امير مهدیای، كارشناس ارشد باستانشناسی در گرايش دوران اسلامی كه مقالهای با عنوان «بررسی تكنيكهای تزيينی در اجرای كتيبههای قرآنی در آثار قرن هفتم در استان اصفهان» را به رشته تحرير درآورده است در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) از عدم فعاليت سازمانها و مؤسسات قرآنی در حوزه هنر قرآنی اظهار گلايه كرد و گفت: با وجود ادعای توليت برخی مراكز از آنها توقع بيشتری برای حمايت از بخش پژوهش می رود.
وی افزود: در حال حاضر پژوهشهايی توسط دانشجويان و علاقهمندان انجام شده كه متنوع، ريزنگر و جامع هستند و ضروری است كه از اين قشر حمايت بيشتری صورت گيرد.
اين پژوهشگر هنر اسلامی عنوان كرد: اسلام و هنر اسلامی با رويكرد معنوی خود به جرئت مهمترين ركن هنر ايران در دوران اسلامی به شمار میرود و تقويت اين ايدئولوژی در هنر ايران و نيز يادآوری و ثبت آن حمايت پررنگتر كليه متوليان را میطلبد.
مهدی صادقاحمدی، دانشجوی دكترای مرمت ابنيه كه مقالهای با عنوان «صورت و معنا در كتيبه آسمانه ايوان مسجدجامع يزد» را به كتابت درآورده است نيز در گفتوگو و گو با ايكنا گفت: قرآن و اعتقادات اسلامی بايد در همه وجوه زندگی مسلمانان تجلی يابد. از اينرو بررسی آن در حوزه هنر، بسيار ضروری است و راه آينده را با توجه به جزييات گذشته تمدن اسلامی روشن میكند.
وی در مورد وضعيت پژوهشهای انجام شده در حوزه هنر قرآنی اظهار كرد: ضرورت دارد در همه حوزهها بهخصوص عرصه مفاهيم و نحوه ترجمه مفاهيم قرآن و اسلام در هنر نيز پژوهش صورت گيرد. تصور بنده بر اين است كه بر صورت موضوع، بيشتر تمركز شده ا ست كه البته آن هم ضرورت دارد.
صادق احمدی ادامه داد: زندگی ايرانيان در طول قرون اسلامی با مفاهيم اسلامی و قرآنی آميخته شده است اما متأسفانه در صد ساله اخير به دليل تمركز بر حوزههای ديگر به بسياری از تجربيات ارزشمند و حكمتهای آميخته با زندگی اين مفاهيم، كمتر توجه شده و علیرغم آنكه نزديك به 35 سال از پيروزی انقلاب اسلامی میگذرد رويكرد به هنر قرآنی در حد صورت و ظاهر و با سطحی نگری همراه بوده است.
وی در پايان خاطرنشان كرد: اين هشداری است بر پسرفت فرهنگی كه ضرورت دارد فرهيختگان هرچه بيشتر در ارتقا و تعميق ديدگاه عموم در اين عرصه بكوشند.