معرفی آستان مقدس امامزاده ابوالحسن(ع)
يكی از باصفاترين زيارتگاههای شهر ری بقعه متبركه امامزاده ابوالحسن(ع) است كه نسب آن با چهار واسطه به امام جعفر صادق(ع) میرسد.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، يكی از باصفاترين زيارتگاههای حومه تهران و ری بقعه متبركه امامزاده ابوالحسن(ع) است كه در قريه (آب) اندرمان، خيابان شهيد رجايی، خيابان امامزاده ابوالحسن(ع) در محوطه باغ مشجر و با صفايی واقع شده است. آن حضرت صاحب كرامات و مورد توجه علما و بزرگان است. نسب امامزاده ابوالحسن(ع) با چهار واسطه به امام جعفر صادق(ع) میرسد، به اين طريق ابوالحسن علی بن الحسين بن عيسی بن محمد بن علی العريض ابن الامام جعفر بن محمد الصادق(ع) كه در زيارتنامه امامزاده نيز به آن اشاره شده است.
ساختمان اصلی بقعه بر اساس نوشته درب وقفی حرم، احتمالا در زمان قاجاريه احداث شده است كه بر فراز آن گنبدی با كاشیهای فيروزهای ساختهاند و طرح مرمت و بازسازی آن در سال ۱۳۷۱ توسط اداره اوقاف و امورخيريه شهر ری انجام شده است. مساحت داخل بقعه حدود ۷۰ مترمربع و بر بالای ايوان ورودی آن كتيبهای مشتمل بر اشعار مرثيه به خط نستعليق گچبری شده است.
بر روی دری كه رواق را به حرم مربوط میكند اين كتيبه به خط ثلث بهطور برجسته مرقوم شده است: «وقف هذاالباب علی بقعه الشريفه امامزاده ابوالحسن بن امام جعفر صادق(ع) خواجه گودرزبن خواجه جمشيد در زمان دولت سلطان عادل محمد شاه غازی» متعلق به قرن پنجم هجری دوره سلجوقيان. ضريح چوبی نسبتا بزرگی كه به گفته مؤلف «آثار تاريخی تهران» به سبك معروف «خانه مربع» خراطی شده و در زمان قاجاريه ساخته شده است و احتمالا ضريح فعلی همان ضريح است كه روی مرقد نصب شده است.
مرقد پوشيده از كاشیهای فيروزهای رنگ امامزاده در ميان ضريح قرار دارد. اخيرا نيز ضريح نقرهای جديدی توسط شخص خيری برای اين بقعه ساخته و نصب شده است. اين بقعه از امكانات رفاهی مناسبی جهت استفاده زائران محترم برخوردار است. بنای مزبور جزو آثار تاريخی به ثبت رسيده است. اين بنا متعلق به دوران قاجاريه است.
ساختمان اصلی بقعه بر اساس نوشته درب وقفی حرم، احتمالا در زمان قاجاريه احداث شده است كه بر فراز آن گنبدی با كاشیهای فيروزهای ساختهاند و طرح مرمت و بازسازی آن در سال ۱۳۷۱ توسط اداره اوقاف و امورخيريه شهر ری انجام شده است. مساحت داخل بقعه حدود ۷۰ مترمربع و بر بالای ايوان ورودی آن كتيبهای مشتمل بر اشعار مرثيه به خط نستعليق گچبری شده است.
بر روی دری كه رواق را به حرم مربوط میكند اين كتيبه به خط ثلث بهطور برجسته مرقوم شده است: «وقف هذاالباب علی بقعه الشريفه امامزاده ابوالحسن بن امام جعفر صادق(ع) خواجه گودرزبن خواجه جمشيد در زمان دولت سلطان عادل محمد شاه غازی» متعلق به قرن پنجم هجری دوره سلجوقيان. ضريح چوبی نسبتا بزرگی كه به گفته مؤلف «آثار تاريخی تهران» به سبك معروف «خانه مربع» خراطی شده و در زمان قاجاريه ساخته شده است و احتمالا ضريح فعلی همان ضريح است كه روی مرقد نصب شده است.
مرقد پوشيده از كاشیهای فيروزهای رنگ امامزاده در ميان ضريح قرار دارد. اخيرا نيز ضريح نقرهای جديدی توسط شخص خيری برای اين بقعه ساخته و نصب شده است. اين بقعه از امكانات رفاهی مناسبی جهت استفاده زائران محترم برخوردار است. بنای مزبور جزو آثار تاريخی به ثبت رسيده است. اين بنا متعلق به دوران قاجاريه است.
