
هر فردی که قدم به خانه بخت میگذارد دوست دارد لحظات شیرینی را در کنار شریک زندگیاش تجربه کند و بتواند با یاری همسرش کانونی گرم را برای فرزندانش فراهم سازد. رسیدن به این مهم بسته به علل و عوامل متعددی دارد اما یکی از مؤلفههایی که میتواند زوجین را به شادکامی برساند توجه به تابلوهای ممنوع در زندگی مشترک است، تابلوهایی که وقتی به آن میرسیم برای استواری بنیان زندگیمان باید توقف کنیم. در این نوشتار قصد داریم برخی از این تابلوهای ممنوع در زندگی مشترک را بررسی کنیم.
دروغ
شاید از برخی افراد شنیده باشیم که اگر شریک زندگی در ابتدای زندگی و یا قبل از بروز مشکل حقیقت را به من میگفت با او و مشکلش کنار میآمدم اما حال که پی به دروغگویی اش بردهام دیگر نمیتوانم تحمل کنم.
آری دروغ موریانهای است که ذره ذره اعتماد زوجین را از بین میبرد. شاید خیلیها حتی برای به دست آوردن محبت همسرشان و یا جلوگیری از اختلاف از صداقت در روابط با همسرشان فاصله بگیرند این افراد باید به این نکته توجه کنند که بالاخره حقیقت هیچ وقت پنهان نمیماند و برای خیلی از افراد دروغگویی بسیار زنندهتر از اشتباهی است که قصد دارند با دروغ آن را پنهان کنند.
صداقت ابزاری است که معمولا افراد را خلع سلاح میکند که اگر از زمان آشنایی تا همیشه زندگی مشترک ادامه پیدا کند، موجب افزایش اعتماد میان زوجین شود.
بیتوجهی به نیازهای عاطفی
برخی از مردان تصور میکنند همین که صبح تا شب برای تأمین نیازهای مادی خانواده تلاش میکنند کافی است و نشان محبت و علاقه آنان به همسر و فرزندشان است، بعضی از زنان نیز بر این باورند که با نظافت محیط خانه و پختوپز و رسیدگی به امور فرزندان علاقه خود را به اهل خانه نشان میدهند.
اما باید به این نکته توجه کرد که ممکن است همسرمان دوست داشته باشد که این عشق و علاقه را از زبان ما بشنود و تمایل داشته باشد که او را با الفاظی محبتآمیز خطاب کنیم و حتی ممکن است این بعد از ابراز محبت برای او از تلاشهایی که برای فراهم کردن آسایش مادی او انجام میدهیم اهمیت بیشتری داشته باشد.
چه زیبا رسول الله(ص) فرمود: اگر مردی به همسر خودش بگوید دوستت دارم این جمله هیچگاه از ذهن زن خارج نمیشود. باید به این باور برسیم که اگر عشق در روابط اهالی یک خانه حاکم باشد هیچ سختی نمیتواند این بنیان سراسر عشق را سست کند.
شکسته شدن حصار منیت و تلاش برای دیگری
وقتی دو نفر دست در دست یکدیگر به خانه بخت میرود نه در سخن که در عمل باید اثبات کنند که از منیت فاصله گرفته و میخواهند مای جمع را شکل بدهند. اصولا خاصیت عشق و علاقه شکسته شدن حصار منیت و تلاش برای دیگری است.
اما متأسفانه گاه مشاهده میشود بین برخی از زوجین منیت به جای ما شکل گرفته است، پیشرفت من، مال من و حتی فرزند من از زبان برخی از همسران بیان میشود که عموماً نشئت گرفته از غرور است و زمینهساز کینه و اختلاف را فراهم میآورد.
باید به این باور برسیم که در خانواده باید شرایطی فراهم شود که هر دو نفر به لحاظ علمی، آگاهیهای عمومی، مادی و...به رشد و پشرفت برسند که اینگونه مسیر رسیدن به خوشبختی سهلتر خواهد شد.
نمایش اختلاف دیدگاه در تربیت فرزند
این امر طبیعی است که ممکن است زوجین در تربیت فرزند با یکدیگر اختلاف داشته باشند اما نکته مهم و حائز اهمیت که بهعنوان یکی از تابلوهای ممنوع در زندگی مشترک محسوب میشود این است که این اختلاف نباید در نزد فرزندان ابراز شود چراکه اثرات سویی بر فرزند دارد.
اگر معتقدیم همسرمان در برخورد با فرزندمان دچار اشتباه است بهتر است این مسئله را در نزد فرزند بیان نکرده و در خلوتی با همسرمان بیان کنیم که به دلایل عدیده شیوه تربیتی و برخورد او با فرزند را نادرست میدانیم.
اگر فرزند به این نتیجه برسد که والدین او در شیوه تربیتی وی اختلاف دارند هیچگاه هشدارها و به عبارتی دیگر بایدها و و نبایدهای دلسوزانه هیچکدام از پدر و مادر را جدی نخواهد گرفت و همین مسئله زمینهساز انحراف در شیوه تربیتی اوست.
فراموش کردن اصلی به نام گفتوگو
علیرغم همه تأکیداتی که در زمینه ضرورت گفتوگو در خانواده بیان میشود هنوز بسیاری از خانواده به اهمیت این معجزه طلایی پی نبردهاند. چه بسیار مشکلاتی که با یک گفتوگوی ساده همراه با ادب و احترام میتواند بسیاری از گرههای زندگی را باز کند.
البته گفتوگوی میان اعضای خانواده شرایطی دارد که باید به آن توجه کرد. بهعنوان مثال نباید در ابتدای امر با نگاه پیشداورانه با شریک زندگی و یا فرزندمان گفتوگو کنیم و حتماً به این مهم توجه کنیم که قضاوت را باید به بعد از شنیدن نظرات دیگران موکول کرد.
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
ممنون
یاداشت قشنگی بود