دلم را به نگاهت دوخته‌ام یا امام رضا(ع)

عصر دیروز چهارشنبه 12 شهریور‏ خیابان امام خمینی(ره) اهواز حال و هوایی رضویی داشت. از همان حال و هوایی که در کوچه پس کوچه‌های قدیمی و پر از خاطره مشهدالرضاست. همان حال و هوایی که همراه کودکانه‌هایمان بود و تا امروز که دو سه دهه از عمرمان می‌گذرد چه خوب در یاد و خاطرمان حک شده است.

برای دیدن گزارش تصویری کلیک کنید

انگار اسم امام رضا(ع) که بیاید تو را به حال و هوایی می‌برد که از خود بی‌خود می‌شوی و یاد همبازی قدیمی‌ات می‌افتی. همان کبوتران حرم که گرچه چندسالی‌ست جایشان را برده‌اند به مکانی دیگر از حرم و دیگر در صحن انقلاب جایی ندارند اما خوب می‌دانی که جایشان همان قلب کوچکت است که همیشه با دیدن صحن انقلاب و آستان امام رضا(ع) آرام می‌گیرد.

دیروز اهواز بار دیگر رنگ بوی رضوی و ولایی به خود گرفت و عطر ملکوتی امام هشتم جای جای این سرزمین را فرا گرفت. خوزستان! دیاری که به دروازه تشیع به ایران نه بلکه صادرکننده آن به سراسر جهان است باری دیگر ولایی بود و امامی بودن خود را به رخ همگان گذاشت و با اشک‌های شوق مردم خود به استقبال خادمان حرم سبز رضوی رفت. شهر مملو از جمعیت بود، بازار امام خمینی(بازار مرکزی اهواز) جایی برای سوزن انداختن نداشت مردم دسته دسته با شاخه گل‌هایی بسیار زیبا به استقبال این سعادتمندان دنیا رفتند.

این استقبال گویای آن بود که مردم برای دیدار امام خود به خیابان‌ها آمده بودند. جانم رضا جانم رضا را کوچک و بزرگ، دختر و پسر بر سر زبان می‌آوردند و از دور صدای شیپور حرم امام رضا(ع) پخش می‌شد. فضای معنوی این مراسم باشکوه دوصد چندان عطرآلود شده بود.

خادمان رسیدند، دل تو دل هیچکس نبود، گویی مردم در انتظار یوسف خود بودند اما نه، اینان خادمان پدر یوسف خود هستند که پیام سعادت و خوشی را از سوی سلطان خراسان آورده بودند.

قطرات اشک مردم گویای همه چیز بود اشکهایی که در آن لحظه بر گونه‌های مردم اهواز می‌غلتید، معطر به حرم رضوی بود. بسیاری از آنانی که آمده بودند، توفیق و سعادت زیارت امام رضا(ع) را نداشتند اما استقبال شیرین بود و همگی خود را در صحن‌های مختلف رضوی تصور می‌کردند.

خادمان حرم رضوی نیز با مشاهده چنین شوری، از اشک از دیدگان جاری شد و بار دیگر ندای جانم رضا جانم رضا شنیده شد.

یکی از خدام زیارت صلوات خاصه امام رضا(ع) را خواند. چهره‌های همه اشک‌آلود بود. مردم انگار خود را پیرامون حضرت و حضرت را میان جمعیت تصور می‌کردند.

مردم همگی اشک شوق می‌ریختند و همگی برای ظهور یوسف گم‌گشته خود دست به دعا بلند کردند و فریاد زدند الهم عجل لولیک الفرج.

علی سهری/ شعبه خوزستان