جای محافل قرآنی ویژه حافظان در جامعه خالی است

مرضیه خشامن، حافظ قرآن لرستانی در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، گفت: امروز کمی‌گرایی و فاصله گرفتن از برنامه‌های کیفی و کم‌رنگ بودن اقدامات اصولی و کارشناسی یکی از چالش‌های جامعه قرآنی است.
وی ادامه داد: نهادهایی مثل اوقاف که متولی امور قرآنی هستند نباید صرفاً به‌دنبال برنامه‌های سطحی و آمارگرایی در راستای تربیت 10 میلیون حافظ باشند بلکه باید حافظانی را که عامل به قرآن بوده و حفظ صحیحی را فرا گرفته‌اند را پرورش دهند.
خشامن بیان کرد: در استان لرستان و شهرستان خرم‌آباد مجموعه‌ای به‌صورت اختصاصی به مقوله حفظ قرآن نمی‎‌پردازد؛ لذا شاهد موازی‌کاری‌ها، پراکندگی، اتلاف هزینه و رقابت‌های ناسالم بین ادارت متولی امور قرآنی هستیم که به‌منظور انسجام و هم‌افزایی هرچه بیشتر باید سامان‌دهی، نظارت و مدیریت برنامه‌های قرآنی به یک نهاد واگذار شود.
این حافظ 25 جزء از قرآن کریم عنوان کرد: بسیاری از مربیان حفظ قرآن لرستان، به‌طور تخصصی دوره‌های حفظ را نگذرانده‌اند به همین دلیل معمولاً یک قاری قرآن به تربیت و آموزش حفاظ می‌پردازد، ازطرفی در زمینه آموزش قرآن کمتر به توانمندی جوانان اعتماد می‌شود که باید در برنامه‌های آموزشی از نیروهای جوانی که صلاحیت و توانایی لازم را دارند استفاده شود.
خشامن اظهار کرد: ما از مسئولان انتظار داریم که اگر کسی در حیطه فعالیت‌های قرآنی موفق به کسب مقام‌های استانی می‌شود مورد حمایت قرار گرفته و به تربیت و ارتقای توانمندی‌های او بپردازند تا به سطوح بالاتری از مسابقات کشوری و فرامرزی راه پیدا کنند، لازم است که به‌طور پیوسته کارگاه‌های تخصصی اموزش حفظ قرآن با حضور اساتید برجسته کشوری برپا شده و مکرراً آزمون‌های مفاهیم نیز در کنار آن برگزار شود.
وی ادامه داد: متأسفانه مسئولان آن‌طور که شایسته نظام اسلامی است به فعالیت‌های قرآنی بها نمی‌دهند، باید از مربیان قرآنی حمایت شود، حداقل آن‌ها را بیمه کنند، وقتی مربی قرآن بودن در جامعه یک شغل تلقی نمی‌شود، جوانان ما ترجیح می‌دهند که در رشته‌هایی تحصیل کنند که آینده شغلی آن‌ها تضمین باشد.
خشامن اضافه کرد: در زمینه جذب جوانان به عرصه فعالیت‌های قرآنی، آراسته بودن حافظان و قاریان و فعالان به اخلاق قرآنی نقش مهمی را ایفا می‌کند زیرا مردم از این قشر به‌عنوان الگوی جامعه انتظار بیشتری دارند و گناه و ناهنجاری‌های اخلاقی را از جانب آن‌ها نمی‌پذیرند؛ لذا فعالان قرآنی نباید با غفلت از رفتار و گفتار خود زمینه دلزدگی و دوری مردم از دین را فراهم کند.
این حافظ قرآن گفت: معمولاً برگزاری محافل قرآنی با حضور قاریان در جامعه مرسوم است ولی محافل قرآنی ویژه حافظان کمتر دیده می‌شود در حالی‌که این محافل فرصت مناسبی برای استعدادیابی و محک زدن توانایی حافظان است.

خشامن در پایان عنوان کرد: در انتخاب نفرات برتر استانی برای اعزام به مسابقات باید شایسته‌سالاری و نظارت دقیق صورت بگیرد، به یاد دارم زمانی‌‎که دانشجو بودم، آن‌قدر برای دریافت سهمیه  مسابقات کشوری حفظ قرآن تلاش کردم که یک ترم در دانشگاه مشروط شدم ولی هنگام اعزام مسابقات با این‌که مقام اول استانی را در زمینه حفظ قرآن کسب کرده بودم، هنگام اعزام به مسابقات نام من در لیست حفاظ لحاظ نشده بود و از راهیابی به مسابقات بازماندم.