غدیر، آینه تمامنمای فرهنگ اسلامی و تدوام نبوٌت است
گروه اندیشه: غدیر تنها نام یک مکان، محل و سرزمین نیست، بلکه چشمه جوشان ولایت، آینه تمامنمای ابعاد فرهنگ اسلامی، دین و جلوهگاه عینی حقایق الهی است؛ چشمهاى که تا پایان هستى مىجوشد و کوثرى که فنا نمیپذیرد.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان شرقی، خداوند متعال در روز هیجدهم ذیحجه از پیامبر اکرم(ص) میخواهد رسالت اصلی و دین خویش را کامل کند و در این راستا در آیههای ۳ و ۶۷ سوره مبارکه مائده بر اهمیت این موضوع تاکید ویژهای میشود؛ تاجائیکه اگر این امر به انجام نرسد، نبوٌت خاتمالانبیاء(ص) کامل نخواهد شد.
لذا غدیر تنها نام یک مکان، محل و سرزمین نیست، بلکه چشمه جوشان ولایت، آینه تمامنمای ابعاد فرهنگ اسلامی، دین و جلوهگاه عینی حقایق الهی است؛ چشمهاى که تا پایان هستى مىجوشد و کوثرى که فنا نمیپذیرد.
واقعه غدیر یک تفکر، نشانه و رمزى است که از تداوم خط نبوّت حکایت مىکند. در واقع غدیر نقطه تلاقى کاروان رسالت با طلایهداران امامت و افقى بىکرانه و خورشیدى عالمتاب است. از این روز، به عنوان عید اکبر یاد شده و روزى که گناهان شیعیان(توبه کار) بخشیده شده و روزى است که در آن تبسّم بر چهره مؤمنان نقش مىبندد.
غدیر؛ بزرگترین کنگره و آخرین حجت خدا بر بندگانش
در پرتو همین اصل، غدیر بزرگترین کنگره و آخرین حجت خدا بر بندگانش خویش است؛ اجتماعی بود با قصد و جاذبه الهی، بزرگترین مظهر وحدت و یگانگی مسلمانان، تبلور شکوه و تجلّی قدرت امت مسلمان در تحقق تعالیم آئین وحدتآفرین اسلام. از این جهت، اراده حکیمانه خداوند بر این تعلق گرفت که پایداری نهضت اسلام را با نصب حضرت علی(ع) تضمین کند و رسالت جهانی پیامبرخویش را با تعیین رهبر و راهنمای پس از او تکمیل سازد. براین اساس، در حقیقت انتصاب حضرت علی(ع) به امامت، ادامه رسالت مهم پیامبر گرامی اسلام بود.
به عظمت همین روز، نامهای مختلفی در روایات و احادیث برای آن قرار داده شده و این خود جلوه و شکوه این روز را نسبت به روزهای دیگر نشان میدهد که به اختصار به آنها اشاره میشود:
بزرگترین عید خدا «عیدالله الاکبر»، روز گشایش «یوم وقوع الفرج»، روز خشنودی پروردگار «یوم مرضاةالرحمن»، روز زبونی شیطان «یوم مرغمةالشیطان»، روز مشعل فروزان دین «یوم منارالدین»، روز بپا خاستن «یوم القیام»، روز شادمانی «یوم السرور»، روز لبخند «یوم التبسم»، روز راهنمایی «یوم الارشاد»، روز بلندی گرفتن منزلت شایستگان «یوم رفع الدرج»، روز روشن شدن دلایل خدا «یوم وضوح الحجج»، روز آزمایش بندگان «یوم محنةالعباد»، روز راندن شیطان «یوم دحر الشیطان»، روز آشکار کردن حقیقت «یوم الایضاح»، روز بیان کردن حقایق ایمان «یوم البیان عن حقایق الایمان»، روز ولایت «یوم الولایة»، روز کرامت «یوم الکرامة»، روز کمال دین «یوم کمالالدین»، روز جداسازی حق از باطل «یوم الفصل»، روز برهان «یوم البرهان»، روز منصوب شدن امیرمؤمنان «یوم نصب امیرالمؤمنین(ع)»، روز گواهی و گواهان «یوم الشاهد و المشهود»، روز پیمان «یوم العهد المعهود»، روز میثاق «یوم المیثاق المأخوذ»، روز آراستن «یوم الزینة»، روز قبولی اعمال شیعیان «یوم قبول اعمال الشیعة»، روز رهنمونی به رهنمایان «یوم الدلیل علی الرواد»، روز امن و امان «یوم الامن المأمون»، روز آشکار کردن امور پنهان «یوم ابلاء السرائر»، عید اهل بیت(ع) «عید اهل البیت(ع)»، عید شیعیان «عید الشیعة»، روز عبادت «یوم العبادة»، روز اتمام نعمت «یوم تمام النعمة»، روز اظهار گوهر مصون «یوم اظهار المصون من المکنون»، روز بر ملا کردن مقاصد پوشیده «یوم ابلاء خفایا الصدور»، روز تصریح برگزیدگان «یوم النصوص علی اهل الخصوص»، روز محمد(ص) و آل محمد(ص) «یوم محمد(ص) و آل محمد(ص)»، روز نماز «یوم الصلاة»، روز شکرگزاری «یوم الشکر»، روز دوح (درختان پر شاخ و برگ) «یوم الدوح»، روز غدیر «یوم الغدیر»، روز روزهداری «یوم الصیام»، روز اطعام «یوم اطعام الطعام»، روز جشن «یوم العید»، روز عالم بالا «یوم الملأ الاعلی»، روز کامل کردن دین «یوم اکمال الدین»، روز شادابی «یوم الفرح»، روز به صراحت سخن گشودن از مقام ناب «یوم الافصاح عن المقام الصراح»، روز افشای پیوند میان کفر و نفاق؛«یوم تبیان العقود عن النفاق و الجحود» و روز گردهمایی و تعهد حاضران «یوم الجمع المسئؤل».
بنابراین این نامهای غدیر، معنائی به بلندای تاریخ معنوی بشر دارد که همواره در طول تاریخ برای مسلمانان مقدس و زیبا بوده و باز هم تا پایان هستی ماندگارخواهد ماند.
برماست که نسل امروز و فردا علیوار باشد
بر همین اساس، در بیانات ائمه معصومین(ع) برای این روز مهم و بزرگ اعمالی چون: صله رحم، دیدار با مؤمنان، رفع حاجت مؤمنان، تحکیم بیعت با ولایت، تبریک گفتن، اظهار سرور و شادمانی، مصافحه کردن، آراستن و پوشیدن لباس نو، استفاده از بوی خوش، پیمان اخوت و برادری، احسان و انفاق، غسل کردن، تشکیل اجتماع، دعا، روزه و عبادت، افطاری دادن، اطعام، ابراز برائت، ذکر صلوات، نماز و نیایش، زیارت، خواندن دعای ندبه، دلجویی و مهرورزی متقابل، ایجاد زمینههای شادمانی، گشادهدستی نسبت به خانواده، هدیه دادن و ... اشاره شده است که این اعمال و آداب نشان از اهمیت این روز میباشد. به هرحال، شایسته است، همه مسلمانان جهان با برگزاری آئینهای مختلف در شأن این روز بزرگ، این ایام را گرامی بدارند تا اینکه نسل امروز و فردا بیشتر با اهمیت این واقعه غدیر و مسأله امامت امّت و فضایل علی(ع) آشنا شوند.
