صابر امامی، نويسنده و مدرس دانشگاه در گفتوگو با خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا)، با اشاره به جايگاه قصههای قرآنی در جامعه و به ويژه ميان كودكان، گفت: قصص قرآن به شكلی كه در قرآن به صورت بريدهبريده آمده است، شايد در ظاهر برای مخاطب گيرايی لازم را نداشته باشد، اما زمانی كه سطح آگاهی و سواد مخاطب بالا میرود، از همين خطوط بيانی و بريدهبريده قرآن بيشتر از قصههای بازنويسی شده قرآن لذت میبرد.
وی با اشاره به بيان معجزهوار قرآن در قصص قرآنی افزود: به بيان معجزهوار قصههای قرآنی كه عميقتر میشويم، نشان میدهد كه لايههای گوناگونی از مفاهيم در يك جمله پيچيده شده است و اين بيان پيچيده قرآن برای مخاطبان مختلف لذت بيشتری دارد.
امامی با بيان اينكه قصههای قرآنی و متون مقدس میتواند برای چندين مخاطب پاسخگو باشد، اظهار كرد: متن مقدس قرآن به گونهای است كه مخاطب فرهيختهای مثل دانشجو يا مردم عادی با سطح سواد پايين هم میتوانند قرآن را درك كنند، اما سطح درك آنها با ديگران متفاوت است و اينكه فرد در كودكی با قرآن آشنا شود، بهتر است و به تدريج كه بزرگتر میشود، قرآن و مفاهيم دينی در لايههای درونی وجودی و ذهنیاش وارد میشود.
وی با بيان اينكه بهرهگيری افراد از قرآن به اندازه ظرفيت وجودی هر فرد است و با توجه به اينكه فردی كه در سنين جوانی و بالاتر، از قصههای قرآنی بهره میبرد، از همان قصهها بهره میگيرد، اما مفاهيم جديدی برای وی روشنتر میشود، تصريح كرد: از اين رو هميشه اين مفاهيم برای مخاطبان تازگی دارد.
اين نويسنده با اشاره به بهرهگيری نويسندگان از ظرفيتهای معنايی قرآن، بيان كرد: اين اعتقاد كه قرآن كتاب آسمانی مسلمانان و دارای لايههای معنايی گوناگونی است كه در يك صورت واحد گرد هم آمده و میتوان در خلق داستان و اثری نو از آن ظرفيتها بهره برد، نكتهای است كه در اغلب آثار به آن كمتوجهی شده؛ چرا كه نويسندگان بيشتر از حوادث تاريخی قرآن يا گزارشی نوين از قصه پيامبران به بازنويسی پرداختهاند.