نيت پاك میتواند مادیترين امور زندگى را عامل قرب انسان قرار دهد
امامجمعه نيكشهر گفت: نيت پاك میتواند مادیترين امور زندگى را عامل قرب انسان قرار دهد، چنانچه معنویترين حالات مانند سجده و گريه اگر از روى ريا باشد وسيله دورى انسان از خدا میشود.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، حجتالاسلام احمد لطفيان سرگزی، امامجمعه نيكشهر در نشست «تفسير نماز» كه با حضور جمعی از جوانان و خانوادههايشان در نيكشهر برگزار شد با اشاره به مطالبی در مورد تكميل روح نماز گفت: اولين ركن نماز نيت است. نيت، يعنى آنكه بدانيم چه میكنيم و چه میگوييم و براى چه كسی و چه چيزی حركت میكنيم.
وی با بيان اينكه نيت خالص آن است كه انسان فقط براى خدا كار كند و در عمق جانش هدفش او و رضاى او باشد و از مردم انتظار تشكر يا پاداش نداشته باشد، افزود: همچنين قصد قربت، يعنى نزديكى به مقام پروردگار. شناخت عظمت و مقام خداوند و شناخت پوچى و بیاعتبارى غير او دو راه رسيدن به قرب الهى و قصد قربت است.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيكشهر با اشاره به آثار و بركات نيت پاك، اظهار كرد: بر اساس برخی آيات و روايات میتوان گفت 1) كسى كه حُسن نيت داشته باشد رزق او فراوان میشود، 2) حُسن نيت، توفيقات انسان را زياد میكند، زندگى طیّب و دلچسب میشود و دوستان زيادى را براى انسان میآورد، 3) به انسان طول عمر میدهد، 4) حُسن نيت، گذشته انسان را جبران میكند، 5) نيت پاك میتواند مادیترين امور زندگى را عامل قرب انسان قرار دهد، چنانچه معنویترين حالات مانند سجده و گريه اگر از روى ريا باشد وسيله دورى انسان از خدا میشود.
حجتالاسلام لطفيان با بيان اينكه در روايات میخوانيم همانگونه كه جسم با روح پايدار است دين با نيت صادق استوار است، عنوان كرد: امام صادق(ع) میفرمايند «خداوند در قيامت مردم را بر اساس نياتى كه دارند محشور میكند». كسى كه هدفش انجام وظيفه باشد براى او نوع كار و رسيدن به نتيجه مهم نيست.
امامجمعه نيكشهر گفت: زائران خانه خدا، اولين كلام واجبشان گفتن لبيك است كه با گفتن آن وارد اعمال حج میشوند و يك سرى چيزها بر آنها حرام میشود. نماز نيز با گفتن اللّهاكبر شروع میشود و امورى را بر نمازگزار حرام میكند مانند خوردن، آشاميدن و حرف زدن، لذا به تكبير اول نماز تكبيرةالاحرام میگويند. زائران مكه در مسير راه به هر فراز و نشيب كه میرسند لبيك را تكرار میكنند و اين تكرار مستحب است. نمازگزار نيز در هر خم و راست شدن و قيام و قعود مستحب است اللّهاكبر را تكرار كند.
وی با بيان اينكه «اللّه اكبر» اولين كلمه واجب به هنگام صبح است، اذعان كرد: اللهاكبر، اولين كلمهاى است كه نوزاد مسلمان در آغاز تولد بهعنوان اذان و اقامه میشنود و آخرين كلمهاى است كه در نماز میّت بر مرده خوانده میشود. همچنين اللهاكبر، يگانه ذكرى است كه در نماز هم واجب است و هم ركن نماز، اولين جمله در سرود مسلمانان يعنى اذان است و بيشترين ذكرى است كه هم در مقدمات نماز، هم در خود نماز و هم در تعقيبات آن گفته میشود بهطورى كه يك مسلمان در طول يك روز فقط در نمازهاى پنجگانه واجب (نه نمازهاى مستحب) حدود 360 مرتبه آنرا تكرار میكند.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيكشهر در پاسخ به اين پرسش كه در نماز چگونه تكبير بگوييم؟ بيان كرد: اسلام براى هر كار آدابى را بيان كرده است، در گفتن اللّهاكبر نيز آدابى بايد مراعات شود، از جمله 1) هنگام گفتن تكبير اقامه نماز، دو دست را تا مقابل گوشها بالا بياوريم، بهطورى كه وقتى دستها مقابل گوش رسيد تكبير تمام شده باشد، 2) انگشتان دست موقع تكبير به هم چسبيده باشد و بالا رود و 3) كف دستها رو به قبله باشد.
حجتالاسلام لطفيان با بيان اينكه اللّهاكبر، يعنى خدا برتر از همه موجودات حسى، ذهنى، مُلكى و ملكوتى؛ و برتر از آن است كه كسى بتواند او را توصيف كند، ادامه داد: در نماز پس از گفتن تكبيرةالاحرام، بايد سوره حمد خوانده شود و اگر اين سوره خوانده نشود، نماز باطل است «لا صلوة الّا بفاتحة الكتاب». نام ديگر اين سوره، فاتحةالكتاب است، زيرا قرآن با اين سوره آغاز میشود، اين سوره هفت آيه دارد و تنها سورهاى است كه بر هر مسلمانى واجب است حداقل روزى 10 بار آنرا در نمازهاى پنجگانه خود بخواند.
وی افزود: از نامگذارى اين سوره به فاتحةالكتاب، معلوم میشود تمام آيات قرآن در زمان پيامبر اكرم(ص) جمعآورى و بهصورت كتاب در آمده؛ و به امر ايشان در آغاز و ابتداى كتاب قرار داده شده است. آيات سوره مباركه حمد، اشاراتى درباره خدا و صفات او، مسئله معاد، درخواست رهروى در راه حق، قبول حاكميت و ربوبيت خداوند دارد. همچنين در اين سوره علاقه خود را به ادامه راه اولياى خدا و بيزارى و انزجار از گمراهان و غضبشدگان ابراز میكنيم.
امامجمعه نيكشهر با بيان اينكه سوره حمد مايه شفا است، هم شفا از دردهاى جسمانى و هم شفا از بيماریهاى روحى، اظهار كرد: انسان در تلاوت سوره حمد با «بِسْمِ اللَّه» از غير خدا قطع اميد میكند، با «رَبِّ الْعَالَمِين» و «مَالِكِ یَوْمِ الدِّين» احساس میكند كه مربوب و مملوك است، با كلمه «رَبِّ الْعَالَمِين» ميان خود و هستى ارتباط برقرار میكند، با «الرَّحْمنِ الرَّحِيم» خود را در سايه لطف گسترده او میبيند، با «مَالِكِ یَوْمِ الدِّينِ» غفلتش از قيامت زدوده میشود، با «إِیَّاكَ نَعْبُد» خودخواهى و شهرتطلبى را كنار میگذارد، با «إِیَّاكَ نَسْتَعِين» از فكر يارىطلبى از غير خدا بيرون میرود، با «أَنعَمتَ عَلَيهِمْ» میفهمد كه تقسيم نعمتها بهدست اوست و بايد حسادت را كنار گذاشت، زيرا حسود در واقع از داورى و تقسيم روزى به دست خدا راضى نيست، با «اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيم» رهسپارى در راه حق را درخواست كند، با «صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ» همبستگى خود را با پيروان راه خدا اعلام میكند و در نهايت با «غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّين» از باطل و اهل باطل بيزارى میجويد.
حجتالاسلام لطفيان در پاسخ به اين پرسش كه چرا هر كارى را با «بِسْمِ اللَّه» شروع كنيم؟، گفت: در ميان مردم و اقوام مختلف رسم است كه كارهاى مهم را با نام يكى از بزرگان خويش كه مورد احترام و علاقه آنهاست، شروع میكنند، تا آن كار با ميمنت و مباركى آغاز شود و به انجام رسد، البته هركس بر اساس افكار و عقايد صحيح يا فاسد خود عمل میكند. به زبان آوردن «بِسْمِ اللَّه» در شروع هر كارى از جمله غذاخوردن، خوابيدن، سوارشدن بر مركب و ... سفارش شده است، حتى اگى حيوانى بدون گفتن «بِسْمِ اللَّه» ذبح شود مصرف گوشت آن حرام است و اين رمز آن است كه خوراك انسان هدفدار و موحد نيز بايد جهت الهى داشته باشد. جمله «بِسْمِ اللَّه» علامت و رمز مسلمانى است و در هر زمان و مكان و كارى چه بزرگ و چه كوچك بر زبان مسلمان جارى است.
امامجمعه نيكشهر همچنين در ادامه سخنان خود با اشاره به آداب نماز گفت: انتخاب مكان و لباس مناسب، پرهيز از حركتهای اضافی، پرهيز از نماز در حالت كسالت و توجه نكردن به راست و چپ را میتوان از آداب نماز برشمرد.
وی بيان كرد: يكی از راهكارهای كمالبخشی به نماز، اقامه آن در اول وقت است. امام علی(ع) میفرمايند «هيچ كاری نزد خداوند عزوجل محبوبتر از نماز نيست» پس مبادا چيزی از امور دنيا شما را از اوقات نماز باز دارد. همچنين امام صادق(ع) فرمودند «فضيلت اول وقت (نماز) بر آخر وقت، همچون فضيلت آخرت بر دنياست».
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيكشهر با بيان اينكه نماز جماعت يكی از كاملترين شكلهای نماز است، اظهار كرد: نمازگزار با حضور در مسجد و اهتمام به نماز جماعت میتواند نمازش را به درجهای از كمال برساند كه نماز فرادا در خانه در مقايسه با آن اصلا نماز به حساب نيايد.
وی با بيان اينكه نيت خالص آن است كه انسان فقط براى خدا كار كند و در عمق جانش هدفش او و رضاى او باشد و از مردم انتظار تشكر يا پاداش نداشته باشد، افزود: همچنين قصد قربت، يعنى نزديكى به مقام پروردگار. شناخت عظمت و مقام خداوند و شناخت پوچى و بیاعتبارى غير او دو راه رسيدن به قرب الهى و قصد قربت است.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيكشهر با اشاره به آثار و بركات نيت پاك، اظهار كرد: بر اساس برخی آيات و روايات میتوان گفت 1) كسى كه حُسن نيت داشته باشد رزق او فراوان میشود، 2) حُسن نيت، توفيقات انسان را زياد میكند، زندگى طیّب و دلچسب میشود و دوستان زيادى را براى انسان میآورد، 3) به انسان طول عمر میدهد، 4) حُسن نيت، گذشته انسان را جبران میكند، 5) نيت پاك میتواند مادیترين امور زندگى را عامل قرب انسان قرار دهد، چنانچه معنویترين حالات مانند سجده و گريه اگر از روى ريا باشد وسيله دورى انسان از خدا میشود.
حجتالاسلام لطفيان با بيان اينكه در روايات میخوانيم همانگونه كه جسم با روح پايدار است دين با نيت صادق استوار است، عنوان كرد: امام صادق(ع) میفرمايند «خداوند در قيامت مردم را بر اساس نياتى كه دارند محشور میكند». كسى كه هدفش انجام وظيفه باشد براى او نوع كار و رسيدن به نتيجه مهم نيست.
امامجمعه نيكشهر گفت: زائران خانه خدا، اولين كلام واجبشان گفتن لبيك است كه با گفتن آن وارد اعمال حج میشوند و يك سرى چيزها بر آنها حرام میشود. نماز نيز با گفتن اللّهاكبر شروع میشود و امورى را بر نمازگزار حرام میكند مانند خوردن، آشاميدن و حرف زدن، لذا به تكبير اول نماز تكبيرةالاحرام میگويند. زائران مكه در مسير راه به هر فراز و نشيب كه میرسند لبيك را تكرار میكنند و اين تكرار مستحب است. نمازگزار نيز در هر خم و راست شدن و قيام و قعود مستحب است اللّهاكبر را تكرار كند.
وی با بيان اينكه «اللّه اكبر» اولين كلمه واجب به هنگام صبح است، اذعان كرد: اللهاكبر، اولين كلمهاى است كه نوزاد مسلمان در آغاز تولد بهعنوان اذان و اقامه میشنود و آخرين كلمهاى است كه در نماز میّت بر مرده خوانده میشود. همچنين اللهاكبر، يگانه ذكرى است كه در نماز هم واجب است و هم ركن نماز، اولين جمله در سرود مسلمانان يعنى اذان است و بيشترين ذكرى است كه هم در مقدمات نماز، هم در خود نماز و هم در تعقيبات آن گفته میشود بهطورى كه يك مسلمان در طول يك روز فقط در نمازهاى پنجگانه واجب (نه نمازهاى مستحب) حدود 360 مرتبه آنرا تكرار میكند.
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيكشهر در پاسخ به اين پرسش كه در نماز چگونه تكبير بگوييم؟ بيان كرد: اسلام براى هر كار آدابى را بيان كرده است، در گفتن اللّهاكبر نيز آدابى بايد مراعات شود، از جمله 1) هنگام گفتن تكبير اقامه نماز، دو دست را تا مقابل گوشها بالا بياوريم، بهطورى كه وقتى دستها مقابل گوش رسيد تكبير تمام شده باشد، 2) انگشتان دست موقع تكبير به هم چسبيده باشد و بالا رود و 3) كف دستها رو به قبله باشد.
حجتالاسلام لطفيان با بيان اينكه اللّهاكبر، يعنى خدا برتر از همه موجودات حسى، ذهنى، مُلكى و ملكوتى؛ و برتر از آن است كه كسى بتواند او را توصيف كند، ادامه داد: در نماز پس از گفتن تكبيرةالاحرام، بايد سوره حمد خوانده شود و اگر اين سوره خوانده نشود، نماز باطل است «لا صلوة الّا بفاتحة الكتاب». نام ديگر اين سوره، فاتحةالكتاب است، زيرا قرآن با اين سوره آغاز میشود، اين سوره هفت آيه دارد و تنها سورهاى است كه بر هر مسلمانى واجب است حداقل روزى 10 بار آنرا در نمازهاى پنجگانه خود بخواند.
وی افزود: از نامگذارى اين سوره به فاتحةالكتاب، معلوم میشود تمام آيات قرآن در زمان پيامبر اكرم(ص) جمعآورى و بهصورت كتاب در آمده؛ و به امر ايشان در آغاز و ابتداى كتاب قرار داده شده است. آيات سوره مباركه حمد، اشاراتى درباره خدا و صفات او، مسئله معاد، درخواست رهروى در راه حق، قبول حاكميت و ربوبيت خداوند دارد. همچنين در اين سوره علاقه خود را به ادامه راه اولياى خدا و بيزارى و انزجار از گمراهان و غضبشدگان ابراز میكنيم.
امامجمعه نيكشهر با بيان اينكه سوره حمد مايه شفا است، هم شفا از دردهاى جسمانى و هم شفا از بيماریهاى روحى، اظهار كرد: انسان در تلاوت سوره حمد با «بِسْمِ اللَّه» از غير خدا قطع اميد میكند، با «رَبِّ الْعَالَمِين» و «مَالِكِ یَوْمِ الدِّين» احساس میكند كه مربوب و مملوك است، با كلمه «رَبِّ الْعَالَمِين» ميان خود و هستى ارتباط برقرار میكند، با «الرَّحْمنِ الرَّحِيم» خود را در سايه لطف گسترده او میبيند، با «مَالِكِ یَوْمِ الدِّينِ» غفلتش از قيامت زدوده میشود، با «إِیَّاكَ نَعْبُد» خودخواهى و شهرتطلبى را كنار میگذارد، با «إِیَّاكَ نَسْتَعِين» از فكر يارىطلبى از غير خدا بيرون میرود، با «أَنعَمتَ عَلَيهِمْ» میفهمد كه تقسيم نعمتها بهدست اوست و بايد حسادت را كنار گذاشت، زيرا حسود در واقع از داورى و تقسيم روزى به دست خدا راضى نيست، با «اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيم» رهسپارى در راه حق را درخواست كند، با «صِرَاطَ الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ» همبستگى خود را با پيروان راه خدا اعلام میكند و در نهايت با «غَيرِ المَغضُوبِ عَلَيهِمْ وَلاَ الضَّالِّين» از باطل و اهل باطل بيزارى میجويد.
حجتالاسلام لطفيان در پاسخ به اين پرسش كه چرا هر كارى را با «بِسْمِ اللَّه» شروع كنيم؟، گفت: در ميان مردم و اقوام مختلف رسم است كه كارهاى مهم را با نام يكى از بزرگان خويش كه مورد احترام و علاقه آنهاست، شروع میكنند، تا آن كار با ميمنت و مباركى آغاز شود و به انجام رسد، البته هركس بر اساس افكار و عقايد صحيح يا فاسد خود عمل میكند. به زبان آوردن «بِسْمِ اللَّه» در شروع هر كارى از جمله غذاخوردن، خوابيدن، سوارشدن بر مركب و ... سفارش شده است، حتى اگى حيوانى بدون گفتن «بِسْمِ اللَّه» ذبح شود مصرف گوشت آن حرام است و اين رمز آن است كه خوراك انسان هدفدار و موحد نيز بايد جهت الهى داشته باشد. جمله «بِسْمِ اللَّه» علامت و رمز مسلمانى است و در هر زمان و مكان و كارى چه بزرگ و چه كوچك بر زبان مسلمان جارى است.
امامجمعه نيكشهر همچنين در ادامه سخنان خود با اشاره به آداب نماز گفت: انتخاب مكان و لباس مناسب، پرهيز از حركتهای اضافی، پرهيز از نماز در حالت كسالت و توجه نكردن به راست و چپ را میتوان از آداب نماز برشمرد.
وی بيان كرد: يكی از راهكارهای كمالبخشی به نماز، اقامه آن در اول وقت است. امام علی(ع) میفرمايند «هيچ كاری نزد خداوند عزوجل محبوبتر از نماز نيست» پس مبادا چيزی از امور دنيا شما را از اوقات نماز باز دارد. همچنين امام صادق(ع) فرمودند «فضيلت اول وقت (نماز) بر آخر وقت، همچون فضيلت آخرت بر دنياست».
استاد دانشگاه آزاد اسلامی نيكشهر با بيان اينكه نماز جماعت يكی از كاملترين شكلهای نماز است، اظهار كرد: نمازگزار با حضور در مسجد و اهتمام به نماز جماعت میتواند نمازش را به درجهای از كمال برساند كه نماز فرادا در خانه در مقايسه با آن اصلا نماز به حساب نيايد.
