
محمد شفیعی، آزاده سرافراز زنجانی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از زنجان، اظهار کرد: در سال 1343 و در روستای «گولوکندی» زنجان به دنیا آمدم و با شروع جنگ تحمیلی به دلیل احساس وظیفه که برای حضور در جبهههای جنگ حق علیه باطل در خودم حس میکردم در اواخر سال 1360 بود که توانستم موافقت خانوادهام را جلب کنم و عازم جبهههای نبرد شدم.
وی افزود: در اردیبهشتماه سال 1361 و در عملیات بیتالمقدس زخمی شدم و به دلیل اینکه نتوانستم به همراه سایر نیروها به عقب جبهه برگردم توسط نیروهای عراقی به اسارت درآمدم و به زندانهای ارتش بعثی عراق منتقل شدم.
شفیعی که هشت سال و نیم در اسارت نیروهای بعثی بوده است، تصریح کرد: اسارت و زندانی بودن آن هم در شرایط سختی که افسران بعثی برای ما بهوجود آورده بودند و از کمترین امکانات یک زندگی سالم برخوردار بودیم، بسیار سخت و طاقتفرسا بود و شاید در شرایط عادی در مدت کوتاهی توان هر فرد را رو به اتمام ببرد ولی تنها دلیلی که ما را سرپا نگه داشته بود و علیرغم اینکه مبنا را بر این گذاشته بودیم که شاید دیگر روی آزادی را نبینم به دلیل اعتقادی که به هدفمان داشتیم و مسیر خود را الهی انتخاب کرده بودیم، از اسارت نیز نهایت بهره معنوی را بردیم.
این آزاده سرافراز زنجانی با تأکید بر اینکه حفظ خاطرات اسارت به دلیل اهمیتی که در تاریخ کشور و حفظ کیان مرزهای میهن اسلامی داشته است، بسیار ضروری و مهم است، گفت: باید توجه کرد که در نقل و بیان این خاطرات که بیشتر آنها خاطرات تلخ و جانسوز بدرفتاری و اعمال وحشیانه نیروهای عراقی با رزمندگان ایرانی است باید سن مخاطب را در نظر داشت زیرا نقل برخی از این خاطرات شاید برای کودکان و نوجوانان پسندیده نباشد.
وی افزود: هرگاه 3 فرزند من از خاطرات آن روزها پرسیدهاند، سعی کردهام لحظههایی را برای آنها بازگو کنم که حداقل اندکی خنده و مزاح پشت آن بود تا روح لطیف کودکانه فرزندانم بتواند آن را درک کند.
شفیعی در پایان با تأکید بر اینکه اعتقاد قلبی و باور دینی باعث شده بود تا اسرا در برابر آزار و اذیت افسران بعثی و سختیهای زندان ایستادگی کنند، خاطرنشان کرد: ما به وظیفه خود عمل کردیم و هیچگاه انتظاری از جامعه به صورت شخصی برای جبران این سالهای سخت نداریم تنها خواسته همه آزادگان دلسوزی عموم جامعه برابر آرمانهای انقلاب و تلاشهایی است که برای حفظ آرمانهای کشور صورت گرفته است و اینکه آبروی آزادگان تخریب نشود.