
مهدی دغاغله، پیشکسوت و داور بینالمللی قرآن در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، اظهار کرد: ائمه معصومین(ع) قرآن ناطق یا نسخه عملی قرآن کریم محسوب میشوند.
وی با بیان اینکه امام حسین(ع) قرآن متحرک است، گفت: همه خوبیهای قرآن کریم در ایشان جمع شده و هر آنچه که در قرآن نهی شده از امام حسین(ع) به دور است. ارتباط قرآن با عترت پیامبر(ص) مصداق بارزی چون امام حسین(ع) دارد.
دغاغله عنوان کرد: بر اساس حدیث ثقلین «انّی تارکٌ فیکم الثِّقلَین کتاب اللهِ و عترتی ما ان تمسّکتم بهما لن تضلّوا ابداً لن یفترقا حتّی یردا علیّ الحوض» قرآن و عترت با یکدیگر هستند و هیچگاه از هم جدا نمیشوند. «انی» در ادبیات عرب به معنای تأکید و برای همیشه به کار رفته است. ارتباط میان قرآن و حرکت امام حسین(ع) ذاتی است. همه آیات قرآن کریم مؤید حرکت و نهضت حضرت حسین(ع) است چراکه شعار امر به معروف و نهی از منکر شعار امام و قرآن محسوب میشود.
نزول سوره فجر در شان امام حسین(ع)
وی با بیان اینکه برخی از مفسران سوره فجر را درباره قیام حضرت امام حسین(ع) تعبیر کردهاند، گفت: آیه 27 و 28 سوره فجر «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ، ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً؛ اى نفس مطمئنه؛ خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد» اشاره مستقیم به ایشان دارد.
دغاغله با اشاره به آیه تطهیر آن را نازل شده در شأن امام حسین خواند و گفت: در تفسیر آیه 69 سوره نساء «وَمَن یُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَیْهِم مِّنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِینَ وَحَسُنَ أُولَئِکَ رَفِیقًا؛ و افرادى که از خدا و پیامبر اطاعت کنند در زمره افرادى خواهند بود که خدا ایشان را گرامى داشته [یعنى] با پیامبران و راستان و شهیدان و شایستگانند و آنان چه نیکو همدمانند» پیامبر اکرم(ص) فرمودهاند: «منظور از پیامبران در این آیه من هستم و منظور از صدیقان برادرم علی(ع) و منظور از شهدا عمویم حمزه و منظور از صالحان دخترم فاطمه(س) و فرزندانش حسن و حسین(ع) هستند.
قربی در قرآن اشاره به خانواده حضرت علی(ع) دارد
دغاغله افزود: خداوند در قرآن کریم خطاب به پیامبر اکرم(ص) چنین دستور میدهد: «ذَلِکَ الَّذِی یُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُل لَّا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَى وَمَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَکُورٌ؛ این همان [پاداشى] است که خدا بندگان خود را که ایمان آورده و کارهاى شایسته کردهاند [بدان] مژده داده است بگو به ازاى آن [رسالت] پاداشى از شما خواستار نیستم مگر دوستى در باره خویشاوندان و هر کس نیکى به جاى آورد [و طاعتى اندوزد] براى او در ثواب آن خواهیم افزود قطعا خدا آمرزنده و قدرشناس است»(23/شوری). مفسران در تفسیر ذیالقربی مینویسند منظور از این کلمه علی و فاطمه(ع) و فرزندان آنها هستند. حتی از بسیاری علمای اهل سنت نقل شده که منظور پیامبر(ص) از قربی علی(ع)، فاطمه(س) و دو پسر آن دو است و پیامبر این عبارت را برای اینکه کاملاً در اذهان بماند سه مرتبه تکرارفرمودهاند.
این داور بینالمللی قرآن کریم تصریح کرد: حضرت علی(ع) و خانوادهاش در زمان حیات پیامبر(ص) به عنوان ادای نذر سه روز روزه به جا آوردند. هنگام افطار در هر سه روز نیازمندی به آنها مراجعه و از آنها درخواست غذا کرد که هر سه بار مورد اجابت آنها قرار گرفت. هنگامی که پیامبر اکرم(ص) از ضعف و زردی رنگ ایشان پرسید آیه «وَیُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْکِینًا وَیَتِیمًا وَأَسِیرًا؛ و به [پاس] دوستى [خدا] بینوا و یتیم و اسیر را خوراک مىدادند»(8/انسان) نازل شد و بدینسان خداوند علی(ع)، فاطمه(س)، حسن و حسین(ع)» را میستاید که چگونه با وجود نیاز به غذا آن را در راه رضای خالق به بندگان دیگر او هدیه میدهند.
امام حسین(ع)؛ مظهر صفات برجسته الهی چون صبر و عبادت
وی با بیان اینکه قرآن کریم انبیا الهی را هدایتگر مردم به امر الهی در پرتو صبر، یقین و عبادت معرفی میکند، گفت: امام حسین(ع) مظهر این صفت برجسته انبیاء بوده و از این روی پیامبر اکرم(ص) او را چراغ و مصباح هدایت معرفی میکند.
دغاغله با اشاره به آیه امر به معروف و نهی از منکر در قرآن کریم «کُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنکَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْکِتَابِ لَکَانَ خَیْرًا لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَکْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ؛ شما بهترین امتى هستید که براى مردم پدیدار شدهاید به کار پسندیده فرمان مىدهید و از کار ناپسند بازمىدارید و به خدا ایمان دارید و اگر اهل کتاب ایمان آورده بودند قطعا برایشان بهتر بود برخى از آنان مؤمنند و[لى] بیشترشان نافرمانند»(110/آلعمران) گفت: امام حسین(ع) در توضیح هدف از قیام خود میفرماید: «من برای احیای امر به معروف و نهی از منکر خروج کردم.» همچنین ایشان با توجه به عبارت «هیهات منالذله» در قیام خود طالب عزت و گریزان از ذلت بود که خداوند در این باره در کلام خود میفرماید: «مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ وَالَّذِینَ یَمْکُرُونَ السَّیِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَمَکْرُ أُوْلَئِکَ هُوَ یَبُورُ؛ هر کس سربلندى مىخواهد سربلندى یکسره از آن خداست سخنان پاکیزه به سوى او بالا مىرود و کار شایسته به آن رفعت مىبخشد و افرادى که با حیله و مکر کارهاى بد مىکنند عذابى سخت خواهند داشت و نیرنگشان خود تباه مىگردد»(10/فاطر).
وی ادامه داد: همچنین ایشان در روز عاشورا همه آنچه را که در اختیار داشت و محبوب وی بود در راه خدا انفاق کرد از این رو ایشان معلم ایثار و انفاق محسوب میشود و خداوند در این باره میفرماید «لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَیْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِیمٌ؛ هرگز به نیکوکارى نخواهید رسید تا از آنچه دوست دارید انفاق کنید و از هر چه انفاق کنید قطعا خدا بدان داناست(92/آلعمران).
امام حسین(ع) دارای صفت خوف و خشیت الهی
این داور بینالمللی قرآن کریم امام حسین(ع) را دارای صفت خوف و خشیت الهی دانست و گفت: قرآن مجید در وصف انبیاء میفرماید: «الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَیَخْشَوْنَهُ وَلَا یَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ وَکَفَى بِاللَّهِ حَسِیبًا؛ همان کسانى که پیامهاى خدا را ابلاغ مىکنند و از او مىترسند و از هیچ کس جز خدا بیم ندارند و خدا براى حسابرسى کفایت مىکند»(39/احزاب). در دعای عرفه نیز آمده که ایشان تنها از خداوند میترسید «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی أَخْشَاکَ کَأَنِّی أَرَاکَ» ایشان از غیر خدا نمیترسید. حضرت حسین(ع) میفرماید: «لو لم یکن فى الدنیا ملجا و لاماوى لما بایعت یزید بن معاویه؛ اگر در دنیا هیچ پناهگاهی نداشته باشم و کسی مرا هدایت نکند من با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد.»
وی گفت: امام صادق(ع) فرمودهاند: «سوره مبارکه فجر را در نمازهای واجب و مستحب بخوانید زیرا این سوره در شأن امام حسین(ع) نازل شده است، شخصی علت آن را جویا شد، حضرت در پاسخ فرمودند: امام حسین(ع) صاحب نفس مطمئنه بود که خداوند از او راضی و او از خداوند راضی بود.»
پیشکسوت و داور بینالمللی قرآن در ادامه داعش را باقیمانده لشکر شکست خورده یزید دانست و گفت: انس با قرآن کریم و انس با امام حسین(ع) دو مقوله جدا از هم نیست بلکه در حقیقت موضوعی واحد هستند چرا که کنارگذاشتن قرآن و توجه صرف به عترت و برعکس آن امری نامطلوب است.