دوران زندگانی و امامت امام صادق(ع)، اوج پویایی علم و ایمان بود

حجت الاسلام والمسلمین لقمان رضانژاد، مدرس حوزه علمیه در گفت وگو با خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، با بیان اینکه ائمه معصوم(ع) نور واحد هستند، اظهار کرد: ائمه معصوم(ع) در هر شرایطی، مناسب‌ترین اقدام آن زمان را انجام می‌دهند، خواه صلح حسنی باشد خواه قیام حسینی.

وی با بیان اینکه عصر امام‌ صادق‌(ع‌) یکى‌ از طوفانى ‌ترین‌ ادوار تاریخ‌ اسلام‌ است، افزود: اگر امام صادق(ع) نیز در عصر امام حسین(ع) می زیستند، قطعاً قیام عملی می‌کرد و اگر امام حسین(ع) نیز در عصر امام صادق(ع) می زیستند، قطعاً قیام علمی می کردند.

مدرس حوزه علمیه با اشاره به نوع زندگی امام صادق(ع) اظهار کرد: دوران زندگانی و امامت ایشان اوج پویایی علم و ایمان بوده است، امام صادق(ع) به تربیت شاگردان و اندیشمندان علمی بسیاری پرداخت که هر کدام نوری بر فضای دانش اسلامی بودند.

تبیین جایگاه علمی امام صادق(ع)

وی با تبیین جایگاه علمی این امام، گفت: گسترش علوم در عصر امام صادق(ع) شامل تفسیر، فقه، حدیث، کلام، جدل، انساب، لغت، نجوم، شعر و ادب می باشد، اما وظیفه ما این است که تئوری و ساختارهای علمی خود را از تأمل و تعمق در اندیشه ها و آموزه‌های مکتب امام صادق(ع) به‌دست آوریم و استدلال های این امام عظیم الشأن را از مبانی فقهی، شکل منطقی و براهین علمی استخراج کنیم تا حکمت و اندیشه مطابق با آموزه‌‌ های وحی را پایه‌ ریزی کرده باشیم.

حجت الاسلام رضانژاد با بیان اینکه اساس تفکر شیعی در عصر غیبت، با رجوع به مرجعیت فقیه نمایان می شود، بیان کرد: اصحاب امام صادق(ع) و فقها همگی در پرتو تعلیمات صریح این امام اجازه فتوادادن و چگونگی استنباط احکام از اصول و قواعد فقهی را کسب کردند.

مدرس حوزه علمیه ادامه داد: اگر چه در طول تاریخ این مسئله ذکر شده است ولیکن روش‌شناسی فقهی، علمی و فرهنگ رجوع مرجعیت و چگونگی استدلال و استنباط در عرصه علمی و عملی که خود تجربه گرایی برای عصر غیبت تلقی می شود، بیش از پیش در عصر امام صادق(ع) به چشم می خورد.

وی در پایان اظهار کرد: خصوصیات شاخص امام صادق(ع) در مدیریت فقهی جامعه، ایجاد‌‌کننده مکتب و ساختار زندگی بود که از ان به مکتب جعفری تعبیر می شود.