
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، حضرت علی(ع) نخست به حمد و ثنای خدای متعال پرداخت، صفات ربوبیاش را برشمرد، نعمتهایش را مورد توجه قرار داد و بعد خطاب به مردم فرمود: خداوند تعالی امروز دو عید بسیار بزرگ(جمعه و غدیر) را در یک زمان برای شما قرار داده است؛ دو عیدی که هر یک فلسفه وجودی دیگری را تکامل میبخشد و به وسیله هر کدام هدایت در دیگری اثر بخش می شود.
سپس فرمود: توحید و ایمان به یگانگی خداوند پذیرفته نمیشود مگر با اعتراف به نبوت پیامبرش محمد(ص)، و دین و شریعت محمد صلوات الله علیه پذیرفته نمیشود مگر با قبول ولایت امر کسی که خدا فرمان ولایتش را داده است، و همه این امور سامان نمی پذیرد مگر بعد از توسل و تمسک به اهل ولایت(ع) .
سپس فرمود: خداوند در روز غدیر آنچه درباره منتخب خود اراده کرد بر پیامبرش فرو فرستاد. به او فرمان داد تا ولایت و وصایت را ابلاغ کند، مجال را از کافران و منافقان بگیرد و نگران گزند دشمنان نباشد. روز غدیر، قدر و منزلت بسیار دارد، در آن روز گشایشهای الهی فرا رسیده و حجتش بر همه تمام شده است. امروز روز روشنگری و اظهار عقیده از جایگاه بلند و روشن است، امروز روز تکامل دین و روز وفای به عهد است.
غدیر روز رسول الله(ص) و مشهود من(علی ابن ابیطالب) است. روز ذلت و خواری شیطان، روز استدلال و برهان است. روز جدا شدن صفوف کسانی است که آن را تکذیب میکردند.
امروز بزرگترین روزی است که عدهای از شما از آن اعراض کردید. روز هدایت و امتحان بندگان خداست. روز آشکار شدن کینههای نهفته در دلها و سینهها ، روز عرضه نصوص (سخنان بدون ابهام پیامبر) بر افراد مؤمن و دلباخته است. غدیر روز شیث پیغمبر است ، روز ادریس و یوشع و شمعون و ...
منشور علوی(ع) در عید غدیر
امیرمؤمنان(ع) در قسمت آخر خطبه فرمود: رحمت خدا بر شما ای مسلمانان. بعد از برگشت از این اجتماع بزرگ، امروز(غدیر) را عید بگیرید و با انجام این امور آن را بزرگ بشمارید: نعمت را بر افراد خانواده و خویشاوندانتان گسترش دهید و نیکی و بخشش پیشه کنید، خدا را در برابر نعمتهایی که به شما ارزانی داشته، شکرگزار باشید، کنار یکدیگر جمع شوید تا خداوند اجتماع شما را فراگیر نماید.
نعمتهای الهی را به یکدیگر تهنیت گویید همانطور که خداوند(در این روز با اعطای اجر و ثوابی بیش از دیگر اعیاد) به شما تبریک میگوید، با خوشرویی و شادمانی یکدیگر را در آغوش بگیرید، در هنگام دیدار یکدیگر، مصافحه کنید و به هم تبریک بگویید. (منبع؛ اقبال الاعمال، سید بن طاووس، صص 464-461).