به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، شهر چرام از شمال به روستای القچين، از جنوب به روستای شيرازی، از مغرب به رودخانه «تغار» و از مشرق به كوه سياه محدود شده است.
بنای قديمی اين بقعه دارای يك واحد گنبد خانه، شبستان و دو اتاق بزرگ برای زائرين بوده كه در وسط گنبدخانه مرقد مطهر قرار گرفته و بر فراز آن گنبدی مخروطی باريك به ارتفاع 4 متر استوار شده است.
اين بنا در سال 1357 ه.ش با همياری اهالی و نظارت اداره اوقاف و امور خيريه استان كهگيلويه و بويراحمد به كلی تخريب و در اواخر سال 1376 ه.ش بنای جديد در ابعاد 18×12 متر با تير آهن اسكلت بندی و با آجر اجرا شده است.
گنبدخانه بنا به شكل چهار طاقی در ابعاد 2×3 متر كه بر فراز آن گنبدی فلزی شكل به ارتفاع شش متر استوار شده كه قسمت سقف دور گنبد با تيرچه بلوك پوشش داده شده است. مرقد مطهر در وسط گنبد خانه در همان نقطه قبل قرار گرفته است. با استناد به سنگ نوشتههای قبور اطراف اين بقعه و كاوشهای باستان شناسی قدمت اين بنا را میتوان بين سالهای 650 تا 700 ه.ق دانست.
اين زيارتگاه از زمانهای گذشته مورد توجه مردم منطقه چرام و مكانی برای توسل و تمسك اهل معرفت بوده است. اين زيارتگاه به نقل از متولی كه از تيره شيخونی چرام است، كرامات متعددی كه با تمسك و توسل شدن حاجتمندان به اين بزرگوار ظاهر شده، زائران و شيفتگان زيادی را از شهرها و ساير قراء و قصبات به اين مكان مقدس گشانده است.
در كنار اين زيارتگاه قطعه باغی از درختان مركبات و يك اصله درخت قديمی و تنومند چنار و كنار(صدر) است كه به قول معمرين روستا نظر كرده صاحب بقعه است و اين باغ از قديم الايام وقف بوده و ميوه آن صرف زائران میشود.
در صحن حرم «سنگ مراد» قرار دارد، كه زائران پس از زيارت با نيت، ادای حاجت و شفاعت میكنند و اعتقاد دارند كه اين سنگ در صورت صدق و صفای زائر، برآورد حاجت نيازمندان است.
يادآور میشود، در سال 1391، چهار بار آئين غباروبی اين حرم مطهر با حضور كاركنان اداره اوقاف و امور خيريه شهرستان كهگيلويه و هيئت امنای حرم مطهر برگزار شد.