
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، دکتر مهدیه الهیقمشهای، شاعر و محقق ادبیات امروز یکشنبه، 20 مهر در همایش نقش تربیت دینی در نظام خانواده که در تالار مهتاب اهواز برگزار شد، با اشاره به اینکه صیانت خانواده مهمترین نیاز بشر است، تصریح کرد: انسان در طول تاریخ و بهویژه در دوران امروز در دنیای شرق و غرب به صیانت خانواده نیازمند است و بیش از پیش حفظ صیانت خانواده در قالب فرهنگ اسلامی لازم است. برترین الگوی فرهنگ در زمینه تحقق صیانت خانواده، تعالیم دین اسلام و اهل بیت(ع) است.
وی با بیان اینکه هدف از مرور و تأمل در تعالیم دینی و اهل بیت(ع) تجربه و توشهگیری است، اظهار کرد: با تأمل در زندگی اولیا الهی، از حضرت آدم که آغاز کنیم توشهها و درسهای فراوانی میتوان استخراج کرد که جامع همه آنها ارائه طریق برای انسان است. انسانی که خداوند تا اندازهای او را محترم کرد که در حق او آیه تکریم نازل کرد: «وَلَقَدْ کَرَّمْنَا بَنِی آدَمَ؛ و به راستى ما فرزندان آدم را گرامى داشتیم»( سوره اسرا/آیه 70). و او را خلیفه خود در زمین مقام داد و در این میان تفاوتی بین زن و مرد نیست.
حضرت آدم(ع)؛ معلم ادب الهی
الهیقمشهای تصریح کرد: بعد از آن که حضرت آدم(ع) به زمین هبوط کرد، هبوط او فرصتی برای سیر و تکاملش شد. فرصتی که بعد از او به هر یک از فرزندانش داده شد و این فرصت تکاملی انسان در نهایت به مقصد خداوند منتهی میشود؛ آیات قرآن برآن تصریح دارد: «إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعونَ»(بقره/156) که به بیانی گذرنامه انسانها است.
وی با اشاره به ادب الهی حضرت آدم(ع) در پیشگاه خداوند، گفت: هنگامیکه حضرت آدم(ع) ترک اولی کرد، به درگاه خداوند سبحان اینگونه اعتراف میکند:«قَالاَ رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا؛ گفتند پروردگارا ما بر خویشتن ستم کردیم»(اعراف/23) بنابراین بزرگترین درسی که انسان از حضرت آدم(ع) میگیرد، ادب اعتراف به گناه و عذرخواهی در پیشگاه خداوند است.
این محقق ادبیات با تصریح بر اینکه شیطان نیز سبب عبرت و درس انسان میشود، گفت: آیه 12 سوره اعراف «قَالَ مَا مَنَعَکَ أَلاَّ تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُکَ قَالَ أَنَاْ خَیْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِی مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِینٍ؛ فرمود چون تو را به سجده امر کردم چه چیز تو را باز داشت از اینکه سجده کنى گفت من از او بهترم مرا از آتشى آفریدى و او را از گل آفریدى» غرور شیطان سبب سقوط و هبوط او شد که انسان با تأمل در سرنوشت شیطان میآموزد که اهل غرور نباشد.
وی با گذری به زندگانی حضرت نوح(ع) عنوان کرد: نوح(ع) تمثال و نمونهای از کوشش و پشتکار است که این دو ویژگی انسانساز در حضرت نوح(ع) ظهور یافته است. انسان با توشهگری از زندگانی این پیامبر الهی و عمل به آنها در زندگانی روزانه خود میتوانند بر بسیاری از ناملایمات و سختیهای زندگی غلبه کند.
مادر؛ معمار اساسی بنای وجودی انسان
این شاعر در ادامه با تأکید بر نقش مادر که گامی مؤثر در تربیت و پرورش انسان دارد، گفت: زندگانی حضرت اسماعیل(ع) تجسم حقیقی نقش مادر در تربیت فرزند است، زیرا بنابر روایت تاریخ حضرت ابراهیم(ع) در دوران تربیت فرزندش اسماعیل، مدت زمان طولانی از حضرت اسماعیل دور بوده است و هاجر تنها معمار سازنده شخصیت اسماعیل بود.
الهیقمشهای ادامه داد: هاجر در زمینه تربیت، اسماعیل را به مقام بندگی خداوند میرساند و برابر سخنان پدر مبنی بر اینکه فرمان قربانی کردن را او داشت، به مقام رضا میرسد و برابر آزمون الهی سرتسلیم فرود میآورد. اسماعیل در دامان تربیت مادر به مقامی میرسد که مطیع فرمانهای الهی میشود. بنابراین مادر با ایمان، فرزند باایمان تربیت میکند.
وی افزود: حضرت یوسف(ع) تحقق حقیقت تعالیم قرآنی است که انسان را با هر سختی به آسانی و امید نوید میدهد و حضرت یوسف(ع) یقین داشت که در قعر چاه ظلمت، خداوند او را به سمت نور و رهایی نجات خواهد داد. با تأمل در زندگی حضرت یوسف(ع) انسان باید به این معنا برسد که خداوند به او نزدیک است و این باور را به فرزندان خود نیز انتقال دهد، زیرا اگر آنها به واقعیت حضور خداوند در زندگی برسند، امیدواری در زندگیشان محقق خواهد شد.
الهی قمشهای گفت: تقویت ایمان بین فرزندان رهایی جامعه از افسردگی را به ارمغان خواهد داشت، اگر فرزندان به وجود خداوند در زندگی خود یقین یابند از همه افسردگیها و سرگردانیها خلاص میشود، چرا که خداوند هرگز انسان را به حال خود نمیگذارد. پس شایسته است انسان در ازدحام مشکلات روزگار به امید و یاری خداوند برسد، چرا که انسان باتقوا و ایمان سرانجام مییابد.
وی در پایان یادآور شد: غدیر، اکمال دین و نعمت است و خداوند با معرفی ولی خود در این روز نعمت را بر افراد بشر اتمام کرد. همه لحظات زندگی حضرت علی(ع) الگویی برتر برای همه لحظات زندگی انسان است که ضرورت لازم ایجاب میکند به توشهگیری از این الگوی انسانیت در همه ابعاد زندگی پرداخت و به فرهنگ اسلامی و دینی بازگشت.