به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، آخرين نشست تخصصی جشنواره – همايش روحانی در قاب سينما شب گذشته با عنوان «روحانی، سينما و معناگرايی» با حضور حجتالاسلام قائم مقامی، مدرس حوزه و دانشگاه، پرويز شيخ طادی (كارگردان) و حسين سلطان محمدی (منتقد) در سينما فلسطين برگزار شد.
در ابتدای اين نشست «حسين سلطان محمدی» گفت: نكاتی در اين چند نشست تخصصی در مورد روحانيت در قاب سينما مطرح شده است و ما هم اميدواريم كه حضور موثر روحانی را در بعد انقلاب تاثيرگذارتر ببينيم و انتظار داريم روحانيون معنويتگرايی را نيز ترويج دهند.
در ادامه اين نشست «حجت الاسلام قائم مقامی» نيز اظهار كرد: با تشكر از دست اندركاران برگزاری اين همايش اميدوارم اينگونه جلسات منجر به ارتقاء كيفيت دين و سينما شود و بتوان در اين زمينه گامهای موثری برداشت.
وی در ادامه افزود: من اعتقاد داريم سينما يك رسانه قدرتمند، قوی و اثرگذار است كه تبديل به يك زبان شده است، زبانی اثرگذار و نيرومند كه در حال حاضر خوب بلد نيست سخن بگويد اما اين پديده به مرور جای خود را باز خواهد كرد. اين امر را بعد پيروزی شكوهمند انقلاب اسلامی به وضوح ديدم.
وی در ادامه افزود: من معتقدم كه سينما به سمت جريانات نفسی در حركت است اما با رنگ و لعابی كه دارد همچنان مديومی اثرگذار است.
اين پژوهشگر در ادامه سخنانش خاطرنشان كرد: به اعقاد من سينما بايد در متن حوزه باشد نه در اختيار حوزه هنری. حوزه هنری وظايفی دارد اما روحانيت در سينما آفتابی شده است و هيچ كس نمی تواند بگويد كه روحانی وارد نشده است.
وی در ادامه افزود: روحانيت مانند ساير ژانرهای سينمايی نيست، روحانيت يك ژانر قالب است و فيلمی ساخته شد كه عوامل آن قصد بدی نداشتند اما نتيجه توهين خالی بود و بعد اين اثر چند بار به من كه كنار گود بودم هم توهين شد.
قائم مقامی ادامه داد: فيلمسازان بايد در ساخت آثاری در مورد روحانيت سهل انگاری نكنند بلكه با تحقيق و با احتياط روحانی را در سينما به تصوير بكشند
در ادامه اين نشست پرويز شيخ طادی كارگردان خوشنام سينمای ايران نيز بيان كرد: من يك خاطره بگويم، روزی جوانان طلبه مشهد به من زنگ زدند كه جلوی كار ما را برای فيلمسازی می گيرند و من به مشهد رفتم و فيلم «سينه سرخ» را نشان داديم و روحانيون خيلی علمی و دقيق در مورد جزئيات سينما حرف زدند و دست من خالی بود كاش اين جملات كتاب می شد اما من آنجا گفتم وقتی مردم برای فيلمی پول می دهند و وقت می گذارند آن پرده و اين هنر قداست دارد و ما هم بايد اين قداست را پرورش دهيم و حفظ كنيم.
كارگردان «سينه سرخ» و «شكارچی شنبه» ادامه داد: ما بايد اين مكان مقدس را حفظ كنيم تا سينما بتواند برای انتقال مفاهيم فرهنگ سازی كند اين يك ضرورت است.
شيخ طادی تصريح كرد: در حالی كه فضای امروز سينما غبار آلود است اما از بين نمی رود و ماهيتش حفظ شده است، سينما و تلويزيون هيچ وقت پاك نمی شوند بلكه مشكل اين است كه سينماگران به موضوعی كه می گويند، مسلط نيستند و اشرافی ندارند.
كارگردان «روزهای زندگی» ادامه داد: سينما تا به حال با هيچ پديده ای خوب و علمی برخورد نكرده است و روحانيون هم بايد جلو بيايند و كمك كنند. با لباس مبدل بين مردم فيلم ببينند و مشاهده كنند خنده دست جمعی با مخاطب چه كار می كند. اين كاستی های ماست اما مديران ما به اين مسئله اصلا فكر نمی كنند و نگاه سليقه ای حاكم است. سينما با ما چه كار می كند و مديران ما كجا هستند.
شيخ طادی در بخش ديگر از سخنان خود عنوان كرد: زمانی برای فيلم «روزهای زندگی» با بازيگران به بيمارستان رفتيم و به شناخت از پزشكی رسيديم و ديدم پزشكان چگونه استراحت می كنند و چقدر به مديوم سينما حساس هستند و معتقدند اگر حرفه و يا پيامی بد در سينما نشان دهد ساير كشورها ما را مسخره خواهند كرد.
وی ادامه داد: در مورد روحانيت اگر قرار است فيلم بسازيم بايد تحقيق كنيم روی منش روحانيت ولی فاصله بين روحانی و فيلمساز زياد است و مثلا در مورد يك فيلم به «شكار شنبه» بسنده ميكنيم و يا در مورد كار تاريخی يك كار مرجع است و بس.
كارگردان «سينه سرخ» ادامه داد: قلم سالم است كه فيلمساز را نجات می دهد اما زندگی اين روزها كپسولی شده است و از درد مردم به دوريم و می خواهيم در مورد آنها فيلم هم بسازيم. چرا در مورد راننده تاكسی فيلم نداريم چرا در مورد روحانيت فيلم نداريم چون زندگی كپسولی شده است.
شيخ طادی تصريح كرد: من كه نميتوانم 8 سال درست طلبگی بخوانم اما دوست داشتم در طلبگی به اجتهاد برسم و بعد فيلمساز شوم. مديران ما هم اگر قادر باشند همه فرهيختگان گرد هم بياورند و در مورد آثار تحقيق كنند شاهد آثار موفقی هستيم اما اين كار را نمی كنيم.
وی ادامه داد: بايد وحدت بين حوزه و دانشگاه را حفظ كنيم و بتوانيم برای خود دانشگاه خصوصی داشته باشيم.
يادآور نخستين جشنواره – همايش روحانی در قاب سينما شامگاه امروز با برگزاری آيين پايانی در سينما فلسطين و اهدای جوايز و تقدير از برگزيدگان به كار خود پايان می دهد.