بررسی موضوع گناهان كبيره در قرآن
در شماره و تعداد گناهان كبيره اختلاف نظر وجود دارد. در روايت است كه تعداد آن بيست و در بعضی پنج و در بعضی هفت و در بعضی نيز هفتاد شمرده شده است.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، روايت است از امام كاظم(ع) كه روزی عمرو بنعبيد نزد پدرم حضرت صادق(ع) آمد و سلام كرد و نشست و اين آيه را تلاوت كرد: «كسانی كه اجتناب میكنند از گناهان كبيره و فراحش ...» (سوره شوری _ 35) و ساكت شد. حضرت فرمود چرا بقيه را نخواندی و ساكت شدی؟ عرض كردم خواستم بفرمائيد تا بدانم گناهان كبيره چيست؟ حضرت فرمود كه شرك به خدا، بزرگترين گناه كبيره شرك به خداست و مشرك محروم از بهشت است چنانكه میفرمايد «هر كه برای خدا شريك قائل شود، خدا بهشت را بر او حرام گرداند و جايگاهش آتش دوزخ باشد». (سوره مائده _ 76)
نا اميدی از رحمت خدا، بعد از شرك، نااميدی از رحمت خداست و هركه نااميد باشد، كافر است چنانكه در قرآن میفرمايد «نوميد مشويد از رحمت خدا همانا مأيوس نمیشوند از رحمت خدا مگر كافران». (سوره يوسف _ 87). ايمنی از آزمايش، بعد از آن، ايمنی از آزمايش و مجازات است و كسی از آزمايش خداوند ايمن نمیشود مگر زيانكاران چنانكه در قرآن میفرمايد «از مكر خدا ايمن نمیگردند مگر جماعت زيانكاران». (سوره اعراف _ 97) ديگری عاق پدر و مادر شدن است و خداوند عاق را جبار شقی ناميده است چنانكه در آيه 32 سوره مريم میفرمايد «و به نيكويی به مادر توصيه كرد و مرا ستمكار و شقی نگردانيد».
قتل مؤمن، ديگری قتل مؤمن است بدون حكم شرعی و خداوند جايگاه قاتل را جهنم قرار داده چنانكه میفرمايد «هر كس مؤمنی را به عمد بكشد، مجازات او آتش جهنم است كه در آن هميشه مغرب خواهد بود و خدا بر او خشم و لعن كند و عذابی بسيار شديد برايش مهيا كند». (سوره نسا _ 95). تهمت، ديگری تهمت و نسبت زنا دادن به كسی است و هر كه چنين تهمتی بزند، وعده عذاب به او داده شده چنانكه میفرمايد «كسانی كه به افراد باايمان نسبت زنا دادهاند در دنيا و آخرت ملعون خواهند بود و به عذاب سخت معذب خواهند شد». (سوره نور _ 23)
ديگر گناه كبيره خوردن اموال يتيم است كه آن هم در آخرت جز عذاب ثمر ديگری ندارد چنانكه خداوند میفرمايد «آنان كه اموال يتيمان را به ستمگری میخورند در حقيقت آنها در شكم خود آتش جهنم فرو میبرند و به زودی در آتش افروخته خواهند افتاد». (سوره نسا _ 11) و ديگر فرار از جنگ است (كه به دستور پيغمبر(ص) و يا امام(ع) و يا نائب خاص پيغمبر و امام واجب شده باشد) چنانكه میفرمايد «هر كه در روز جنگ فرار كرد، همانا به طرف خشم و غضب خدا روی آورده و جايگاهش دوزخ كه بدترين منزل است خواهد بود».
ديگری خوردن ربا است كه خداوند در حق رباخورندگان میفرمايد «آن كسانی كه ربا میخورند مبعوث نمیشوند در قيامت از قبرهای خود مگر مانند آن كه شيطان ايشان را با مس كردن مخبط كرده». ديگری سحر و جادو كردن و ياد گرفتن و ياد دادن آن است و خدای متعال در مذمت ساحران فرموده «و محققاً میدانند كه هر كه سحر كند، در عالم آخرت هرگز بهرهای از بهشت نخواهد يافت».
ديگری زنا كردن است و خدای تعالی وعده عذاب به زنا كنندگان داده چنانكه میفرمايد «هر كه زنا كند، كيفرش را خواهد ديد و عذابش در قيامت مضاعف و دو چندان شود و با ذلت و خواری به جهنم جاويد و ملخد گردد». (سوره فرقان _ 68) و ديگری قسم ناحق ياد كردن است. يادكنندگان ناحق در آخرت بهرهای از رحمت الهی ندارند چنانكه میفرمايد «آنان كه عهده خدا و سوگند خود را به بهايی اندك بفروشد، اينان را در آخرت بهره و نصيبی از رحمت خداوندی نيست».
ديگری خيانت به دين و مملكت و اموال و ناموس مردم كردن است و خائن را نيز به كيفر اعمالش میرسانند چنانكه میفرمايد «هر كس خيانت كند روز قيامت به كيفر آن خواهد رسيد». (سوره آل عمران _ 155) و ديگری ندادن زكات است و خدای تعالی در حق مانعين زكات فرموده «روزی كه آن طلا و ذخايرشان در آتش جهنم گداخته شود و پيشانی و پشت و پهلويشان را بدتن داغ كنند». (سوره توبه _ 35)
همچنين، ديگری شهادت دروغ و ناحق دادن است كه در آيه 72 سوره فرقان میفرمايد «... هر كس به دروغ و ناحق شهادت دهد، مؤمن نيست و مرتكب گناه كبيره شده است» و ديگری كتمان شهادت كردن است در جايی كه آبرو و يا جان و يا اموال مؤمنی در معرض تلف و خطر باشد چنانكه خدای متعال میفرمايد «شهادت را مخفی نكنيد زيرا هر كس شهادت را كتمان كند، البته به قلب گناهكار است». (سوره بقره _ 283)
ديگری شراب خوردن است و خدای تعالی نهی از خوردن شراب و مسكرات ديگر فرموده همچنان كه از بتپرستی نهی كرده است و ديگری ترك نماز است و رسول خدا در ذم تاركالصلوة فرمود «هر كس عمداً نماز را ترك كند از امان و پناه رسول خدا خارج است» و ديگری نقص عهد و قطع رحم كردن است و خداوند ناقض عهد و قاطع رحم را لعن كرده به قولش كه میفرمايد «برای ايشان است لعن خدا و منزلگاه بد نصيب آنهاست». (سوره وعد _ 25)
سپس، عمرو بنعبيد از خدمت آن حضرت خارج شد و سخت به خود میپيچيد و گريه شديد میكرد و میگفت «هلاك شد آنكه به رأی خود فتوی میدهد و خود را در فضيلت و علم برابر شما میداند».
يادآور میشود، در شماره و تعداد گناهان كبيره اختلاف نظر وجود دارد. در روايت فوق تعداد آن را بيست و در بعضی پنج و در بعضی هفت و در بعضی هفتاد شمرده شده است كه جهت اطلاع بيشتر از اين موضوع میتوان به كتاب گناهان كبيره اثر شهيد محراب آيتالله دستغيب مراجعه كرد.
*************************************************************************************************
منبع: كتاب ارشاد القلوب ديلمی _ ترجمه مسترحمی
نا اميدی از رحمت خدا، بعد از شرك، نااميدی از رحمت خداست و هركه نااميد باشد، كافر است چنانكه در قرآن میفرمايد «نوميد مشويد از رحمت خدا همانا مأيوس نمیشوند از رحمت خدا مگر كافران». (سوره يوسف _ 87). ايمنی از آزمايش، بعد از آن، ايمنی از آزمايش و مجازات است و كسی از آزمايش خداوند ايمن نمیشود مگر زيانكاران چنانكه در قرآن میفرمايد «از مكر خدا ايمن نمیگردند مگر جماعت زيانكاران». (سوره اعراف _ 97) ديگری عاق پدر و مادر شدن است و خداوند عاق را جبار شقی ناميده است چنانكه در آيه 32 سوره مريم میفرمايد «و به نيكويی به مادر توصيه كرد و مرا ستمكار و شقی نگردانيد».
قتل مؤمن، ديگری قتل مؤمن است بدون حكم شرعی و خداوند جايگاه قاتل را جهنم قرار داده چنانكه میفرمايد «هر كس مؤمنی را به عمد بكشد، مجازات او آتش جهنم است كه در آن هميشه مغرب خواهد بود و خدا بر او خشم و لعن كند و عذابی بسيار شديد برايش مهيا كند». (سوره نسا _ 95). تهمت، ديگری تهمت و نسبت زنا دادن به كسی است و هر كه چنين تهمتی بزند، وعده عذاب به او داده شده چنانكه میفرمايد «كسانی كه به افراد باايمان نسبت زنا دادهاند در دنيا و آخرت ملعون خواهند بود و به عذاب سخت معذب خواهند شد». (سوره نور _ 23)
ديگر گناه كبيره خوردن اموال يتيم است كه آن هم در آخرت جز عذاب ثمر ديگری ندارد چنانكه خداوند میفرمايد «آنان كه اموال يتيمان را به ستمگری میخورند در حقيقت آنها در شكم خود آتش جهنم فرو میبرند و به زودی در آتش افروخته خواهند افتاد». (سوره نسا _ 11) و ديگر فرار از جنگ است (كه به دستور پيغمبر(ص) و يا امام(ع) و يا نائب خاص پيغمبر و امام واجب شده باشد) چنانكه میفرمايد «هر كه در روز جنگ فرار كرد، همانا به طرف خشم و غضب خدا روی آورده و جايگاهش دوزخ كه بدترين منزل است خواهد بود».
ديگری خوردن ربا است كه خداوند در حق رباخورندگان میفرمايد «آن كسانی كه ربا میخورند مبعوث نمیشوند در قيامت از قبرهای خود مگر مانند آن كه شيطان ايشان را با مس كردن مخبط كرده». ديگری سحر و جادو كردن و ياد گرفتن و ياد دادن آن است و خدای متعال در مذمت ساحران فرموده «و محققاً میدانند كه هر كه سحر كند، در عالم آخرت هرگز بهرهای از بهشت نخواهد يافت».
ديگری زنا كردن است و خدای تعالی وعده عذاب به زنا كنندگان داده چنانكه میفرمايد «هر كه زنا كند، كيفرش را خواهد ديد و عذابش در قيامت مضاعف و دو چندان شود و با ذلت و خواری به جهنم جاويد و ملخد گردد». (سوره فرقان _ 68) و ديگری قسم ناحق ياد كردن است. يادكنندگان ناحق در آخرت بهرهای از رحمت الهی ندارند چنانكه میفرمايد «آنان كه عهده خدا و سوگند خود را به بهايی اندك بفروشد، اينان را در آخرت بهره و نصيبی از رحمت خداوندی نيست».
ديگری خيانت به دين و مملكت و اموال و ناموس مردم كردن است و خائن را نيز به كيفر اعمالش میرسانند چنانكه میفرمايد «هر كس خيانت كند روز قيامت به كيفر آن خواهد رسيد». (سوره آل عمران _ 155) و ديگری ندادن زكات است و خدای تعالی در حق مانعين زكات فرموده «روزی كه آن طلا و ذخايرشان در آتش جهنم گداخته شود و پيشانی و پشت و پهلويشان را بدتن داغ كنند». (سوره توبه _ 35)
همچنين، ديگری شهادت دروغ و ناحق دادن است كه در آيه 72 سوره فرقان میفرمايد «... هر كس به دروغ و ناحق شهادت دهد، مؤمن نيست و مرتكب گناه كبيره شده است» و ديگری كتمان شهادت كردن است در جايی كه آبرو و يا جان و يا اموال مؤمنی در معرض تلف و خطر باشد چنانكه خدای متعال میفرمايد «شهادت را مخفی نكنيد زيرا هر كس شهادت را كتمان كند، البته به قلب گناهكار است». (سوره بقره _ 283)
ديگری شراب خوردن است و خدای تعالی نهی از خوردن شراب و مسكرات ديگر فرموده همچنان كه از بتپرستی نهی كرده است و ديگری ترك نماز است و رسول خدا در ذم تاركالصلوة فرمود «هر كس عمداً نماز را ترك كند از امان و پناه رسول خدا خارج است» و ديگری نقص عهد و قطع رحم كردن است و خداوند ناقض عهد و قاطع رحم را لعن كرده به قولش كه میفرمايد «برای ايشان است لعن خدا و منزلگاه بد نصيب آنهاست». (سوره وعد _ 25)
سپس، عمرو بنعبيد از خدمت آن حضرت خارج شد و سخت به خود میپيچيد و گريه شديد میكرد و میگفت «هلاك شد آنكه به رأی خود فتوی میدهد و خود را در فضيلت و علم برابر شما میداند».
يادآور میشود، در شماره و تعداد گناهان كبيره اختلاف نظر وجود دارد. در روايت فوق تعداد آن را بيست و در بعضی پنج و در بعضی هفت و در بعضی هفتاد شمرده شده است كه جهت اطلاع بيشتر از اين موضوع میتوان به كتاب گناهان كبيره اثر شهيد محراب آيتالله دستغيب مراجعه كرد.
*************************************************************************************************
منبع: كتاب ارشاد القلوب ديلمی _ ترجمه مسترحمی
