معرفی وهب بنعبدالله و سلیمان بنصُرَد خزاعی
گروه اجتماعی: وهب یکی از کسانی است که با بصیرت بالا و عشق روزافزونش به امام حسین(ع) در حادثه کربلا حاضر شد.
حجتالاسلام علیرضا نخعیپور، مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با اشاره به نقش بصیرت در حادثه عاشورا و یاری امام حسین(ع) گفت: این مهم را در میان شخصیتهایی که نامشان همراه واقعه قیام سیدالشهدا(ع) است، میتوان بررسی کرد.
وی اظهار کرد: وهب یکی از کسانی است که با بصیرت بالا و عشق روزافزونش به امام حسین(ع) در حادثه کربلا حاضر شد. این جوان مسیحی به تازگی زندگی مشترک با همسرش را آغاز کرده بود که با امام حسین(ع) آشنا شد.
عشقی که جوان مسیحی را به سوی کربلا کشاند
مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی بیان کرد: وی پس از دیدار با امام حسین(ع) به شدت به ایشان علاقمند میشود بهگونهای که رغم اینکه تازه ازدواج کرده بود پس از گفتن شهادتین و مسلمانی همراه همسر و مادرش عازم کربلا میشود.
نخعیپور ادامه داد: در نقلها مطرح شده که همسر و مادرش نقش بسیار مهم و مؤثری در همراهی او با امام حسین(ع) داشتند و حتی آنگونه که مطرح شد پس از اینکه سر او را از تن جدا کردند، سرش را به سمت مادرش پرتاپ کردند.
وی افزود: اما این مادر شجاع و صبور با این نگاه که چیزی را که در راه خدا داده بازپس نمیگیرد سر فرزندش را به سوی سپاه عمر سعد بازپس فرستاد.
مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی مطرح کرد: در مقابل کسانی چون سلیمان بنصرد خزاعی بودند که نتوانست موقعشناسی و زمانشناسی دقیق داشته باشد و در موقع لزوم امام خویش را یاری کند.
نخعیپور گفت: سلیمان بنصرد خزاعی از محبین اهل بیت(ع) و مخالفین دستگاه بنیامیه بود و جزو کسانی محسوب میشد که برای امام حسین(ع) نامه نوشت و از ایشان خواست که به کوفه بیایند اما آن چیزی که مشخص است این نکته است که ایشان در کربلا حضور نداشت.
چرا سلیمان در کربلا حضور نداشت؟
وی بیان کرد: در اینباره که چرا سلیمان در کربلا حضور نداشت نقلهای مختلفی مطرح است اما آنچه میتوان به آن تکیه کرد این است که او دچار تردید شد و نتوانست تصمیم بهموقع بگیرد.
مسئول مرکز مشاوره حوزه علمیه خراسان جنوبی اظهار کرد: البته سلیمان بعد از شهادت امام حسین(ع) پشیمان شد و توبه کرد و قیامی به نام توابین را هدایت کرد که تأثیر چندانی در زمان خود نداشت که امر نشان میدهد اگر به موقع تصمیم نگیریم بهویژه در امر ولایتپذیری هیچگاه نخواهیم توانست قصور خود را جبران کنیم.
