در نبود گرایش برخی افراد به قرآن، دلایل متعددی هست که بارزترین دلیل در ناآشنا بودن افراد از قرآن نُمود می‌یابد. عده‌ای از افراد هستند که قرآن را قبول دارند، ‌ولی با آن ارتباط زیادی ندارند و تقریباً‌ نگاه مناسبتی و اتفاقی به قرآن دارند؛ در واقع این افراد از این واقعیت ناآگاهند که حتّی صرف نگاه به قرآن کریم چه تأثیراتی بر روح و روان آنها دارد.

موسوی ادامه داد: به‌دلیل نا‌آشنا بودن این افراد در مقوله قرآن، ورود در وادی قرائت قرآن،‌ برایشان سخت است، همچنان که دسته‌ای دیگر برابر این افراد هستند که به این واقعیت آگاه شده و برکت قرآن وارد زندگی‌شان شده است و آثار قرائت قرآن را در زندگی خویش دیدند؛ لذا دوری از قرآن برای اینان غیرممکن است.

قرائت؛ اولین مرحله برقراری انس با قرآن

وی با بیان اینکه قرائت قرآن در ورود به دریای عظیم آن، اولین مرحله برقراری انس با قرآن است،‌ گفت:‌ اولین آیه‌ای که نازل شد، مبنی بر این بوده که ایمان را با قرائت عنوان می‌فرماید و اولین بحث قرآن با قرائت آغاز می‌شود؛ با همه سطوحی که در یک تلاوت ساده اتفاق می‌افتد.

این قاری قرآن ادامه داد: از وجوه معانی ایمان به قرآن، قرائت قرآن است، در مراحل دیگر نیز نگاه به قرآن، خواندن، گوش دادن به قرآن،‌ تفسیر و شأن نزول قرآن و... هر یک برکات و ثمرات خویش را دارند که از درجات و مراحلی برخوردار هستند.

وی افزود:‌ در این راستا حذف موانع، تأثیر مهمی در تحقق یک مسیر دارد، برای رسیدن به نتیجه مطلوب در این مسیر و تجربه آرامش و سلامت روان با طی اولین مرحله قرآن،‌ ائمه معصوم(ع) سفارش فرموده‌اند که شایسته است انسان در طول روز 50 آیه از قرآن را قرائت کند، مهم‌تر اینکه به این باور برسد که قرآن بخواند، یعنی همان‌طور که با احساس تشنگی،‌ به سراغ آب می‌رویم و باور داریم اگر آب نخوریم، از بین رفتنی خواهیم بود، باید به این باور در قرائت قرآن برسیم که قرآن نقطه اوج ما در رسیدن به بسیاری از کمالات روحی و روانی است که می‌تواند پایه‌گذار حرکت‌های منتهی به کمال باشد.

موسوی در پایان اظهار کرد: قرائت قرآن مانند فرد غواصی است که حداقل نتایجی که غواص از آب به‌دست می‌آورد،‌ نشاط حاصل از قرار گرفتن در مسیر آب است.