
محمدحسین سعیدیان، فعال برجسته علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، با بیان اینکه اگر قاری که بر کرسی تلاوت نشسته باشد از اطلاعات بسیار کمی در زمینه قرآن برخوردار باشد مطمئناً نمیتواند از فرازها و نکات دقیق قرآن بهرهمند شود، گفت: بر این اساس قاری هنگام قرائت قرآن دچار یک سردرگمی مبنی بر اینکه با چه ویژگیهایی تلاوت را آغاز کند، مواجه میشود.
وی با تصریح بر اینکه قرآن یک کتاب زنده میان مسلمانان است، گفت: بر این اساس و با توجه به اهمیت موضوع که انسان چگونه باید اقدام به برقراری ارتباط کند تا این ارتباط نتیجه بسیار خوبی داشته باشد و بیشترین بهره را ازاین ارتباط برد، مورد تأکید است.
این فعال برجسته قرآن کشور ادامه داد: حق تلاوت زمانی تحقق مییابد که قاری قرآن بتواند حق تلاوت را بهدرستی به جا آورد. انجام درست واجبات در تلاوت قرآن و در دیگر امور زندگی روزمره حق است. همچنین افتادگی و متانت و بزرگواری برای قاری قرآن و هر شخص قرآنی حق نیز است.
سعیدیان با بیان اینکه ادای حق تلاوت صحیح قرآن باعث ایجاد رغبت برای گوشدادن قرائت میشود، گفت: اگر به رساله حقوق حضرت امام سجاد(ع) مراجعه کنیم درخواهیم یافت که ایشان در فرازهای مختلف کتاب به این موضوع اشاره کردهاند که همه موجودات زنده اطراف ما، حقی بر گردن ما دارند و باید به خوبی حق آن را ادا کنیم.
وی افزود: در همین حال و با توجه به اینکه ادای حق موجودات زنده برای ما روشن شد اما این انسان باز هم دست از ارتکاب معاصی برنمیدارد که این موضوع باعث میشود حقیقت و ادای حق از انسان سلب شود.
تلاوتهای قرآن موجب نجات انسان از پلیدیها میشود
استاد صوت قرآن کشور در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به اینکه تلاوتهای قرآن موجب نجات انسان از پلیدیها و نزول رحمت از سوی خداوند میشود، گفت: در کنار این موضوع گاهی شنیده میشود که قاری قرآن برای ایجاد یک تلاوت ارزشمند، به گوش دادن موسیقی روی میآورد؛ این در حالی است که شنیدن موسیقی در قرآن کریم حرام اعلام شده است.
سعیدیان با تصریح بر اینکه قاری که برای ایجاد تلاوت خوب موسیقی گوش میدهد نمیتواند حق تلاوت قرآن را ادا کند، گفت: ممکن است قاری در برخی موارد به بعضی آواهای موسیقی قرآنی آشنا شود اما این موضوع نمیتواند او را بهعنوان یک قاری برجسته معرفی کند.
این فعال برجسته قرآن کشور ادامه داد: در عالم واقعیت برای قرآن دو مضمون وجود دارد که یکی تلاوت سطحی و دیگری ادای حق تلاوت قرآن است که نکته دوم از اهمیت بیشتری در زمینه قرآن بوده است.
سعیدیان با تصریح بر اینکه ادای حق تلاوت صحیح بهمنزله ورودی وادی تلاوت قرآن است، گفت: اگر قاری توانایی ادای تلاوت قرآن را داشته باشد میتواند حق مستمع را به خوبی ادا کند. در هر رشتهای و در هر زمینهای یک منشور اخلاقی وجود دارد که قرآن از منشورهای اخلاقی فراوانی برخوردار است. بر این اساس اگر فردی خواهان حضور در جلسه قرآن باشد باید از منشور اخلاقی قرآن پیروی کند. انسان برای ورود به جلسه قرآن نیازمند برطرف کردن حجاب از خود بوده است تا فاصله با کتاب خداوند را کم کند.
وی در این میان توبه را شرط اول ورود افراد به جلسه قرآن عنوان کرد و گفت: بسیاری میگویند که وضو داشتن طهارت است اما این موضوع در مرحله دوم قابل اجرا است؛ قطعاً اگر فردی زمینه توبه را در خود ایجاد نکرد نمیتواند با وضو گرفتن این موضوع را برپا دارد.
ارتباط نزدیک با قرآن؛ مهمترین ویژگی تلاوتگر قرآن
سعیدیان مهمترین ویژگی یک تلاوتگر قرآن را ارتباط نزدیک با قرآن دانست و گفت: قاری باید آن گونه خود را با قرآن مطابقت دهد که بر اساس آیه رسیمان الهی به خداوند خود نزدیک باشد.
فعال برجسته قرآن کشور در بخش دیگری از صحبتهای خود به بیان تفاوت نزول قرآن و نزول باران اشاره کرد و گفت: نزول قرآن آویختنی است که انسان برای دست یافتن به آن باید از ریسمانی محکم استفاده کند. اما نزول باران انداختن است که انسان بدون هیچ گونه زحمتی میتواند آن را دریافت کند.
سعیدیان گفت: صوت و لحن قاری قرآن باید خاشعانه باشد زیرا قاری قرآن سخنگوی کتاب خداوند و مفسر قرآن است که باید به صورت کاملاً دقیق این وظیفه خود را ادا کند.