محمدجهانآرا در سال 1333 در خانوادهای مستضعف در خرمشهر متولد شد. در دوران ستمشاهی و در اواخر سال 1349 همراه برادرش به عضويت در گروه مخفی حزبالله خرمشهر درآمد.
در سال 1351 اين تشكل توسط عوامل نفوذی شناسايی شد و شهيد جهانآرا به همراه ساير اعضای آن دستگير شدند. در سال 1355 عضو گروه جهادی منصورون شد. بعد از پيروزی انقلاب، به منظور حراست از دستاوردهای فرهنگی ــ سياسی انقلاب اسلامی، كانون فرهنگی نظامی انقلابيون خرمشهر را تشكيل داد و خود مسئوليت شاخه نظامی كانون را بر عهده گرفت.
بعد از آن در شكلگيری سپاه خرمشهر، نقش فعال و اساسی داشت و ابتدا مدتی مسئوليت واحد عمليات را عهدهدار شد. در بحبوحه مبارزه با جريانهای منحرف و وابسته «خلق عرب» كه به عنوان يكی از ابزارهای استكبار جهانی در منطقه قد علم كرده بود شهيد جهانآرا به فرماندهی سپاه خرمشهر منصوب شد.
از اقدامات مهم وی در اين زمان تشكيل يك واحد عمرانی در سپاه بود، زيرا در اين شهر جهاد سازندگی هنوز راهاندازی نشده بود. شهيد جهانآرا در جريان كودتای نوژه به منظور جلوگيری از هرگونه حركت و اقدام ضد انقلاب در پايگاه سوم دريايی خرمشهر، از سوی شورای تأمين استان خوزستان به سمت فرماندهی اين پايگاه منصوب شد.
در غروب 31 شهريورماه سال 1359 عراقیها شهر خرمشهر را زير آتش گرفتند و مطمئن بودند كه با دو گردان نيرو ظرف مدت 24 ساعت میتوانند آن را به تصرف درآورند و بعد از آن از طريق پل ذوالفقاريه به آبادان دسترسی پيدا كنند و در فاصله كوتاهی به اهواز برسند و خوزستان را از كشور جدا كنند.
اما پيشبينی متجاوزان بعثی بهم ريخت و آنها در مقابل مقاومت دليرانه مردم خرمشهر با فرماندهی شهيد جهانآرا مجبور شدند بخش زيادی از توان نظامی خود را در اين نقطه زمين گير كنند و 45 روز معطل شوند و در نهايت پس از عبور از دو پل كارون و بهمنشير، آبادان را به محاصره درآوردند. در خرمشهر شهيد جهانآرا با سازماندهی مناسب نيروهای سپاه و مردمی و به كارگيری به موقع رزمندگان اسلام، عرصه را بر نيروهای عراقی تنگ كرده بود.
محمدجهانآرا فرمانده سپاه خرمشهر، در سانحه سقوط هواپيمای حامل تعدادی از فرماندهان ارتش و سپاه در هفتم مهرماه سال 1360 در منطقه كهريزك تهران به شهادت رسيد.