برگزاری نشست منبعشناسی و مرجعشناسی کتب عاشورایی در دزفول
گروه اندیشه: یکصد و شانزدهمین نشست از سلسله مباحث منبعشناسی کتب عاشوراییامشب، دوم مهر در دزفول برگزار میشود.
عبدالکریم خاضعینیا، مدیر مؤسسه فرهنگی ـ هنری فرهنگ عاشورا دزفول در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآنی(ایکنا) از خوزستان، از برگزاری یکصد و شانزدهمین نشست از سلسله مباحث منبعشناسی کتب عاشورایی در این شهرستان خبر داد.
وی گفت: یکصد و شانزدهمین نشست از سلسله مباحث منبعشناسی کتب عاشورایی با سخنرانی محمدرضا سنگری شامگاه چهارشنبه، دوم مهر در سالن اجتماعات کتابخانه علامه مخبر دزفولی با حضور علاقهمندان شناخت اهل بیت(ع) و معارف عاشورایی برگزار میشود.
مدیر مؤسسه فرهنگی ـ هنری فرهنگ عاشورا دزفول افزود: در این نشست ادامه کتاب دانشنامه امام حسین(ع) بررسی میشود. تاکنون 5 نشست از سلسله مباحث منبعشناسی کتب عاشورایی به کتاب دانشنامه امام حسین(ع) اختصاص داده شده و پیشبینی شده 10 تا 15 نشست برای بررسی کتاب مذکور اختصاص یابد. در پنجمین نشستی که به کتاب دانشنامه امام حسین(ع) اختصاص یافت، زندگی فاطمه دختر کوچک امام حسین(ع) نقد و بررسی شد.
وی با اظهار اینکه یکی از امتیازات دانشنامه امام حسین(ع) که در کتابهای دیگر کمتر دیده شده، وجود بحث مفصلی درباره زندگانی حضرت رقیه(س) است، ادامه داد: در این کتاب گزارشهای گوناگون از کتب مختلف، بدون قضاوت و داوری جمعآوری و کنار یکدیگر قرار داده شده است.
خاضعینیا گفت: در این کتاب در باب وجود حضرت رقیه(س) و تعداد دختران امام حسین(ع) نظرات منابع بدین شرح آمده است: کامل شیخ بهایی در سال 700 هجری اولین منبعی است که درباره رقیه(س) در آن صحبت شده است. کتاب روضهالشهدا مربوط به قرن نهم که وجود دختر 4 ساله در قصر یزید را بدون ذکر نام عنوان میکند. کتاب منتخب طریحی قرن یازدهم، موضوع را با خانهای مختص برای سوگواری دختری سه ساله پس از گفتوگویی که دختر با سر پدرش دارد و جان خود را پس ازآن گفتوگو از دست میدهد، عنوان میکند. در کتاب انورالمجالس قرن سیزدهم دختری سه ساله به اسم زبیده خاتون دختر امام حسین(ع) در خرابه شام را مطرح میکند. کتاب شعشعه الحسین در قرن چهاردهم طفلی در خرابه شام را میآورد که در نام او اختلاف است(رقیه، زینب، سکینه، زبیده، فاطمه). کتاب الایقاد در قرن چهاردهم دختری سه ساله به نام رقیه را عنوان میکند.
وی در ادامه مطالب مربوط به مزار حضرت رقیه(س) را که در کتب ذیربط آمده را بدین شرح اعلام کرد: کتاب تسلیه المجالس در قرن دهم مزار حضرت رقیه(س) را در خرابهای واقع در شهر دمشق عنوان میکند. کتاب نورالابصار از مقبرهای در دمشق که زمانی به دیوارهای قبر آسیب رسیده بود را مطرح میکند که شامیها میخواستند قبر را باز کنند تا تعمیر کنند ولی کسی جرأت این کار را نداشت. سیدی به اسم مرتضی این کار را انجام داد، قبر را باز کرد و همگان دیدند دختری نابالغی است که البته در اینجا ذکر شده قبر مخصوص دختری به اسم رقیه دختر حضرت علی(ع) بوده است. کتاب منتخبالتواریخ در نیمه اول قرن چهاردهم طی روایتی مزاری را به رقیه بنتالحسین(ع) در دمشق عنوان کرده است.
خاضعینیا یادآور شد: در جلسات بعدی منبعشناسی و مرجعشناسی کتب عاشورایی، ادامه کتاب دانش نامه امام حسین(ع) مورد نقد و بررسی قرار خواهد گرفت.
