قرآن؛ کتابی برای یافتن سبک زندگی یا زینتبخش طاقچه خانهها
گروه اندیشه: قرآنهایی که در روی طاقچههایمان ماندهاند و هیچ کس برای مدتهای طولانی کلامی از آن را تلاوت نمیکند حقی بر ما دارند که چون آن را ادا نکردهایم روز محشر به پیشگاه پروردگار از ما شکایت خواهند کرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گویند شخصی به نزد عارفی جلیلالقدر رفت در حالی که غم بزرگی در سینه داشت. عالم از او پرسید: چرا افسرده و گرفتهای؟ آن شخص پاسخ داد: با همسرم اختلاف داریم، ناسازگاریمان رو به افزایش است به قدری که میخواهیم از هم جدا شویم و هر کدام سراغ زندگی خود برویم.
آن عارف نگاهی کرد و گفت: چرا قرآن نمیخوانی؟ مرد فکری کرد و متوجه شد حدود دو سال است که انسی با قرآن نداشته و تصمیم گرفت از آن روز به بعد با صوت بلند در خانه قرآن بخواند، مدتی بعد مرد دید که اختلافش با همسر کاهش یافته و انس و الفت جای خود را به قهر و کینه داده است.
انس با قرآن برکت در زندگی را سرازیر میکند
آری هرکس که با قرآن انس بگیرد و تلاوت آیات وحی زمزمه لبهایش باشد، برکات قرآن را در زندگیاش به روشنی خواهد دید، اما متأسفانه امروز مشاهده میکنیم که در برخی خانوادهها قرآنیهایی وجود دارد که فقط سفرههای هفت سین و سفرهعقد را زینت میدهد و موقع سفر برای به سلامت برگشتن از زیر قرآن رد میشوند.
عروس و دامادها به خواندن سورهای کوتاه از قرآن هنگام خواندن خطبه عقد اکتفا میکنند، مادرها موقع دلواپسی برای فرزندانشان آیۀالکرسی را زمزمه کرده و سخنرانان نیز برای تبرک، کلامشان را با آیهای از کتاب خدا شروع میکنند اما حقیقت این است که قرآن را نباید به این موارد محصور کرد.
ای کاش زوجهای جوان علاوه بر تلاوت چند آیه هنگام شروع زندگی مشترک و محرم شدن، درسهایی که قرآن به آنان برای شیرینتر شدن زندگی داده در ذهنشان مرور کرده و با خدای خود عهد میبستندند که آنگونه همسرداری کنند که او خواسته است.
چقدر خواستنی است اگر پدر و مادرهای جامعه ما به قرائت قرآن هنگام گرفتاری فرزندانشان اکتفا نمیکردند بلکه دختران و پسران خود را بهگونهای تربیت میکردند که خودشان با کلام وحی انس گرفته و در سختیها به آن پناه میبردند.
جامعه ما باید به سمتی حرکت کند که سیاستمداران، اندیشمندان و خطبای آن نه تنها سخنرانیهای خود را با تلاوت آیهای از کتاب نور شروع کنند بلکه در عمل نیز روش آنان مبتنی بر تعالیم روشنبخش وحی باشد که اینگونه جامعه ما به معنای حقیقی اسلامی خواهد شد.
قرآنهایی که بر روی طاقچهها خاک میخورد
قرآنهایی که بر روی طاقچههایمان ماندهاند و هیچ کس برای مدتهای طولانی کلامی از آن را تلاوت نمیکند حقی بر ما دارند که چون آن را ادا نکردهایم روز محشر به پیشگاه پروردگار از ما شکایت خواهند کرد؛ چرا که در کتاب اصول کافی از حضرت امام جعفر صادق(ع) نقل شده است که سه چیز در روز قیامت نزد خداوند عزوجل شکایت میکند نخست مسجدی که کسی در آن نماز نمیخواند، دوم عالم و شخص دانایی که کسی به سراغ آنان برای پرسیدن سؤالات خود و فهم دین نمیرود و سوم قرآنی که کسی آن را تلاوت نمیکند.
از طرف دیگر انس با قرآن و برتر از آن عمل به آیات حیاتبخش آن موجب بهرهمندی از شفاعت کلام وحی در روز قیامت میشود چنانچه از رسولالله(ص) نقل شده است که بدانید که قرآن شفاعتکننده است و شفاعت او پذیرفته میشود و گوینده است و گفتارش تصدیق میگردد و هر کس قرآن برای وی روز قیامت شفاعت کند شفاعت قرآن درباره او پذیرفته میشود.
اما آنچه بیش از هرچیز حائز اهمیت است راههای انس بیشتر انس با قرآن است، شرکت در جلسات سنتی و دورهای تلاوت قرآن کریم یکی از ارزشمندترین روشهای ارتباط مستمر با کلام وحی است، چه بسیار کودکان و نوجوانانی که از همین جلسات سنتی قرآن کریم قاریان و حافظان برجستهای شدند.
باید این جلسات را قدر شناخت و برای گسترش هرچه بیشتر آن در جامعه همت گماشت تا انشاءالله به برکت تلاوت نور، تدبر و تأمل در مفاهیم آن خانوادهها و در نهایت شهر و جامعهای قرآنی داشته باشیم.
