اولويتبندی سنی در توليد تئاتر دينی كودك و نوجوان/7
ناهنجاری در اجرای تئاتر كودك و نوجوان مانع از انتقال مؤثر مفاهيم دينی است
گروه هنر: استفاده از شيوه نادرست اجرايی و بكارگيری ابزار نامناسب در زمان اجرای يك نمايش موجب میشود كودكان و نوجوانان در مواجهه با يك اثر نمايشی كه سرشار از مفاهيم دينی و اخلاقی است نتوانند ارتباط لازم را برقرار كرده و پيام نمايش را به درستی دريافت كنند.
نگار نادری، نويسنده و كارگردان تئاتر كودك و نوجوان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) گفت: در هر سن صحبتها و موضوعات مورد بحثی كه اقتضای خود آن مقطع سنی است بايد گفته شود و از اين نظر در مقطع كودكی و نوجوانی حتی دو سن متوالی هم، نيز تفاوتهايی با هم دارند كه بستگی به نحوه آموزش و برنامهريزی تربيتی و تعليمی آنها دارد.
وی گفت: تجربه در عرصه تئاتر نشان داده است كه در هر سنی به ويژه در كودكی، آثار نمايشی ارائه شده برای مقطعی خاص با واكنش منفی از سوی مخاطبان بزرگسالتر مواجه میشوند و در نتيجه مخاطبان با سن بيشتر با آنچه كه به عنوان پيام اخلاقی در آثار مورد نظر است همراه نمیشوند و از آن تأثير نمیگيرند.
نادری تصريح كرد: در دوران نوجوانی با يك جهش شخصيتی روبرو هستيم به شكلی كه موضوعات مطرح شده برای مقطع كودكی در عين آموزنده بودنشان هيچ جذابيت و كارآيی برای نوجوانان ندارند و نوجوانان بيشتر مايل به اين مسئله هستند كه با آنان همچون بزرگسالان برخورد و رفتار شود لذا آثار نمايشی مورد نظر برای اين مقطع بايد به مباحث جدیتر و مفهومیتر در زندگی بپردازند.
كارگردان نمايش «يك جرعه آب» ادامه داد: اين تفاوت تنها در محتوا نبايد اعمال شود و حتی برای توليد نمايش برای سنين نوجوانی بايد به دنبال ساختار و سبك اجرايی مناسب اين سن و سال بود كه تجربه در اين زمينه هم نشان داده است كه به ويژه نوجوانان در شرايط كنونی به دنبال ايجاد هيجان بيشتر از طريق كنشهای خارقالعاده در صحنه تئاتر و اجرای نمايشی مدرن هستند.
اين كارگردان تئاتر گفت: كاركرد اتخاذ اين روش و سبك اجرايی حتی در پرداختن به موضوعات دينی و ارزشی نيز مورد نظر است و از آن جواب مثبت در نوع تعامل و ارتباط با نوجوانان گرفته شده است چرا كه برخورداری از شيوههای سنتی در انجام امور فرهنگی و هنری كه در بردارنده مجموعهای از پيامهای دينی و اخلاقی است را نوجوانان از طريق مشاهده تلويزيون و ديدن فيلم دريافت می كنند و در تئاتر به دنبال چيز تازهای هستند.
وی گفت: متأسفانه به صرف اين مسئله كه قصد توليد نمايش برای كودك و نوجوان داريم با مجموعهای از ناهنجاریهای اجرايی مواجه میشويم كه موجب میشود مخاطبان از آن گريزان باشند و هيچ گونه ارتباط مؤثری با نمايش برقرار نكنند كه البته بيشتر اين مسئله ربط به استفاده از موسيقیهای ناهنجار و استفاده نابجا از شعر و نورپردازی نامناسب است.
كارگردان نمايش خيابانی «افسانه آه» تأكيد كرد: علاوه بر استفاده مؤثر و مناسب از مجموعهای از ابزار اجرايی در بيان مؤثر مفاهيم دينی و انسانی به كودكان و نوجوانان بايد از بيان مستقيم آنها اجتناب كرد و با استخراج مجموعهای از اين مفاهيم و بيانی غيرمستقيم در قالب داستانهای جذاب برای آنها شيوهای نو و پركشش كه آنها تاكنون تجربه نكردهاند را ارائه كرد.
وی در پايان گفت: متأسفانه به دليل نبود يك الگوی عملی در توليد و اجرای تئاتر كودك و نوجوان و اكتفای اين بخش به برگزاری چند جشنواره مقطعی در طول سال شاهد هستيم كه هيچ اقدام مؤثری در زمينه توليد تئاتر برای كودك و نوجوان كه جريانساز بوده و بتواند به رشد تربيتی آنها براساس الگويی ايرانی و اسلامی كمك كند صورت نمیگيرد.
وی گفت: تجربه در عرصه تئاتر نشان داده است كه در هر سنی به ويژه در كودكی، آثار نمايشی ارائه شده برای مقطعی خاص با واكنش منفی از سوی مخاطبان بزرگسالتر مواجه میشوند و در نتيجه مخاطبان با سن بيشتر با آنچه كه به عنوان پيام اخلاقی در آثار مورد نظر است همراه نمیشوند و از آن تأثير نمیگيرند.
نادری تصريح كرد: در دوران نوجوانی با يك جهش شخصيتی روبرو هستيم به شكلی كه موضوعات مطرح شده برای مقطع كودكی در عين آموزنده بودنشان هيچ جذابيت و كارآيی برای نوجوانان ندارند و نوجوانان بيشتر مايل به اين مسئله هستند كه با آنان همچون بزرگسالان برخورد و رفتار شود لذا آثار نمايشی مورد نظر برای اين مقطع بايد به مباحث جدیتر و مفهومیتر در زندگی بپردازند.
كارگردان نمايش «يك جرعه آب» ادامه داد: اين تفاوت تنها در محتوا نبايد اعمال شود و حتی برای توليد نمايش برای سنين نوجوانی بايد به دنبال ساختار و سبك اجرايی مناسب اين سن و سال بود كه تجربه در اين زمينه هم نشان داده است كه به ويژه نوجوانان در شرايط كنونی به دنبال ايجاد هيجان بيشتر از طريق كنشهای خارقالعاده در صحنه تئاتر و اجرای نمايشی مدرن هستند.
اين كارگردان تئاتر گفت: كاركرد اتخاذ اين روش و سبك اجرايی حتی در پرداختن به موضوعات دينی و ارزشی نيز مورد نظر است و از آن جواب مثبت در نوع تعامل و ارتباط با نوجوانان گرفته شده است چرا كه برخورداری از شيوههای سنتی در انجام امور فرهنگی و هنری كه در بردارنده مجموعهای از پيامهای دينی و اخلاقی است را نوجوانان از طريق مشاهده تلويزيون و ديدن فيلم دريافت می كنند و در تئاتر به دنبال چيز تازهای هستند.
وی گفت: متأسفانه به صرف اين مسئله كه قصد توليد نمايش برای كودك و نوجوان داريم با مجموعهای از ناهنجاریهای اجرايی مواجه میشويم كه موجب میشود مخاطبان از آن گريزان باشند و هيچ گونه ارتباط مؤثری با نمايش برقرار نكنند كه البته بيشتر اين مسئله ربط به استفاده از موسيقیهای ناهنجار و استفاده نابجا از شعر و نورپردازی نامناسب است.
كارگردان نمايش خيابانی «افسانه آه» تأكيد كرد: علاوه بر استفاده مؤثر و مناسب از مجموعهای از ابزار اجرايی در بيان مؤثر مفاهيم دينی و انسانی به كودكان و نوجوانان بايد از بيان مستقيم آنها اجتناب كرد و با استخراج مجموعهای از اين مفاهيم و بيانی غيرمستقيم در قالب داستانهای جذاب برای آنها شيوهای نو و پركشش كه آنها تاكنون تجربه نكردهاند را ارائه كرد.
وی در پايان گفت: متأسفانه به دليل نبود يك الگوی عملی در توليد و اجرای تئاتر كودك و نوجوان و اكتفای اين بخش به برگزاری چند جشنواره مقطعی در طول سال شاهد هستيم كه هيچ اقدام مؤثری در زمينه توليد تئاتر برای كودك و نوجوان كه جريانساز بوده و بتواند به رشد تربيتی آنها براساس الگويی ايرانی و اسلامی كمك كند صورت نمیگيرد.
