حسن مختاری، يكی از اعضای گروه تواشيح بينات يزد، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با تأكيد بر اين كه تواشيح يك امر تخصصی و فنی در زمينه موسيقی عربی است، گفت: در تواشيح چون به طور مستقيم با موسيقی سر و كار داريم، برای مردم دارای جذابيتی بيشتری از ساير فعاليتهايی از اين دست است.
مختاری در ادامه با اشاره به وجود برخی مخالفتها با تواشيح، افزود: اين مخالفتها از نوع مخالفت با خود تواشيح نيست، بلكه با نوع شعر و اين كه در تواشيح از چه شعری استفاده شود، است. در واقع برای استفاده از نوع شعر در تواشيح دو دستگیهايی وجود دارد.
وی تصريح كرد: در تواشيح برخی معتقد به استفاده از شعر فارسی و برخی مخالف استفاده از اين نوع شعر هستند. در سالهای اخير برخی گروههای تواشيح در كشور به استفاده از اشعار فارسی در اجراهای خود رو آوردند و با موفقيتهايی همراه شدند.
اين عضو گروه تواشيح بينات يزد خاطرنشان كرد: با وجود اين كه تواشيح دارای ريشه عربی است و بسياری معتقد به استفاده صرف از شعر عربی در تواشيح هستند، اما با توجه به مخاطبان و مكانی كه تواشيح در حال اجرا است، میتوان از شعر فارسی هم استفاده كرد، البته بايد در كنار آن شعر عربی هم استفاده شود.
مختاری با اشاره به اين كه گروههای تواشيح تنها به دليل حضور در مسابقات از اشعار عربی در تواشيح استفاده میكنند، اظهار كرد: چون گروههای تواشيح در كشورهای عربی صد در صد از شعر عربی بهره میبرند و خصوصيت آن اين است كه يك نفر تكخوانی میكند و بقيه گروه تكرار میكنند و در واقع اين گروهها بيشتر از تكخوان استفاده میكنند.
وی گفت: در كشور ما و با توجه مسلط نبودن اكثريت مردم به زبان عربی به ناچار گروههای تواشيح بايد از اشعار فارسی استفاده كنند و حتی شاهد هستيم كه برخی گروهها كليت كار خود را به زبان فارسی اجرا میكنند و با اين كه در تمام شعرشان از زبان فارسی استفاده میشود، اما باز هم دارای جذابيت خاص است.
مختاری در بخش ديگری از اين گفتوگو به بحث در مورد ارجحيت معنا و مفهوم با آهنگ در تواشيح پرداخت و افزود: در گذشته گروهها اشعار را بدون توجه به برخی معيارها انتخاب میكردند و چون آشنايی كاملی با زبان عربی نداشتند، ممكن بود اشعاری انتخاب كنند كه از معنا و مفهوم فاخری برخوردار نباشد. در واقع در اين زمينه در گذشته دقت چندانی صورت نمیگرفت، بنابر اين در گذشته آهنگ ارجحتر از معنا و مفهوم بود.
اين عضو گروه تواشيح بينات يزد تصريح كرد: در سالهای اخير توجه بسيار زيادی به متن میشود و حتی در مسابقات نيز با موشكافی بيشتری به متن اشعار میشود و گروهها مجبور به استفاده از متون فاخر و قوی شدهاند.
وی در ادامه با تأكيد بر اين كه معنا و مفهوم در تواشيح ارجحيت بر آهنگ دارد، تصريح كرد: به دليل جذابيت بيشتری كه متن در جذب و گرايش جوانان به تواشيح میتواند ايفا كند، بيشتر از آهنگ خواهد بود، به خصوص زمانی كه گروههای تواشيح برای اجرا به خارج از كشور اعزام میشوند، اين ارجحيت به مراتب بيشتر میشود.
مختاری مهمترين مشكلات موجود بر سر راه گروههای تواشيح در كشور را در دسترس نبودن منابع و متون فاخر و غنی شعر عربی دانست و اظهار كرد: متأسفانه در حال حاضر منابع زيادی وجود ندارد و اگر هم وجود داشته باشد، گروهها چندان اطلاعی از انها ندارند. در واقع يك نوع سردرگمی در پيدا كردن متن فاخر و قوی در تواشيح وجود دارد.
اين عضو گروه تواشيح بينات يزد در پايان خاطرنشان كرد: اگر داوران مسابقات تواشيح برای همه گروهها به شكل يكسان متنهای مناسبی را در نظر بگيرند و آنها را جهت اجرا به گروهها معرفی كنند، مسير مسابقات تواشيح به عدالت بسيار نزديك خواهد شد.