سعيد سيدزاده، تهيهكننده سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) درباره نحوه ترسيم شعار سال در توليدات سينمايی اظهار كرد: سرمشقهايی كه هر ساله رهبر معظم انقلاب در پيام نوروزی خويش بيان میكنند برای راهبرد جامعه است تا به واسطه آن بتوان راه پيشرفت را پيش گرفت. امسال نيز ايشان با مطرح كردن شعار «حماسه سياسی» و «حماسه اقتصادی» برای ما مسير راه مشخص كردند، البته درباره حماسی سياسی برخیها متصورند كه تنها مضمونی كه مد نظر مقام معظم رهبری، بحث انتخابات است، درصورتیكه انتخابات تنها يك بخش از معنای حماسه سياسی را تشكيل میدهد.
وی افزود: از نگاه من حماسه سياسی اصلی آن زمانی است كه نام و پرچم ايران اسلامی با اقتدار در جهان به نمايش درآيد تا همه دنيا شاهد عزت و افتخار ايرانی مسلمان باشند. برای رسيدن به اين خواسته نيز هنر موثرترين ابزار است. اين مطلب را هم مقام معظم رهبری بارها تاكيد كردند كه اگر مضمون و پيامی میخواهد در جامعه جاری بشود بايد با هنر پيوند بخورد. در اين ميان تنها سينما نيست كه قادر است در اين زمينه ايفای نقش كند، بلكه تمامی هنرها قادرند چنين رويكردی داشته باشند.
وی در پاسخ به اين سوال كه تلويزيون چگونه میتواند به بحث حماسه سياسی بپردازد، گفت: تلويزيون قادر است با برنامههای مستندگونه خود در اين زمينه تاثيرگذار باشد. در ضمن سينما میتواند با ترويج اخلاقگرايی گامی هم در نزديكی به شعار سال بردارد، چون اگر چنين فضا و فرهنگی بر جامعه حاكم باشد، مسلم بدانيد تمام احاد جامعه خود را متعهد به انجام شعار سال میداند، والا ممكن است در حرف سخنان بسياری شود، اما در عمل كاملا عكس گفتار عمل شود.
وی در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: از نگاه من حضور يك هنرمند در كارهای تبليغاتی اشكالی ندارد، همانند برخی از سينماگران كه فيلمهای تبليغاتی برخی كانديداهای رياست جمهوری را میسازند. اين رويكرد سبب میشود تا آنها با كارشان بتوانند مردم را به شكل بهتری با فرد مورد نظر آشنا كنند. اين عمل افزايش شعور سياسی را در پی دارد. نكته ديگر اينكه ممكن است در اين ميان برخی انگيزههای مادی نيز وجود داشته باشد، اما اين مسئله نبايد سبب شود كه كل ناديده گرفته شود.
اين سينماگر در پاسخ به اين سوال كه هنرمندان چهره تا چه حد با رفتارهای خود در زندگی خصوص و اجتماعی میتواند در جهت تبليغ مضامينی كه در شعارهای سال مطرح میشود، حركت كنند؟ توضيح داد: هنرمندان به واسطه جذابيتی كه برای جامعه دارند در خيلی از مواقع الگو هستند، بنابراين رفتارهای اقتصادی و فرهنگی وی قادر است سرمشق باشد، زيرا هنرمندانی كه زندگی خود را غرق تجملگرايی كرده در حقيقت ديگران را هم تشويق به اين عمل میكنند، ولی يك هنرمند متعهد با برخورداری از يك زندگی متعارف قادر است به تبليغ آرمانهای ارزشی و ملی جامعه كمك كند.
وی متذكر شد: نكته ديگر اينكه يك بازيگر چهره با انتخابهای خود در سينما انتظار میرود مبلغ ارزشها باشد. منظور اين است كه اگر يك بازيگر حاضر نشود به خاطر پول در هر نقشی بازی كند در حقيت به ارزشهايی بها داده كه در مصاحبهها از ان حمايت میكند، والا اگر غير از اين باشد نبايد توقع خاصی داشت تا فيلمهايش بتواند جريان سازی اخلاقی كند.