نوع تربیت؛ از رموز جهانی شدن پیام عاشورا

سیده علویه طاهره موسوی، مدرس دانشگاه در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، با بیان این‌که اگر می‌بینیم پیام عاشورا، پیامی جهانی می‌گردد به‌خاطر اصالت خانوادگی است، گفت: رمز جهانی شدن پیام عاشورا به نوع تربیتی که در خانه امام علی(ع) بود، برمی‌گردد.
وی ادامه داد: در رأس خانواده مادر قرار دارد؛ چراکه مادر است که بیشتر با فرزندان سروکار دارد، آنها را تربیت می‌کند و به یک موقعیت خوب اجتماعی می‌رساند.
وی با بیان این‌که اگر جریان کربلا و رسالتی که پیام‌آوران عاشورا که در رأس آن‌ها حضرت زینب(س) قرار دارد برعهده داشتند، را ریشه‌یابی کنیم بازهم به بحث اصالت خانوادگی می‌رسیم، عنوان کرد: این درحالی است که خود حضرت زینب(س) در خطبه‌هایی که ایراد کردند به اصالت خانوادگی خود و اصحاب اشاره داشتند.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: در مورد حوادث کربلا باید یک مقدار به عقب برگردیم که قبل از آن یکی از نقش‌های مهم زنان بحث نوع تربیت است، که از قبل وجود داشته و زمینه‌ای که برای قیام کربلا آماده شده است که زنان نقش مهمی در ایجاد آن داشتند.
وی با اشاره به این‌که دوست و دشمن همه می‌دانند که حضرت زینب(س) در واقعه کربلا جایگاه بسیار مهمی دارد، اظهار کرد: همه می‌دانند که آن حضرت چه کار بزرگی انجام داده، به‌ویژه پس از شهادت امام حسین(ع) و این درحالی است که علاوه‌بر زنان حاضر در صحرای کربلا زنان دیگری مانند ام‌سلمه که آیه تطهیر که در شأن اهل‌ بیت(ع) بوده در خانه او نازل شده، در نشر این واقعه نقش داشتند.
موسوی عنوان کرد: امام حسین(ع) قبل از حرکت از مکه به سمت کوفه، وصیت‌های خود را نزد ام‌سلمه بیان می‌کند که امام باقر(ع) در این‌باره می‌گوید: امام حسین(ع) وصیتش را به ام‌سلمه می‌کند و می‌گوید که این سفر بی‌بازگشت است و این وصیت و امانت‌های من را به فرزندم سجاد(ع) بده.

اولین عزاداری واقعه کربلا را عصر عاشورا ام‌سلمه در مکه انجام داد

این مدرس دانشگاه با اشاره به اینکه اولین عزاداری را عصر عاشورا ام‌سلمه در مکه انجام داد، اظهار کرد: پیامبر اکرم(ص) قبل از رحلت خاک و تربتی را به ام‌سلمه داد و گفت زمانی‌که این خاک به رنگ خون درآمد، بدان‌که حسین(ع) شهید شده است، ام‌سلمه عصر عاشورا زمانی که آن تربت را به رنگ خون دید، شیون و زاری و نوحه سر می‌دهد و همه را خبر می‌کند.
وی با بیان این‌که اگر اهل‌ بیت(ع) و زنان اهل حرم حسین(ع) همراه او نبودند چگونه بشریت متوجه این مظلومیت می‌‌شدند، عنوان کرد: اگر حضرت زینب(س) و بقیه اهل‌ بیت(ع) به‌عنوان پیام‌رسانان واقعه کربلا نبودند چه بر سر امام سجاد(ع) و امامت می‌آمد و آن همه ظلم‌های وحشتناک و آن فاجعه بی‌نظیر که رخ داد را چه کسی روایت می‌کرد؟ و اگر حضرت زینب(س)، ام‌کلثوم، بقیه بانوان و حتی رقیه سه ساله نبودند، چه‌بسا به امام سجاد(ع) صدمه وارد می‌شد و به جان حضرت سجاد(ع) سوء‌ظن می‌کردند.
موسوی ادامه داد: حتی در مجلس یزید هم بنا بود که امام سجاد(ع) را به قتل برسانند که حضرت زینب(س) با خطبه‌هایی که ایراد کردند، جانشان را نثار کرده و جلوی این کار را گرفتند.
این مدرس دانشگاه با اشاره به اینکه امام حسین(ع) می‌خواست بگوید و نشان دهد که زن و مرد همه یاران و پیام‌آوران صحرای کربلا هستند، عنوان کرد: قطعاً آن‌چه که زینبیان کردند مانند حسینیان بوده که از همان ابتدا که جنگ شروع شد و دشمنان برنامه‌هایی علیه امام حسین(ع) داشتند، حضرت زینب(س) استوار، با استقامت و مقاومت ایستادگی کرد.
وی با بیان اینکه حضرت زینب(س) زمانی که فرزندانش به شهادت رسیدند از خیمه بیرون نیامد مبادا اینکه حسین(ع) با دیدن او ناراحت شود، اظهار کرد: زمانی که هر رزمنده عازم میدان می‌شد در کنار مادر و همسر او بودند و زمانی که پیکر شهید را می‌آوردند بالای سر جسد گریه می‌کرد و در عین حال در کنار مادر یا همسر شهید است و آن‌ها را دلداری می‌دهد.

نقش حضرت زینب(س) در کربلا نشئت گرفته از اصالت خانوادگی وی بود

موسوی ادامه داد: زمانی که بدن قطعه قطعه علی‌اکبر(ع) را آوردند آن زمان زینب کبری(س) بلافاصله بر بالین علی‌اکبر(ع) و در کنار برادر حضور پیدا کرد و این نقش پر رنگ و عمیقی است که از عهده هر کسی و هر زنی برنمی‌آید که این باز نشئت گرفته از اصالت خانوادگی زینب(س) است.
این مدرس دانشگاه با بیان این‌که زینب(س) زنی عظیم و بزرگوار است که پیامبر اکرم(ص) قبل از تولدش صحبت‌هایی درباره او داشته است، عنوان کرد: در روایت تاریخی آمده است زمانی‌که حضرت زینب(س) به دنیا آمد، پیامبر اکرم(ص)، فرمود: این دختر را احترام بگذارید، او مقامی بس عظیم دارد و همین بس است که امام حسین(ع) ودایع و امانت‌های امامت را به حضرت زینب(س) می‌سپارد.

این مدرس دانشگاه با اشاره به این‌که عمر بن سعد به لشگریان دستور حمله می‌دهد این‌جا نقش حضرت زینب(س) که نظاره‌گر شهادت‌ها و بریده شدن سر امام حسین(ع) است، چیست، ادامه داد: در همین لحظه است که رسالت حضرت زینب(س) شروع می‌شود که شروع به دویدن کرد و خیمه به خیمه به‌دنبال امام سجاد(ع) می‌گردد که مبادا صدمه‌ای به او برسد.
وی افزود: می‌بینیم که در این موقعیت حساس که گوشواره‌ها از گوش در می‌آمدند و صدای شیون از هر طرف می‌آمد، زینب(س) استوار و با استقامت ایستادگی می‌کند این درحالی است که یک مورد از این جریان‌ها کوه را از پا در می‌آورد.
موسوی با اشاره به این‌که شواهد زیادی برای شهامت و شجاعت زینب(س) وجود دارد، عنوان کرد: فاطمه بنت حسین(ع) می‌گوید: زمانی‌که دشمنان به خیمه‌ها حمله کردند یکی از دشمنان با نیزه به سر من زد که بیهوش شدم؛ زمانی که به هوش آمدم، سرم را در دامن عمه‌ام زینب(س) دیدم و در حالی که گریه می‌کرد از من مراقبت می‌کرد.

الگوگیری زنان ایران از حضرت زینب(س)

این مدرس دانشگاه با بیان اینکه یک‌سری از قیام‌هایی که در طول تاریخ ایران به‌ وقوع پیوسته ریشه در الگوگیری از کربلا و وقایع آن دارد، گفت: می‌توان به جریان تنباکو اشاره کرد که به فتوای یک عالم و مجتهد، مردم ایران تنباکو را تحریم کردند.
وی با اشاره به این‌که در زمان انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس زنان به تأسی از وجود حضرت فاطمه(س) و حضرت زینب(س)، هویت خودشان را پیدا کردند، عنوان کرد: آن‌ حماسه‌ها، شهادت‌ها، برنامه‌ها و ایثارها به قیام کربلا برمی‌گردد؛ چراکه در آن روزها تظاهرات‌ها به تبع قیام کربلا بود.
موسوی با بیان این‌که در هشت سال دفاع مقدس برنامه‌ای می‌بینیم که انسان به یاد ام‌وهب و کسانی‌که در صحرای کربلا، فرزندان و همسران خودشان را با رجزخوانی به میدان می‌فرستادند یا خودشان به جنگ با دشمن می‌پرداختند و شهید می‌شدند، اضافه کرد: مانند عبدالله بن عمر مسیحی که به دست امام حسین(ع) مسلمان شده و در جریان کربلا به شهادت رسید و زمانی‌که همسرش بر بالینش رفت به دست رستم، غلام شمر به شهادت رسید.
این مدرس دانشگاه جریانات دفاع مقدس را تأسی از صحرای کربلا دانست و افزود: در هشت سال دفاع مقدس مگر نبودند مادرانی که فرزندان خود را به جبهه‌ها می‌فرستادند مگر نبودند جوانانی مانند حنزله که تازه ازدواج کرده بودند اما به جبهه رفتند شاهد این سخنان مادری است که بر بالین فرزند شهیدش حاضر شد و گفت: گل پر پر من خوش آمدی منزل نو مبارک، این مادر این را از کربلا یاد گرفته است.
وی ادامه داد: مادری را می‌دیدیم که دو پسر داشت که هر دو شهید شدند، وقتی جنازه آن‌ها آوردند، سخنرانی کرد و گفت: اگر به تعداد موهای سرم پسر داشتم همه را در راه حسین(ع) می‌فرستادم که همه این‌ها به تأسی از امام حسین(ع) است.
موسوی با اشاره به اینکه آموختن درس‌های کربلا کار همه کس نمی‌تواند باشد، عنوان کرد: حضرت زینب(س) در همه خطبه‌هایی که در شام، کوفه و در مسیر حرکت به سمت شام ایراد کردند به این نکته اشاره می‌کردند که به نوه پیامبر اکرم(ص)، دختر علی(ع) و فاطمه(س) این اهانت‌ها شده است و این نشان‌دهنده اصالت خانوادگی است.