كانديدای بیاخلاق از حوزه انديشه اهلبيت(ع) دور است/ مذمت افشاگری در قرآن
گروه اجتماعی: رئيس مركز فرهنگ و معارف قرآن كريم با اشاره به اينكه كلام پيامبر اكرم(ص) كه میفرمايند: إنَّما بُعِثتُ لاُتَمِّمَ مَكارِمَ الخلاقِ؛ نشان دهنده ان است كه فرد بیاخلاق تا چه حد از حوزه انديشه اهلبيت (ع) فاصله دارد و اين نكته درباره كانديداهای رياست جمهوری هم صدق میكند.
حجتالاسلام والمسلمين محمدصادق يوسفیمقدم، رئيس مركز فرهنگ و معارف قرآن كريم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، به شاخصههای كانديدای اصلح اشاره و عنوان كرد: رئيسجمهور يك جامعه اسلامی؛ جامعهای كه خونهای فراوانی برای ايجاد آن ريخته شده، بايد نمادی از ارزشهای الهی و انسانی باشد.
وی با بيان اينكه اگر يك كانديدای رياستجمهوری خود را در برار ديگر كانديداها اصلح نداند، عقلا و شرعا نمیتواند خود را مطرح كند، تصريح كرد: بنابراين بايد اين باور در خود فرد ايجاد شده باشد كه در بين كانديدها اصلح است و شايستگیهای يك رئيسجمهور شايسته را در خود درك كرده باشد.
حجتالاسلام والمسلمين يوسفیمقدم با اشاره به اينكه زمانی پيش میآيد كه چندين نفر ادعای اصلح بودن دارند، در اين شرايط انتخاب فرد اصلح از سوی مردم بايد همراه با شاخصههای اخلاقی خاصی باشد، اظهار كرد: متعبد بودن به اخلاق الهی يك شاخصه بسيار مهم است.
رئيس مركز فرهنگ و معارف قرآن كريم شاخصه مهم ديگر را انگيزه واقعی خدمت داشتن برشمرد و گفت: در جمهوری اسلامی قدرتطلبی محكوم است، انگيزه يك كانديدای رياست جمهوری بايد خدمتگذاری به ملت باشد، بنابراين بايد زبان تبليغات اين افراد مورد بررسی قرار گيرد. زبان برد و باخت و محكوم كردن شايسته رئيسجمهور يك جامعه اسلامی نيست.
وی بر ضرورت تعبد به ولايت فقيه تأكيد كرد و گفت: كانديدايی كه میخواهد رئيسجمهور يك ملت باشد بايد به ولايت فقيه اعتقاد راسخ داشته باشد. بايد بداند كه مشروعيت وی در توجه به نظرات ولايت فقيه است. قانون مداری نيز ركن مهم ديگری است كه فرد بايد به دور از خوداتكايیها و خودخواهیها باشد.
حجت الاسلام والمسلمين يوسفی مقدم يك كانديدای برتر را دارای برنامه جامع و مدون ارزيابی كرد و گفت: تبليغات اغراقآميز و خلاف واقع، جاهل دانستن مردم در تبليغات و فريب دادن يك كانديدای رياست جمهوری را از اصلح بودن دور میكند. همچنين يك كانديدای اصلح نبايد به قدرت طلبان وابستگی داشته باشد.
رئيس مركز فرهنگ و معارف قرآن كريم در بخش ديگری از سخنان خود به بدگويی كانديداهای رياست جمهوری در قبال يكديگر و افشای رازهای آنان اشاره و عنوان كرد: در تعاليم دينی حرمت انسان از حرمت خانه كعبه والاتر بيان شده است. در اين راستا بدگويی از يكديگر حتی در صورت اطلاع از خلاف وی جايز نيست.
وی با اشاره به آيه 148 سوره نسا كه می فرمايد «لاَّ یُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا، خداوند بانگ برداشتن به بدزبانى را دوست ندارد مگر [از] كسى كه بر او ستم رفته باشد و خدا شنواى داناست» اشاره كرد و گفت: خداوند افشاگری را عليه هيچ انسانی نمیپذيرد، مگر كسی كه مورد ظلم واقع شده است كه در اين صورت نيز فقط مظلوم میتواند در برابر همان ظلم وارد شده افشاگری كند.
حجتالاسلام والمسلمين يوسفی مقدم افشاگری يك كانديدا را در برابر كانديدای ديگر در صورتی كه آبروی وی در خطر بيفتد تا زمانی كه از سوی مراجع قضايی ثابت نشده باشد، غيرمجاز دانست و گفت: اين اتهام بايد در يك دادگاه سالم مورد تأييد قرار گيرد و كانديدا نمیتواند قاضی و مجری حكم باشد و آبروی يك مؤمن را در جمع ببرد.
وی با تأكيد بر اينكه بردن آبروی مؤمن جايز نيست، تصريح كرد: انسان صالح هميشه بايد به دنبال بيان خصوصيات خود بايد باشد و تنها میتواند به نقد فعاليت طرف مقابل بپردازد ولی افشاگری و بيان ويژگی نهفته يك مؤمن در سطح مردم جايز نيست و بر اساس روايات اگر كسی به افشاگری و آبروريزی بپردازد خداوند به طور قع آبروی وی را خواهد برد.
وی در ادامه آبروريزی و بردن آبروی يك مؤمن را از خلق و خوی مستكبران برشمرد و عنوان كرد: در آيات قرآن كريم اشاره شده است كه قوم عاد آبروريزی كردند و خداوند آبروی آنان را برد. در صورتی كه كار خلاف يك كانديدا بر ضد مصالح امت اسلامی باشد بايد به نحو صحيح و با مراجعه به مراكز قضايی بيان شود و اتهام وی ثابت شده باشد.
وی با بيان اينكه اگر يك كانديدای رياستجمهوری خود را در برار ديگر كانديداها اصلح نداند، عقلا و شرعا نمیتواند خود را مطرح كند، تصريح كرد: بنابراين بايد اين باور در خود فرد ايجاد شده باشد كه در بين كانديدها اصلح است و شايستگیهای يك رئيسجمهور شايسته را در خود درك كرده باشد.
حجتالاسلام والمسلمين يوسفیمقدم با اشاره به اينكه زمانی پيش میآيد كه چندين نفر ادعای اصلح بودن دارند، در اين شرايط انتخاب فرد اصلح از سوی مردم بايد همراه با شاخصههای اخلاقی خاصی باشد، اظهار كرد: متعبد بودن به اخلاق الهی يك شاخصه بسيار مهم است.
رئيس مركز فرهنگ و معارف قرآن كريم شاخصه مهم ديگر را انگيزه واقعی خدمت داشتن برشمرد و گفت: در جمهوری اسلامی قدرتطلبی محكوم است، انگيزه يك كانديدای رياست جمهوری بايد خدمتگذاری به ملت باشد، بنابراين بايد زبان تبليغات اين افراد مورد بررسی قرار گيرد. زبان برد و باخت و محكوم كردن شايسته رئيسجمهور يك جامعه اسلامی نيست.
وی بر ضرورت تعبد به ولايت فقيه تأكيد كرد و گفت: كانديدايی كه میخواهد رئيسجمهور يك ملت باشد بايد به ولايت فقيه اعتقاد راسخ داشته باشد. بايد بداند كه مشروعيت وی در توجه به نظرات ولايت فقيه است. قانون مداری نيز ركن مهم ديگری است كه فرد بايد به دور از خوداتكايیها و خودخواهیها باشد.
حجت الاسلام والمسلمين يوسفی مقدم يك كانديدای برتر را دارای برنامه جامع و مدون ارزيابی كرد و گفت: تبليغات اغراقآميز و خلاف واقع، جاهل دانستن مردم در تبليغات و فريب دادن يك كانديدای رياست جمهوری را از اصلح بودن دور میكند. همچنين يك كانديدای اصلح نبايد به قدرت طلبان وابستگی داشته باشد.
رئيس مركز فرهنگ و معارف قرآن كريم در بخش ديگری از سخنان خود به بدگويی كانديداهای رياست جمهوری در قبال يكديگر و افشای رازهای آنان اشاره و عنوان كرد: در تعاليم دينی حرمت انسان از حرمت خانه كعبه والاتر بيان شده است. در اين راستا بدگويی از يكديگر حتی در صورت اطلاع از خلاف وی جايز نيست.
وی با اشاره به آيه 148 سوره نسا كه می فرمايد «لاَّ یُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا، خداوند بانگ برداشتن به بدزبانى را دوست ندارد مگر [از] كسى كه بر او ستم رفته باشد و خدا شنواى داناست» اشاره كرد و گفت: خداوند افشاگری را عليه هيچ انسانی نمیپذيرد، مگر كسی كه مورد ظلم واقع شده است كه در اين صورت نيز فقط مظلوم میتواند در برابر همان ظلم وارد شده افشاگری كند.
حجتالاسلام والمسلمين يوسفی مقدم افشاگری يك كانديدا را در برابر كانديدای ديگر در صورتی كه آبروی وی در خطر بيفتد تا زمانی كه از سوی مراجع قضايی ثابت نشده باشد، غيرمجاز دانست و گفت: اين اتهام بايد در يك دادگاه سالم مورد تأييد قرار گيرد و كانديدا نمیتواند قاضی و مجری حكم باشد و آبروی يك مؤمن را در جمع ببرد.
وی با تأكيد بر اينكه بردن آبروی مؤمن جايز نيست، تصريح كرد: انسان صالح هميشه بايد به دنبال بيان خصوصيات خود بايد باشد و تنها میتواند به نقد فعاليت طرف مقابل بپردازد ولی افشاگری و بيان ويژگی نهفته يك مؤمن در سطح مردم جايز نيست و بر اساس روايات اگر كسی به افشاگری و آبروريزی بپردازد خداوند به طور قع آبروی وی را خواهد برد.
وی در ادامه آبروريزی و بردن آبروی يك مؤمن را از خلق و خوی مستكبران برشمرد و عنوان كرد: در آيات قرآن كريم اشاره شده است كه قوم عاد آبروريزی كردند و خداوند آبروی آنان را برد. در صورتی كه كار خلاف يك كانديدا بر ضد مصالح امت اسلامی باشد بايد به نحو صحيح و با مراجعه به مراكز قضايی بيان شود و اتهام وی ثابت شده باشد.
