نگاهی به امامزاده جعفر(ع) شهر پيشوا
عالم دانشمند و زاهد، حضرت امامزاده جعفر(ع) كه صحن و سرای زيبا و مطهرش هر روزه در شهر پيشوا منزلگه هزاران عاشق دلسوخته به خاندان عصمت و طهارت(ع) است، بنا بر نوشته كتب انساب يكی از فرزندان بلافصل حضرت امام موسی كاظم(ع) است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، عالم دانشمند و زاهد، حضرت امامزاده جعفر(ع) كه صحن و سرای زيبا و مطهرش هر روزه در شهر پيشوا منزلگه هزاران عاشق دلسوخته به خاندان عصمت و طهارت(ع) است، بنا بر نوشته كتب انساب يكی از فرزندان بلافصل حضرت امام موسی كاظم(ع) است.
حضرت امامزاده جعفر(ع) كه وی را جوادی و اولاد او را جواريون و شجريون نيز میخوانند پس از رشد و نمو در خاندان پاك و مطهر محمدی و كسب فيوضات معنوی، به ياری برادر بزرگوارش حضرت علی بن موسیالرضا(ع) پرداخت و پس از آنكه امام رضا(ع) دعوت مأمونالرشيد را پذيرفت و از مدينه راهی شهر طوس شد، وی نيز همانند آن حضرت با كاروانی به سرپرستی خود و با حضور فرزندان و فرزندزادگان حضرت امام موسی كاظم(ع) همچون ابراهيم و ابوالجواد(ع) از بغداد رو به ولايت خراسان نهادند.
آن حضرت و ديگر همراهان هنگامی كه به ناحيه ساوجبلاغ رسيدند پس از درگيری با دشمنان (سپاهيان مأمون)، حسن بن موسیالكاظم(ع) شهيد شد و به بعضی ديگر از همراهان آن حضرت جراحاتی وارد شد پس از اين پيكار با فرا رسيدن شب، همگی در اطراف اين منطقه پراكنده شدند، اما حضرت جعفر بن موسیالكاظم(ع) كه در منطقه ساوجبلاغ در حين دفاع مجروح شده بود در توابع ورامين به موضع سناردك، در منزل جلالالدين نام بر اثر شدت جراحات وارده در تاريخ 15 جمادیالثانی سال 217 هجری قمری به شهادت رسيدند و در گورستان محل، دفن شدند.
بنای مجلل و با شكوه امامزاده جعفر بن موسیالكاظم(ع) در زمان سلطنت طهماسب صفوی ساخته شده است و محراب داخلی حرم در قسمت جنوب بنای بقعه قرار دارد و ازاره داخلی مقبره تا ارتفاع 5/1 متری با كاشیهای معرق فيروزهای، مشكی، زرد و سفيد بر زمينه لاجوردی با نقوش تزئينی اسلامی مزين شده و در اواخر دوران پهلوی بالای ازاره داخل حرم و گنبد نيز تماما آئينهكاری شده است. ضريح متبرك اين مقبره در وسط گنبد خانه بر روی پايهای 30 سانتيمتری از سنگ مرمر سبز قرار دارد و از جنس طلا و نقره است كه هنر ميناكاری تزئين شده و كتيبههای آن با خط ثلث و نستعليق نوشته و در سال 1371 هجری شمسی ساخته و نصب شده است.
در پايان كتيبهای كه روی درب ضريح سابق مرقد مطهر موجود است تاريخ سال 903 هجری حك شده و در پايان كتيبه داخل حرم كه به خط ثلث است نام شاه طهماسب صفوی و تاريخ 903 حك شده است و اين بقعه در سال 21/08/1317 توسط ميراث فرهنگی به ثبت آثار ملی به شماره 319 رسيده است.
گنبد اين بنای مجلل كه از جمله آثار ارزشمند معماری مذهبی ايران است دارای 21 متر ارتفاع و 5/9 متر قطر است كه به شيوه دو پوش ساخته شده و فاصله بين پوش اول و دوم آن هفت متر است و بر روی پايه 16 ضلعی با هشت پنجره است كه چهار پنجره آن دارای شيشه رنگی است، كاشیهای فيروزهای قسمت خارجی گنبد با نقوش هندسی و كتيبههايی به خط ثلث و نستعليق و كوفی بنايی تزئين شده است و علاوه بر جنبه تزئينی دارای نقش عايق برای حفاظت از برف و باران است كه در سال 1354 توسط سازمان ملی حفاظت آثار باستانی مرمت و تعمير شده است.
ايوان زيبای غربی اين آستان مقدس در سال 1227 هجری قمری با دستور فتحعلی شاه قاجار هنگام تعميرات بنا اضافه شد كه ابعاد آن 7×20/8 متر است و كف و ازاره آن تا ارتفاع 80/1 متری، در سالهای اخير با كاشیكاری پوشانده شده و پوشش سطح ايوان به وسيله گچ، سفيدكاری و يزدیبندی در قسمت طاق به صورت رسمیبندی و آئينهكاری تزئين شده است.
طاق ايوان به شكل جناغی ساخته شده و از پاكار قوس طاق، كتيبهای به خط نستعليق سفيد بر روی 50 لوح و 450 قطعه كاشی لاجوردی وجود دارد كه مشتمل بر 25 بيت شعر از فتحعلیخان صبا بوده كه هر مصرع آن درون كادری مشخص نوشته شده و فواصل بين كادرها را با كاشیهای زرد و سبز و طرحهای گل و برگ پر كردهاند، بر روی آخرين كاشی از كاشیهای مذكور كه از نوع كاشی خشتی زمان قاجاريه است تاريخ تعمير بنا به سال 1227 هجری قمری حك شده است.
حضرت امامزاده جعفر(ع) كه وی را جوادی و اولاد او را جواريون و شجريون نيز میخوانند پس از رشد و نمو در خاندان پاك و مطهر محمدی و كسب فيوضات معنوی، به ياری برادر بزرگوارش حضرت علی بن موسیالرضا(ع) پرداخت و پس از آنكه امام رضا(ع) دعوت مأمونالرشيد را پذيرفت و از مدينه راهی شهر طوس شد، وی نيز همانند آن حضرت با كاروانی به سرپرستی خود و با حضور فرزندان و فرزندزادگان حضرت امام موسی كاظم(ع) همچون ابراهيم و ابوالجواد(ع) از بغداد رو به ولايت خراسان نهادند.
آن حضرت و ديگر همراهان هنگامی كه به ناحيه ساوجبلاغ رسيدند پس از درگيری با دشمنان (سپاهيان مأمون)، حسن بن موسیالكاظم(ع) شهيد شد و به بعضی ديگر از همراهان آن حضرت جراحاتی وارد شد پس از اين پيكار با فرا رسيدن شب، همگی در اطراف اين منطقه پراكنده شدند، اما حضرت جعفر بن موسیالكاظم(ع) كه در منطقه ساوجبلاغ در حين دفاع مجروح شده بود در توابع ورامين به موضع سناردك، در منزل جلالالدين نام بر اثر شدت جراحات وارده در تاريخ 15 جمادیالثانی سال 217 هجری قمری به شهادت رسيدند و در گورستان محل، دفن شدند.
بنای مجلل و با شكوه امامزاده جعفر بن موسیالكاظم(ع) در زمان سلطنت طهماسب صفوی ساخته شده است و محراب داخلی حرم در قسمت جنوب بنای بقعه قرار دارد و ازاره داخلی مقبره تا ارتفاع 5/1 متری با كاشیهای معرق فيروزهای، مشكی، زرد و سفيد بر زمينه لاجوردی با نقوش تزئينی اسلامی مزين شده و در اواخر دوران پهلوی بالای ازاره داخل حرم و گنبد نيز تماما آئينهكاری شده است. ضريح متبرك اين مقبره در وسط گنبد خانه بر روی پايهای 30 سانتيمتری از سنگ مرمر سبز قرار دارد و از جنس طلا و نقره است كه هنر ميناكاری تزئين شده و كتيبههای آن با خط ثلث و نستعليق نوشته و در سال 1371 هجری شمسی ساخته و نصب شده است.
در پايان كتيبهای كه روی درب ضريح سابق مرقد مطهر موجود است تاريخ سال 903 هجری حك شده و در پايان كتيبه داخل حرم كه به خط ثلث است نام شاه طهماسب صفوی و تاريخ 903 حك شده است و اين بقعه در سال 21/08/1317 توسط ميراث فرهنگی به ثبت آثار ملی به شماره 319 رسيده است.
گنبد اين بنای مجلل كه از جمله آثار ارزشمند معماری مذهبی ايران است دارای 21 متر ارتفاع و 5/9 متر قطر است كه به شيوه دو پوش ساخته شده و فاصله بين پوش اول و دوم آن هفت متر است و بر روی پايه 16 ضلعی با هشت پنجره است كه چهار پنجره آن دارای شيشه رنگی است، كاشیهای فيروزهای قسمت خارجی گنبد با نقوش هندسی و كتيبههايی به خط ثلث و نستعليق و كوفی بنايی تزئين شده است و علاوه بر جنبه تزئينی دارای نقش عايق برای حفاظت از برف و باران است كه در سال 1354 توسط سازمان ملی حفاظت آثار باستانی مرمت و تعمير شده است.
ايوان زيبای غربی اين آستان مقدس در سال 1227 هجری قمری با دستور فتحعلی شاه قاجار هنگام تعميرات بنا اضافه شد كه ابعاد آن 7×20/8 متر است و كف و ازاره آن تا ارتفاع 80/1 متری، در سالهای اخير با كاشیكاری پوشانده شده و پوشش سطح ايوان به وسيله گچ، سفيدكاری و يزدیبندی در قسمت طاق به صورت رسمیبندی و آئينهكاری تزئين شده است.
طاق ايوان به شكل جناغی ساخته شده و از پاكار قوس طاق، كتيبهای به خط نستعليق سفيد بر روی 50 لوح و 450 قطعه كاشی لاجوردی وجود دارد كه مشتمل بر 25 بيت شعر از فتحعلیخان صبا بوده كه هر مصرع آن درون كادری مشخص نوشته شده و فواصل بين كادرها را با كاشیهای زرد و سبز و طرحهای گل و برگ پر كردهاند، بر روی آخرين كاشی از كاشیهای مذكور كه از نوع كاشی خشتی زمان قاجاريه است تاريخ تعمير بنا به سال 1227 هجری قمری حك شده است.
