تلبس؛ پاسداشت مجاهدتهای اولیه طلاب و گام جدیدی برای تلبیغ دین اسلام
گروه اجتماعی: آئین تلبس به پاسداشت تلاشها و مجاهدتهای علمی چندساله آغازین طلابی است که گامهای جدیدی را برای پیشرفت دین اسلام برخواهند داشت. آنان زندگی جدیدی را جهت گسترش فرهنگ مبین اسلام آغاز کردند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، در روزهایی که مسلمانان جهت ذبح نفس اماره خود به قربانگاه میرفتند و علی(ع) به همراه پسرعموی خود قدم از مکه به غدیر گذاشت، سنتی ایجاد شد که صدها سال بعد ادامه یافت. سنتی برای رواج تشیع و سنتهای اهل بیت(ع).
طلاب حوزه علمیه نیز با تحمل کردن مشقتهای فراوان پا به عرصه آموزههای دین اسلام گذاشتند. آئین تلبس نیز به پاسداشت تلاشها و مجاهدتهای علمی چندساله آغازین طلاب است.
شامگاه گذشته نیز زمانی بود که بسیاری از طلاب منتظر فرا رسیدن آن بودند. به هر سو که مینگری لبخند بر چهره جوانانی بود که خود را در مقامی میدیدند که زین پس مسئولیت سنگین تبلیغ دین اسلام را بر دوش خواهند داشت.
حضور خانوادههایشان مایه دلگرمیشان بود. مادران با تسبیحهای خود در شب غدیر توفیق روزافزون را برای فرزندانشان خواستند و پدران نیز غرورشان را کنار زده بودند و چه زیبا بغض خوشحالی را از دل به نگاه آورده بودند؛ خوشحالی مشخصه بارز و مشترک خانوادهها بود.
ذکر «علی علی» فضای حوزه علمیه را سراسر پر کرده بود. چه زیبا بود لحظه ترفیع درجه. براستی که چه زیبا بود آنسان که علی(ع) نیز این گونه بود. در میان 120هزار حجگذار عمامه ولایت را بر سر نهاد و امت اسلامی پس از پیامبر(ص) به حال خود رها نشد. مسئولیتی که از این پس بر دوش این جوانان خواهد بود بسیار سخت و دشوار است.
در عصری که همگان دست در دست هم نهاده و برای نابودی دین اسلام قدم گذاشتهاند این دین سربازانی را تربیت کرده است که خون خود را همانند گذشته در راه اسلام فدا خواهند کرد.
آیتالله سید محمدعلی موسویجزایری در این مراسم پا به حوزه علمیه گذاشت. سکوت بسیار زیبایی فضای حوزه علمیه را فرا گرفت. دل در دل هیچ کس نبود. جوانان خود را در مقامی میدیدند که لباس تبلیغ دین مبین اسلام را از امشب به تن خواهند کرد.
مجری برنامه از حاضران سکوت طلبید. در ابتدا با یک مقدمهای آئین عمامهگذاری آغاز شد. سپس با اذن آیتالله موسویجزایری اسامی طلاب برای اجرای آئین عمامهگذاری خوانده شد.
این مراسم به پایان رسید. اما قدمهای جدیدی آغاز شدند که باید برداشته شوند. همگی به یکدیگر تبریک میگفتند. جوانان تازه ملبسشده به سوی پدران و مادران خود رفتند و با بوسیدن دستهای زحمتکش آنها زندگی جدیدی جهت گسترش فرهنگ اسلامی را آغاز کردند.
