به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، روستای دلی دهنو از شمال به كوه سنار و سرفارياب مركزی(گرگيو)، از جنوب به كوه سياه، از مغرب به مازه كره و از مشرق به روستای دهنو محدود و منتهی میشود.
اين بقعه بنايی است كهن كه بخشی از آن در دو دهه پيش در حين مرمت و تعمير دچار تغييرات و خسارات فراوان شده است. در كتاب دائرةالمعارف شجره آل رسول(ص) جلد سوم نوشته سيدعلی موسوینژاد سوق در مورد اين بقعه متبركه اين چنين نوشته شده است: در مجموع شامل حرم و پيش ايوانی كه با طرحی مستطيل شكل ساخته شده كه به نظر میرسد حرم كه مرقد منور در آن واقعه شده است، از جمله بناهای دوران صفويه و ايوان آن با ابعاد 4*3 متر از الحاقات اواخر دوره قاجاريه باشد.
اين بنا با پوشش گنبد خوشتركيب آن به كمك چهار ترنبه ايجاد شده كه بر روی ترنبه مقابل در ورودی تزئينات نقوش گياهی مشابه آثار دوران افشاريه به چشم میخورد كه قسمی از آن با ملاط گچ در سالهای اخير امحا شده است.
تصوير وقفنامهای با تاريخ تحرير 1302(ه.ق) ممهور به دو مهر بيضی شكل(ناخوانا) كه رقبه بقعه امير صفدر در موقعيت مزبور را بدين نام (قبله، يمين، يسار و صبا) تعيين میكند كه درآمد و هزينه آن صرف تعمير و مرمت بقعه مزبور شود. در اين وقفنامه ذكر نامی از اصل و نسب او نبرده است. مردم منطقه به اين زيارتگاه اعتقاد فراوان دارند و معتقدند كه شفابخش و دارای كرامت است.
يادآور میشود، در سال 1391، يكبار آئين غباروبی اين حرم مطهر با حضور اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان كهگيلويه و هيئت امنای حرم مطهر برگزار شد.